یتیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یتیم‌ها اثر توماس کنینگتون

یتیم به کودکانی که پدر و مادر خود را از دست داده‌اند گفته می‌شود. به طور معمول لفظ یتیم در مورد کودکان به کار می‌رود. ولی در بعضی موارد به بزرگسالان نیز یتیم گفته می‌شود. در گویش های محلی ایران از کلمات متفاوتی برای این مفهوم استفاده می شود. در گویش لکی و لری واژه های یتیم و غوره کاربرد رایج دارند. در این گویش ها یتیم به کسی گفته می شود که پدرش فوت کرده و غوره اصطلاح از مادر مرده و کنایه از آدم بی اصل و نسب است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Orphan»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۰).