سید علی سیستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیت الله العظمی سید علی سیستانی
شناسنامه
نام کامل سید علی حسینی سیستانی
لقب آیت‌الله
نسب از سادات حسینی
زادروز ۱۳ مرداد ۱۳۰۹
زادگاه مشهد، ایران
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده امامی
اطلاعات سیاسی
پست‌ها مرجع تقلید و زعیم شیعه
اطلاعات علمی و مذهبی
استادان سید حسین طباطبایی بروجردی،
سید ابوالقاسم خویی، حسین حلی
کتاب‌ها شرح عروة الوثقی،
منهاج الصالحین،
کتابی در ریا و تاریخ
وبگاه رسمی www.sistani.org

سید علی حسینی سیستانی از مراجع تقلید شیعه در ۱۳ مرداد ۱۳۰۹ ـ ۹ ربیع‌الاول ۱۳۴۹ در مشهد متولد شد[۱][۲].

زندگی[ویرایش]

خاندان او از سادات حسینی می‌باشند که در عهد صفوی در سیستان می‌زیستند. سلطان حسین صفوی، جدّ اعلای او سید محمد را به منصب شیخ‌الاسلامی در سیستان منصوب کرد؛ لذا با خانواده‌شان به آن جا منتقل شدند و سکنی گزیدند.

علی سیستانی در ۱۳ مرداد ۱۳۰۹ در شهر مشهد متولد شد و پدرش به نام جدش، که از بزرگان علم و زهد بوده، ایشان را علی نام نهاد. نام پدر وی مرحوم سید محمد باقر می‌باشد و مادر ایشان از خانواده اذربایجانی اهل علم علویه‌ای والا مقام ، فرزند «علاّمه سیّد رضا مهربانی می باشند[۳]

بـعـد از رحلت آیت‌الله خوئی، آیت‌الله سیستانی یکی از تشییع کنندگان جنازه آن مرحوم بودند و نماز میت را بر او گذاردند. پـس از آن، زمـام مرجعیت حوزه علمیه را بدست گرفتند و شروع به فرستادن اجازات، تقسیم و پخش حقوق و تدریس از روی منبر آیت‌الله خوئی در مسجد (خضرا) کردند. به این صورت، آیت‌الله سیستانی شهرت زیادی در عراق، کشورهای خلیج فارس، هند، آفریقا و... مخصوصا در میان قشر جوانان پیدا کردند.

تحصیل[ویرایش]

از پنج سالگی به تعلیم قرآن پرداخت. سپس به منظور آموزش علوم دینی، وارد مدرسهٔ دارالتعلیم دینی شد. در سال ۱۳۲۰ به امر پدرش شروع به آموختن مقدمات علوم حوزوی نمود که مجموعه‌ای از دروس ادبی همچون شرح الفیه ابن مالک، مغنی ابن هشام، مطول تفتازانی، مقامات حریری و شرح النظام را نزد ادیب نیشابوری و بعضی دیگر از اساتید آموخت.

در سال ۱۳۶۸ق وی به شهر قم مهاجرت کرد و از محضر مرجع بزرگ آیت‌الله بروجردی در فقه و اصول بهره فراوان برد. در سال ۱۳۷۱ق آیت‌الله سیستانی از قم به نجف اشرف مهاجرت کرد، که در روز اربعین حسینی وارد کربلا شد.

آیت‌الله سیستانی در سال ۱۳۸۰ق تصمیم رجوع به موطن خود مشهد گرفت و چون تصور می‌کرد که در آنجا مستقر خواهد شد، از اینرو اساتیدشان آیت‌الله خوئی و شیخ حسین حلی رسیدن به درجه اجتهاد را بری او مکتوب کردند.

معظم له در سال ۱۳۸۱ق بار دیگر به نجف بازگشت و در سال ۱۴۱۸ق بعد از آنکه کتاب صوم را به پایان رساند، شروع به شرح کتاب اعتکاف کرد.

آیت‌الله سیستانی سال‌ها پیش، شروع به تدریس بحث خارج فقه و اصول و رجال کرد و نیز بحث‌هایی پیرامون مکاسب، طهارت، نماز، خمس و برخی از قواعد فقهی مانند تقیه و الزام به انجام رساندند.

وی همزمان با تدریس و بحث مشغول تالیف و نگاشتن کتاب‌های مهم و چند رساله است هـمـچنین کلیه تقریرات بحث‌های اساتید خود را به رشته تالیف درآورده است.

شرح لمعه و قوانین را نزد سید احمد یزدی فرا گرفت و قسمتی از دروس دورهٔ سطح مثل مکاسب و رسائل و کفایه را نزد هاشم قزوینی خواند. تعدادی از کتب فلسفی همچون شرح منظومه سبزواری و شرح الاشراق و اسفار را نزد آیسی خواند و شوارق الالهام را نزد مجتبی قزوینی آموخت و در کلاس‌های میرزا مهدی اصفهانی، مهدی آشتیانی و هاشم قزوینی نیز شرکت جست. پس از فراگیری علوم ابتدایی، مقدمات و سطح، نزد برخی از اساتید و مدرسان به فراگیری علوم عقلیه و معارف الهیه پرداخت.

سپس در سال ۱۳۲۷ به شهر قم مهاجرت کرد و از سید حسین طباطبایی بروجردی در فقه و اصول بهره برد و از دانش فقهی او به‌ویژه در علم رجال و حدیث استفاده نمود. وی همچنین در دروس محمد حجت کوه‌کمری شرکت کرد.

در سال ۱۳۳۰ از قم به نجف مهاجرت کرد، در مدرسه بخارایی مستقر شد و در جلسات اساتیدی همچون سید ابوالقاسم خویی، حسین حلی، علی محمد بروجردی، سید محسن حکیم و سید محمود شاهرودی شرکت کرد.

در سال ۱۳۳۹ تصمیم به بازگشت به مشهد گرفت و چون تصور می‌کرد که در آنجا مستقر خواهد شد، از این رو اساتیدش آیت‌الله خوئی و حسین حلی، رسیدن به درجه اجتهاد را برای او مکتوب کردند.

سیستانی در سال ۱۳۴۰ بار دیگر به نجف بازگشت وبه تدریس درس خارج در فقه در باب مکاسب شیخ انصاری و شرح عروه در باب طهارت و بیشتر کتاب صلاة پرداخت.

وی بعد از فوت سید نصرالله مستنبط و سید ابوالقاسم خویی، مرجع تقلید شیعیان شد [۴]

دوران جدید[ویرایش]

پس از جنگ سال ۲۰۰۲ آمریکا - عراق و اشغال عراق توسط آمریکا، نقش سیستانی در اوضاع عراق و اتحاد و امنیت این کشور، از اهمیت به‌سزایی برخوردار شد و در صدر اخبار رسانه‌ای قرار گرفت. دو کتاب «دیدگاه‌های سیاسی اجتماعی آیت‌الله سیستانی در مسائل عراق» و «ناگفته هایی از سفر درمانی آیت‌الله سیستانی و بحران نجف» گوشه هایی از نقش آفرینی آیت‌الله در آن مرحله را بازگو می کند[نیازمند منبع]

آیت الله سیستانی در تغییر نخست وزیر عراق (نوری المالکی) و انتصاب نخست وزیر جدید نیز نقشی مهم ایفا کرد. او در یازدهم رمضان 1435 در نامه ای به اعضای رهبری حزب الدعوه عراق که نوری المالکی رهبری آن را بر عهده داشت نوشت: با توجه به شرایط بحرانی موجود در عراق عزیز و ضرورت تعامل با بحرانهای گریبانگیر آن با دیدگاه متفاوتر از آنچه در کشور جاری است من ضروری می بینم که در جهت انتخاب نخست وزیر جدیدی که از موافقت و اجماع ملی برخوردار باشد وبتواند با رهبران سیاسی ودیگر گروها کشور را را از تهدیدهای تروریستی و جنگهای طوائفی وتقسیم نجات دهد تسریع شود [۵].

نیوزویک در تحلیلی در سال ۱۳۸۸، از سید جواد شهرستانی داماد و نماینده وی در ایران و مدیر موسسه آل‌البیت به‌عنوان یکی از ۲۰ چهره با نفوذ در ایران نام برد.[۶]

مرداد ۱۳۹۳ اعلام شد در رونمایی از طرح جدید سایت رسمی سید علی سیستانی عنوان «آیت الله» یا «آیت الله العظمی» حذف شده است. وی خود درخواست کرده بود عکس‌هایش هم از جایگاه‌های مختلف جمع شود.[۷] [۸]

فعالیت‌های اجتماعی[ویرایش]

تأسیس مراکز تحقیقاتی مختلف در نقاط گوناگون جهان از جمله[ویرایش]
  • مرکز تحقیقات اسلامی المصطفی در قم
  • موسسه ترجمه امام علی در بیروت و لندن
  • موسسه برنامه‌ریزی کامپیوتری امام رضا در قم و تهران
  • موسسه طبی امام صادق در قم
  • موسسه بانک اطلاعاتی علوم اسلامی در قم
  • موسسه بررسی‌های فلکی و نجومی در قم
  • مرکز احیای میراث اسلامی در قم
  • مرکز جهانی اطلاع‌رسانی اهل البیت در قم و شعبه‌های مختلف در مشهد، اصفهان، ایلام و تهران
  • مرکز اسلامی و مذهبی واقع در شهر زابل سیستان به نام خودشان
تأسیس کتابخانه‌های تخصصی در قم[ویرایش]
  • کتابخانه تخصصی تفسیر و علوم قرآنی
  • کتابخانه تخصصی علوم حدیث
  • کتابخانه تخصصی فقه و اصول
  • کتابخانه تخصصی فلسفه و کلام
  • کتابخانه تخصصی ادبیات
  • کتابخانه تخصصی تاریخ
  • کتابخانه محقق طباطبایی
  • کتابخانه علوم تحقیقات در شیراز
تأسیس مراکز فرهنگی در قم[ویرایش]
  • مرکز فرهنگی الزهرا
  • مرکز فرهنگی آیت‌الله حائری
  • مرکز فرهنگی آل‌البیت
  • مراکز خدمات رسانی در قالب تامین مسکن طلاب، کمک به نیازمندان و سایت‌های مذهبی
تاسیس مرکز درمانی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]