آیه فطرت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آیه فطرت، آیه ۳۰ سوره روم است.
متن عربی و ترجمه آیه [ویرایش]
فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا ۚ لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ (ترجمه: پس حق گرایانه، به سوی این آیین روی آور،[با همان] فطرتی که خدا مردم را بر آن سرشته است. تغییری در آفرینش خدا نیست. آیین پایدار همین است ولیکن بیشتر مردم نمی دانند.)[۳۰–۳۰]
این آیه به وجود فطرت در انسان اشاره میکند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
مطالعه بیشتر [ویرایش]
- سکینه نعمتی. بررسی آیه فطرت. . رسالت، ش. ۵۸۶۳ (دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۵): ۱۷.