تفسیر فرات کوفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تفسیر فرات کوفی، تفسیر قرآن به زبان عربی و به شیوه روایی در قرن ۴ هجری قمری از ابوالقاسم فرات بن ابراهیم بن فرات کوفی محدث و مفسر شیعی[۱].

شیوه[ویرایش]

تفسیر فرات به زبان عربی و به شیوه روائی است و در طی کتب تفسیرهای شیعی و اسناد کتب معتبر حدیث امامیه نقل گردیده‌است.[۲] تفسیر فرات، براساس ترتیب سورهها تنظیم شده و برخلاف مفسران متقدم شیعه مانند قمی و عیاشی تنها آیاتی را که در شأن نزول و تفسیر یا تأویل قریب و بعید آنها روایتی درباره تعالیم و اعتقادات شیعی از ائمه شیعه یا صحابه و برخی تابعین بوده، برگزیده‌است.[۳]

ساختار[ویرایش]

این تفسیر بر ترتیب سوره‌های قرآن کریم، است.[۴] آغاز آن سوره فاتحه الکتاب و پایان آن سوره الناس می‌باشد. مفسر، احادیث و آیات و روایات از طریق ائمه شیعه را آورده و آیاتی که در شأن نزول و تفسیر و تأویل آنها و اکثر آیاتی که در شان نزول و فضائل علی و اهل بیت نازل شده، انتخاب و سخن گفته‌است.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. محمد کریمی زنجانی اصل. «تفسیر فرات کوفی». دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  2. «تفسیر محمد بن فرات». وبگاه الشیعه. بازبینی‌شده در ۸ بهمن ۱۳۸۶. 
  3. محمد کریمی زنجانی اصل. «تفسیر فرات کوفی». دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  4. «تفسیر فرات کوفی». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  5. «تفسیر فرات کوفی». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]