روم (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره سی ام قرآن مجید به نام ((روم )) نامگذاری شده است . مراد از ((روم)) در آیه شریفه یعنی ((امپراطوری بیزانس)) است که برشام وفلسطین تسلّط داشته در بعضی از قبایل جزیره العرب هم نفوذ وقدرتی به هم رسانیده بود . اکثر مفسّرین برآنندکه چون رومیان مغلوب پارسیان شدند مشرکین شاد گردیدند و گفتند رومیان که اهل کتاب بودند مغلوب مجوسیان شدند همچنین عرب مشرگ هم بر مسلمانان پیروز خواهد شد. از این رو برای تسلّی خاطر مسلمانان سوره روم نازل گردید و درآن خبر غیبی پیروز شدن رومیان ذکر شد. سوره روم در مکّه نازل شده و ۶۰ آیه دارد.

[ویرایش] فضائل

جعفر صادق فرمود: هرکس درشب ۲۱ ماه رمضان سوره عنکبوت وروم راتلاوت کند به خدا سوگند او از اهل بهشت خواهد بود و هرگز کس را از این حکم استثناء نمی کنم و بیم ندارم که در این سوگند خداوند گناهی بر من نویسد، و براستی که این دو سوره رانزد خداوند مقامی بلند است.