سید محمدرضا گلپایگانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی
شناسنامه
لقب آیت‌الله العظمی
زادروز ۱۳۱۶ ه.ق
زادگاه گلپایگان، ایران
تاریخ درگذشت ۱۸ آذر ۱۳۷۲ خورشیدی
محل درگذشت گلپایگان، ایران
آرامگاه قم
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده امامی
شاگردان سید علی حسینی میلانی

سید علی محمد دستغیب
لطف‌الله صافی گلپایگانی


سید محمدرضا گلپایگانی (زاده ۱۳۱۶ هجری قمری در گلپایگان - درگذشت: ۱۸ آذر ۱۳۷۲ قم) از مراجع تقلید شیعیان در دوران معاصر و از مخالفان حکومت پهلوی بود.

وی پس از درگذشت سید حسین طباطبایی بروجردی در کنار محمدکاظم شریعتمداری و سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی یکی از سه مرجع اصلی حوزه علمیه قم معروف به مراجع ثلاثه شد. وی از مخالفین رژیم پهلوی بود و برخوردهای شدیدی با حکومت داشت. در زمان اعتراضات امام خمینی، وی از همراهان او بود و پس از تبعید امام خمینی به عراق، بر دامنهٔ واکنش‌هایش در برابر حکومت افزود. پس از انقلاب ایران، به رویهٔ انتقادی خویش در رابطه با برخی مصوبات و کارها ادامه داد.

پس از در گذشت روح‌الله خمینی در سال ۱۳۶۸ در جلسه مجلس خبرگان رهبری ۱۳ نفر از نمایندگان عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم آیت الله گلپایگانی را برای رهبری پیشنهاد کردند که پس از رأی‌گیری گلپایگانی همان ۱۳ رأی را آورد و ۶۸ نفر به سید علی خامنه‌ای رأی دادند.[۱]

منابع[ویرایش]

  • آیت‌الله حاج سید محمدرضا گلپایگانی به روایت اسناد ساواک، ۳ج، مرکز بررسی اسناد تاریخی، تهران، ۱۳۸۵
  • زندگینامه آیت‌الله العظمی گلپایگانی، محمد مهدی امامی، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۸۲

پانویس[ویرایش]