شهر ری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
شهر ری یکی از قدیمیترین شهرهای ایران و از شهرهای استان تهران است.
نام کهن آن «رگا» است که «راگا» نيز گفتهاند. بنابرآنچه که در اوستا آمده ری سيزدهمين شهری است که درجهان ساخته شده است.
ری درلغت بمعنای شهرسلطنتی است. ری دوران های بسيارپرشکوهی راپشت سرگذاشته است. شهرري به عنوان يكي از شهرستان هاي استان تهران ، با وسعت 27 كيلومترمربع ، جمعيّتي نزديك به يك ميليون نفر را در خويش جاي داده است . محدوده شهر از شمال به بزرگراه آزادگان، از جنوب به كهريزك ، از شرق به محلّه 13 آبان و از غرب به دولت آباد منتهي مي شود و داراي سه بخش به نام هاي : مركزي، فشايويه، كهريزك و شش دهستان: حسن آباد، وهن آباد، قلعه نو، كهريزك، فشايويه، غني آباد و سه شهر به نام حسن آباد، كهريزك و باقر شهر است. شهرت اصلي شهرري بيشتر به خاطر وجود بارگاه حضرت عبدالعظيم در آن بوده است . به طوريكه تا سال ها پيش از آن به ( شاه عبدالعظيم ) ياد مي شد ، ضمن اينكه اين شهر از قديمي ترين مناطق كشور نيز به شمار رفته ، آثار باستاني فراواني را در خويش جاي داده است . در واقع شهرري را مي توان مادر تهران دانست امّا با گسترش تهران و انتخاب آن به عنوان پايتخت ، از توجّه به ري كاسته شد اما پس از پيروزي انقلاب اسلامي تغييرات و تحوّلات بسياري در بافت شهري و معماري منطقه بوجود آمد به طوريكه چهره شهر كاملا دگرگون شد و مراكز متعّدد فرهنگي ، تفريحي و اجتماعي در آن تأسيس و نقاط مختلف شهر به وسيله خيابان هاي مدرن ، بزرگراه و پل هاي روگذر و زيرگذر به هم متّصل شد. نزديكي شهرري به حرم مطهّر حضرت امام خميني(ره) و فرودگاه بين المللي امام ، و قرارداشتن پالايشگاه تهران در محدوده آن ، اهمّيّت جغرافيايي ، اقتصادي و اجتماعي آن را دوچندان كرده است . ری به دليل قرارگرفتن مرقد امامزادگان بسياری که معروفترين آنها حضرت عبدالعظيم میباشد يکی از قطبهای مذهبی ايران محسوب ميگردد.
ساکن و اهل ری را رازی مینامند که در نامهای زکريا رازی و ابولفتوح رازی و دیگران دیده میشود.
کوچههای انتهای خیابان عظیمآباد شهر ری را تا چندی پیش، سر کورهها می نامیدند چرا که در اطراف این محله کورههای آجرپزی بود. محمد محمدی ریشهری، از فعالان عمده نزدیک به آیتالله خمینی اهل این محل بوده.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، خاطرهها، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ دوم ۱۳۸۳، ص۱۶.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
|||||||
