نازعات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این سوره در مکه نازل شده و دارای ۴۶ آیه میباشد.


نبأ سورهٔ نازعات عبس
شمارهٔ کتابت: ۷۹
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۸۱
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴۶
تعداد کلمات: ۱۸۵
تعداد حروف: ۸۱۵

محتوای سوره[ویرایش]

محتوای این سوره در شش بخش خلاصه می‌شود:

  1. نخست با قسمت‌های مؤکدی که ارتباط با مسأله معاد دارد روی تحقق این روز بزرگ تاکید می‌کند.
  2. سپس به قسمتی از مناظر هول‌انگیز و وحشتناک آن روز اشاره می‌نماید.
  3. و بعد اشاره کوتاه و گذرائی به داستان موسی و سرنوشت فرعون طغیانگردارد که هم مایه تسلی خاطر پیامبر و مؤمنان است و هم هشدار به مشرکان طغیانگر، و هم اشاره‌ای است به این که انکار معاد انسان را به چه گناهانی آلوده می‌کند.
  4. در بخش بعد نمونه‌هایی را از مظاهر قدرت خداوند در آسمان و زمین که خود دلیلی است برای امکان معاد و حیات بعد از مرگ برمی شمرد.
  5. بار دیگر به شرح قسمتی دیگر از حوادث وحشتناک آن روز بزرگ وسرنوشت طغیانگران و پاداش نیکوکاران می‌پردازد.
  6. سرانجام در پایان سوره بر این حقیقت تاکید می‌کند که: هیچ کس از تاریخ آن روز باخبر نیست، ولی همین اندازه مسلم است که نزدیک است.

انتخاب نام نازعات برای این سوره به خاطر نخستین آیه آن است.

فضیلت تلاوت سوره[ویرایش]

در حدیثی از پیغمبر آمده‌است: «کسی که سوره نازعات را بخواند توقف و حساب او در روز قیامت تنها به اندازه خواندن یک نماز روزانه‌است، و بعداز آن وارد بهشت می‌شود».

مسلم است کسی که محتوای این سوره را که آیات تکان دهنده اش ارواح خفته را بیدار و متوجه وظائف خود می‌سازد در جان خویش پیاده کند از چنان پاداش‌هائی برخوردار خواهد شد، نه آنها که فقط به خواندن الفاظ قناعت می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]