حسین انصاریان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین انصاریان
سخنران و استاد اخلاق
Ansarian.jpg
نام: حسین انصاریان
عنوان: آیت‌الله، استاد
زادروز: ۱۳۲۳ ش.
مرگ:
تبار: ایرانی
منطقه: تهران
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
سنت مدرسه‌ای: فقه جعفری
زمینه‌های فعالیت: دین، اخلاق و عرفان
آثار: متعدد
تأثیرگذاران: علی‌اکبر برهان
مهدی الهی قمشه‌ای

شیخ حسین انصاریان (زادهٔ ۱۸ آبان ۱۳۲۳ خورشیدی، خوانسار استان اصفهان) فرزند محمدباقر، روحانی، مؤلف و استاد حوزه علمیه قم است. وی نسبتا طبع شعری نیز دارد.

زندگی نامه[ویرایش]

حسین انصاریان متولد ۱۸ آبان ۱۳۲۳ خوانسار، پدرش محمدباقر از خاندان حاج شیخ (خوانساری) و مادرش از سادات مصطفوی آن شهر بود. جد هفتم وی از شخصیت‌های معروف علمی و عرفانی است که در ترویج تشیع در خوانسار فعال بوده است. قبر وی در سرچشمه خوانسار محل زیارتگاه مردم است.[۱]

مهاجرت به تهران[ویرایش]

خانواده او از سه سالگی اش به تهران آمده و در خیابان خراسان ساکن شدند. در شش سالگی به مدرسه برهان رفت. بعد از اتمام کلاس سوم خانواده اش به دلیل مشکلات اقتصادی به خوانسار برگشت. در خوانسار در مدرسه جامعه تعلیمات تحصیل کرد. پس از دو سال تحصیل در خوانسار همراه خانواده به تهران بازگشت. کلاس ششم را در مدسه برهان خواند.[۲] تحصیلات مقدماتی حوزوی (ادبیات) را در تهران تحت تعلیم آیت‌الله حاج شیخ علی اکبر برهان[۳] و میرزا علی فلسفی امامان جماعت مسجد لرزاده فرا گرفت. سپس راهی قم شد.

فعالیتهای انقلابی[ویرایش]

پس از اتمام دروس دهه‌است که برای تبلیغ دینی به تهران آمده‌است. در بحبوحه قیام روحانیون، قبل از ملبس شدن در ۱۷ سالگی بعد از درس برای شرکت در سخنرانی خمینی در کوچه یخچال قاضی به منزل او می‌رفت. همزمان به پخش اعلامیه‌های انقلابی خمینی اقدام می‌کرد. ساواک او را متهم به دفاع از خمینی کرد. در منبری (۲۱ رمضان) شاه و دولتش را واجب القتل دانست که سحر، ساواک به خانه اش آمده او را دستگیر کرده و چشم بسته به کمیته مشترک بردند. در دوره انقلاب به تبلیغ پرداخته و در زمان جنگ با حضور در جبهه‌ها تبلیغ می‌کرد.[۴]

تحصیلات[ویرایش]

انصاریان پس از دوره دبیرستان، راه طلبگی را در پیش گرفته و پس از مشورت با مهدی الهی قمشه‌ای دروس طلبگی را آغاز کند.

تحصیلاتش در دو حوزه علمی تهران و قم بوده‌است. در تهران ادبیات را آغاز می‌کند و پس از آن، کتاب معالم الاصول، لمعتین و معالم را نزد علی فلسفی می‌آموزد. سپس به حوزه علمیه قم مهاجرت می‌نماید. در حوزه علمیه قم به محضر شیخ عباس طهرانی می‌رسد و از او بهره‌ها می‌برد. همچنین در جلسات اخلاقی حسین فاطمی شرکت می‌نماید وی در این زمینه می‌گویند:

«غالب سخنرانی‌های اخلاقی آیت‌الله فاطمی همراه با اشک چشم و شور و حال از جانب خود آن مرحوم و شاگردان بود».

سرانجام بدست شیخ عباس طهرانی ملبس به لباس روحانیت می‌گردد و تحصیلات خود را اینگونه ادامه می‌دهد:

رسائل و مکاسب و کفایه را نزد افرادی مانند: اعتمادی، فاضل لنکرانی، صالحی نجف‌آبادی و صانعی فرا می‌گیرد. پس از اتمام سطوح عالیه وارد مرحله استنباطی فقه و اصول - درس خارج - می‌گردد. در این قسمت هم از محضر فقهایی چون: سید محمد محقق داماد، منتظری، شیخ ابوالفضل نجفی خوانساری و بالاخص سالیانی از محضر میرزا هاشم آملی استفاده‌ها می‌نماید، که حاصل این برهه از ایام تحصیلی انصاریان، تقریرات گرانمایه فقه و اصول درس میرزا هاشم آملی است که او به رشته تحریر در آورده‌است، و مباحث حکمت را از حضور آیت‌الله گیلانی، معانی و بیان و بدیع را از حجت‌الاسلام و المسلمین جوادی در تهران استفاده نمود.

انصاریان در قم از شیخ عباس تهرانی و جلسات اخلاقی آقاحسین قمی و از دروس مراجع وقت مانند: میلانی، آخوند همدانی، میرزا خلیل کمره‌ای، گلپایگانی، سیداحمد خوانساری، مرعشی نجفی و سید روح‌الله خمینی استفاده برد[۴] که از آنها صاحب اجازات علمیه و روائیّه می‌باشد.

اساتید[ویرایش]

از همان اوان کودکی از محضر عالمان دینی بهره‌ها برد از جمله آنها:

  • آیت‌الله حاج شیخ علی اکبر برهان امامت جماعت مسجد لرزاده که استاد او را بی همتا می‌دانست.[۵]
  • میرزا علی فلسفی، در تهران امام جماعت بعد از درگذشت برهان.
  • آیت‌الله سید محمدتقی غضنفری خوانساری مؤسس و اقامه کننده نماز جمعه در ایران قبل از سال ۱۳۱۴ و امام جماعت مسجد دو راه خوانسار.
  • سید حسین علوی خوانساری که از مجتهدان خوانساری بود و در محله بالای خوانسار اقامه جماعت و تدریس داشته و صدها محصل علوم دینی از محضر او استفاده برده‌اند.
  • سید محمدعلی ابن الرضا خوانساری است که انصاریان از کودکی به مناسبت نسبت فامیلی که با خوانساری داشت، با او حشر و نشر داشت.

از جمله افرادی که انصاریان با آن ارتباط داشته می‌توان از مهدی الهی قمشه‌ای نام برد که انصاریان در جلسه اخلاق او حضور داشته‌است.

فعالیتها و دیدگاهها[ویرایش]

این سالها نیز به تبلیغ دینی مشغول است و معمولاً در حسینیه همدانی‌های تهران بصورت سنتی منبر می‌رود. به مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز ورود دارد. از جمله بر شبهات سریال یوسف پیامبر نقد داشته‌است، به برگزاری جشن‌های نوروز طی نامه ۲۸ اسفند ۸۹ به رئیس جمهور انتقاد کرده و نوشته‌است: «آقای رئیس جمهور برگزاری جشن نوروز در تخت جمشید، خاطره پهلوی را زنده می‌کند». و از مصاحبه رئیس جمهور با خبرنگار زن بی حجاب اسپانیایی در ایران انتقاد کرده و بی توجهی به حجاب اسلامی را بخاطر مصالح سیاسی و خوشایند جهانیان جایز ندانسته‌است. اولین و مهمترین موضع سیاسی او در سال ۷۶ بود که در انتخابات ریاست جمهوری بر خلاف روحانیان سرشناس که از ناطق نوری حمایت می‌کردند، او جانب ریشهری را گرفت و نشان داد که میلی به راست گرایی ندارد. مستمعین او بیشتر سنتی‌های خیابان‌های قدیمی بازار تهرانند اما در ایران بین بعضی اقشار محبوبیت دارد. در رمضان ۱۳۹۰ بخاطر بعضی سوء استفاده‌ها و نابهنجاری‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در جریان انقلاب، از مردم عذرخواهی کرد که وی گفته منظور ناکامی‌ها و سوء استفاده کنندگان از جریان انقلاب بوده‌است.[۴]

آثار[ویرایش]

در حوزه علمی و دینی، ۴هزار نوار سخنرانی بی تکرار و بیش از ۴۰ عنوان کتاب -حدود ۸۰ جلد- از شیح حسین انصاریان ثبت شده‌است.[۶]

تالیفات[ویرایش]

آثار ترجمه‌شده[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول، تابستان ۱۳۸۲، صفحه ۱۹
  2. خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، صفحات ۲۳ تا ۲۶
  3. خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، صفحه ۲۰
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ هفته نامه مثلث. سال سوم. شماره نودودوم. ۱۳ شهریور ۱۳۹۰. مدیر مسئول:مصطفی آجرلو. سردبیر: سعید آجرلو. ص ۷۱-۷۶.
  5. خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول، تابستان۱۳۸۲،،صفحه ۲۰
  6. «واکنش صریح شیخ حسین انصاریان به تکذیب دروغین سخنانش+ فیلم». آینده نیوز، ۴ شهریور ۱۳۹۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]