علویان (طبرستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علویان طبرستان و گیلان
علویون

 

 

۱۴ آبان ۲۴۳–۹۲۸
 

 

 

پرچم سفید علویان

پرچم

گسترهٔ فرمانروایی علویان طبرستان و گیلان
پایتخت آمل
پایتخت تغییر یافته ساری و استرآباد
زبان‌(ها) عربی (زبان اداری)
طبری (زبان عوام)
دین اسلام شیعه‌های زیدیه و امامیه
دولت نامشخص
داعی داعی کبیر
محمد بن زید
داعی صغیر
ناصر کبیر
تاریخچه
 - تأسیس ۱۴ آبان ۲۴۳
 - انقراض ۹۲۸
از مجموعه مقاله‌های:
Gold cup kalardasht.PNG

تاریخ طبرستان

درگاه طبرستان P Tabaristan.svg ویکی‌پروژه طبرستان

علویان طبرستان گروهی از بزرگان اولاد علی ابن ابی‌طالب به نام ائمه علوی بایزیدی بودند که در قرن دوم هجری در طبرستان قیام کردند. حسن بن زید ملقب به داعی کبیر در آن ناحیه ظهور کرد، او در روز ۲۵رمضان سال۲۵۰ قمری برابر با ۱۴آبان ۲۴۳ شمسی وارد قریه سعید آباد (مرزن آباد فعلی) در چالوس بین کلار و رویان شد، دو روز در آنجا ماند و مردم از اطراف برای بیعت نزد او آمدند سپس رهسپار رویان شد و نماز عید فطر را در مصلای رویان اقامه کرد بعد با همراهی مردم که از آبادی‌های اطراف به او ملحق شدند به آمل رفت و عدهٔ بسیاری از افراد ناراضی و دست‌نشاندگان خلیفه (مانند طاهریان) او را تقویت کردند. وی به دعوت و نشر آئین تشیع زیدی و طرفداری از خاندان علی پرداخت. سلسله علویان طبرستان در تاریخ ۱۴ آبان ۲۴۳ خورشیدی تأسیس شد و پرچم سفید ایشان در دشت‌های طبرستان استوار گشت.[۱]

مرکز حکومت آنان معمولاً آمل بود، انقراض آنان نیز به دست آل زیار و سامانیان صورت گرفت.[۲]

منابع[ویرایش]

تاریخ طبری ج۸ ص۱۴۳ تاریخ ابن خلدون ج۳ص۲۶۶ الکامل فی التاریخ ج۵ص۲۳۳ تاریخ چالوس، مهدی اقبال ص۱۲۹

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ علویان (طبرستان) موجود است.
  1. علویان طبرستان، نوشته: تقی واردی کولایی، مقدمه
  2. کتاب درسی تاریخ دوم راهنمایی ایران، درس: علویان و دیلمیان
  • فرهنگ فارسی دکتر معین