معارج
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
این سوره در مکه نازل شده و دارای ۴۴ آیه است.
| حاقة | سورهٔ معارج | نوح | |||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
محتویات |
محتوای سوره [ویرایش]
معروف در میان مفسران این است که سوره «معارج» از سورههای مکی است ولی بعضی از آیات آن در مدینه نـازل شدهاست.
به هرحال این سوره دارای چهار بخش است:
- بخش اول از عذاب سریع کسی سخن میگوید که بعضی از گفتههای پیامبر(ص) را انکار کرد، و گفت : اگر این سخن حق است عذابی بر من نازل شود ونازل شد (آیه ۱ تا ۳).
- در بخش دوم بسیاری از خصوصیات قیامت و مقدمات آن و حالات کفار درآن روز آمدهاست (آیات ۴ تا ۱۸).
- بخش سوم این سوره بیانگر قسمتهائی از صفات انسانهای نیک و بد است که او را بهشتی یا دوزخی میکند (آیات ۱۹ تا ۳۴).
- بـخـش چهارم شامل انذارهائی است نسبت به مشرکان و منکران، و بار دیگربه مساله رستاخیز بر میگردد و سوره را پایان میدهد.
فضیلت تلاوت سوره [ویرایش]
در حدیثی از پیغمبر(ص) میخوانیم :
-
- «کسی که سوره «سال سائل» را بخواند خداوند ثواب کسانی را به او میدهد که اماات و عهد و پیمان خود را حفظمی کنند و کسانی که مواظب و مراقب نمازهای خویشند».
بدیهی است آنچه انسان را مشمول این همه ثواب عظیم میکند تلاوتی است که با عقیده و ایمان، و سپس با عمل همراه باشد، نه این که سوره را بخواند و هیچ انعکاسی در روح و فکر و عملش نداشته باشد.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- برگزیده تفسیر نمونه - جلد ۵ - آیتالله ناصر مکارم شیرازی
| این یک نوشتار خُرد پیرامون قرآن است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |