اعلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره اعلی (خوانده می‌شود: اعلا) سوره مکی است و دارای ۱۹ آیه است.


طارق سورهٔ اعلی غاشیه
شمارهٔ کتابت: ۸۷
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۸
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۹
تعداد کلمات: ۷۳
تعداد حروف: ۳۲۳

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره در حقیقت از دو بخش تشکیل یافته:

  • بخشی که در آن روی سخن به شخص پیامبر است و دستوراتی را در زمینه تسبیح پروردگار، و ادای رسالت، به او می‌دهد، و اوصاف هفتگانه‌ای از خداوند بزرگ دراین رابطه می‌شمرد.
  • و بخش دیگری که از مؤمنان خاشع، و کافران شقی، سخن به میان می‌آورد، و عوامل سعادت و شقاوت این دو گروه را بطور فشرده در این بخش بیان می‌کند.

و در پایان سوره اعلام می‌دارد که این مطالب تنها در قرآن مجید نیامده‌است، بلکه حقایقی است که در کتب و صحف پیشین، صحف ابراهیم و موسی، نیز بر آن تاکید شده‌است.

فضیلت تلاوت سوره[ویرایش]

در حدیثی از محمد(ص) می‌خوانیم : «هرکس سوره اعلی را بخواندخداوند به عدد هر حرفی که بر ابراهیم (ع) و موسی (ع) و محمد(ص) نازل کرده ده حسنه به او عطا می‌فرماید».

و در حدیث دیگری از جعفر صادق (ع) می‌خوانیم : «کسی که سوره اعلی را درفرائض یا نوافل خود بخواند، روزقیامت به او گفته می‌شود: از هریک از درهای بهشت می‌خواهی وارد شو ان شااللّه».

از مجموعه روایاتی که در این زمینه رسیده استفاده می‌شود که این سوره ازاهمیت خاصی برخوردار است، تا آنجا که در حدیثی از علی (ع) می‌خوانیم :«این سوره محبوب پیغمبراکرم (ص) بود».

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منبع[ویرایش]