انشان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۰°۰۰′۴۲″ شمالی ۵۲°۲۴′۲۸″ شرقی / ۳۰.۰۱۱۶۷° شمالی ۵۲.۴۰۷۷۸° شرقی / 30.01167; 52.40778

منطقه ایلامی‌ها

اَنشان یا انزان نام بخش مهمی از حوزهٔ تمدن عیلام شمال غربی استان فارس و همچنین نام مرکز آن بوده‌است. نام این شهر اولین بار در متن‌های سومری و اکدی مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد آمده‌است. از حدود هزاره دوم پیش از میلاد پادشاهان عیلامی خود را "شاه انشان و شوش" می‌نامیده‌اند. در قرن هفتم پیش از میلاد این شهر به دست پارسها افتاد. کورش بزرگ در سنگ‌نبشته‌ها، از پدر و نیاکان خود (کمبوجیه اول، کورش اول و چیش‌پیش) به عنوان شاه انشان یاد می‌کند.[۱]

نظرات مختلفی در مورد محل منطقه و شهر انشان ابراز شده‌است. در سال ۱۳۴۹، یافته‌های باستان‌شناسی در منطقهٔ تپه مَلیان (شهرستان سپیدان) در دشت بیضای استان فارس این گمان را پیش کشید که تپه ملیان محل شهر گمشدهٔ انشان باشد. با یافتن پاره‌آجرهایی با خط میخی عیلامی در این جایگاه، این گمان تقویت شد. این نوشته‌ها که به نام یک شاه عیلامی در هزارهٔ دوم پیش از میلاد است از هدایای او به معبد انشان نام می‌برد. با توجه به این یافته‌ها، این نظریه وجود دارد که شایدمنطقه انشان شمال غربی استان فارس را در بر بگیرد.[۲] [۳][۴][۵]


منابع[ویرایش]