دخان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| زخرف |
سورهٔ دخان |
جاثیة |
|
| شمارهٔ کتابت: |
۴۴ |
| جزء : |
۲۵ |
| نزول |
| شمارهٔ نزول: |
۶۴ |
| محل نزول: |
مکه |
| اطلاعات آماری |
| تعداد آیات: |
۵۹ |
| تعداد کلمات: |
۳۴۰ |
| تعداد حروف: |
۱۵۲۲ |
|
سوره دخان سوره ۴۴ از قرآن است و ۵۹ آیه دارد.
در دو كتاب «البرهان في تفسير القرآن» تأليف علامه بحراني و «مصباح كفعمي» به نقل از امام صادق و پيامبر (ص) نقل شده است. البته درباره مورد سوم بايد بگوييم اينكه نوشته ايد « هر كه 70 بار جهت مهمات اين سوره را بخواند، حاجتش روا گردد» در منابعي كه در دسترس داشتيم نيافتيم. در تفسير البرهان از رسول خدا (ص) نقل شده: «من قرأ هذه السورة كان له من الأجر بعدد كل حرف منها مائة ألف رقبة عتيق، و من قرأها ليلة الجمعة غفر الله له جميع ذنوبه و من كتبها و علقها عليه أمن من كيد الشياطين و من جعلها تحت رأسه رأى في منامه كل خير، و أمن من قلقه في الليل و إذا شرب ماءها صاحب الشقيقة برىء و إذا كتبت و جعلت في موضع فيه تجارة ربح صاحب الموضع، و كثر ماله سريعا؛(1) كسي كه اين سوره را قرائت نمايد، به تعداد هر حرفي از آن، اجر آزاد نمودن هزار بنده را دارد . كسي كه آن را در شب جمعه قرائت كند، خداوند متعال همه گناهان وي را ببخشد. كسي كه آن را بنويسد و بر خود ببندند، از كيد شياطين در أمان است. كسي كه آن را زير سرش بگذارد، خواب هاي نيكو بيند .از اضطراب و پريشاني در شب در امان است. آب آن را بر كسي كه درد سر دارد بنوشانند، خوب مي شود. اگر نوشته شود و در جايي كه تجارت مي شود، قرار داده شود، صاحب آن مكان، سود فراوان خواهد نمود . مالش به سرعت زياد مي شود». همچنين به نقل از امام صادق (ع) آمده :« من كتبها و علقها عليه أمن من شر كل ملك، و كان مهابا في وجه كل من يلقاه، و محبوبا عند الناس و إذا شرب ماءها نفع من انعصار البطن، و سهل المخرج بإذن الله؛(2) كسي كه اين سوره را بنويسد و بر خود بندد، از شر هر حاكمي در امان است. نزد هر كسي كه وي را ملاقات مي كند، داراي هيبت مي گردد . محبوب انسان ها مي شود. به اذن الهي نوشيدن آب آن نيز مسهل معده است » همچنين در مصباح كفعمي نقل شده :« إن علقت على طفل حين ظهوره أمن من الجن و الهوام؛ (3) اگر بر نوزادي بسته شود، از شر جن و گزنده ها در امان خواهد بود». پي نوشت ها: 1. بحراني، سيد هاشم، البرهان في تفسير القرآن، تهران، بنياد بعثت، 1416ق، ج5، ص 7. 2. همان. 3.كفعمي، المصباح، قم، انتشارات رضي، 1405ق، ص 457.