تقسیمات کشوری در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جستار وابسته: پیشینه تقسیمات کشوری ایران

تقسیمات کشوری ایران دارای چهار سطح است و به‌ترتیب ایران به استان، شهرستان، بخش و دهستان تقسیم می‌شود.

Iran location map.svg
Iran location map.svg


تقسیمات کشوری[ویرایش]

ساختار تقسیمات کشوری در ایران بدین شیوه‌است:

  1. کشور (وزیر کشور)
  2. استان (استاندار)
  3. شهرستان (فرماندار) و (فرماندار ویژه)
  4. بخش (بخشدار)
  5. دهستان (دهدار)

کشور ایران به چندین استان و هر استان به چند شهرستان و هر شهرستان به تعدادی بخش و هر بخش به چند دهستان تقسیم می‌شود.

مرکز کشور پایتخت نام دارد، مرکز هر استان، مرکز استان، مرکز هر شهرستان، مرکز شهرستان، مرکز هر بخش، مرکز بخش و مرکز هر دهستان، مرکز دهستان نام دارد.

واحدهای اداری مربوط به مسئولان نامبرده در بالا به ترتیب وزارت کشور، استانداری، فرمانداری، بخشداری و دهداری نام دارند.

واحد تقسیمات کشوری ایران نام پیش از سال ۱۳۱۶ مسئول در تقسیمات کنونی مسئول در تقسیمات پیشین
کشور ممالک محروسه وزیر کشور شاه
استان ایالت استاندار حاکم ایالتی
شهرستان ولایت فرماندار و فرماندار ویژه حاکم، والی
بخش بلوک بخشدار نایب‌الحکومه
دهستان بلوک/قصبه دهدار سر بلوک‌باشی
شهر شهر شهردار رئیس بلدیه
روستا قریه دهیار کدخدا

تعریف قانونی استان[ویرایش]

نوشتار(های) وابسته: استان‌های ایران

ماده ۹ قانون تقسیمات کشوری مصوب ۱۲ تیر ۱۳۶۲ مجلس شورای اسلامی ماده ۹: «استان»، واحدی از تقسیمات کشوری است با محدوده جغرافیایی معین که از به هم پیوستن چند شهرستان همجوار با توجه به موقعیتهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و طبیعی تشکیل می‌شود.[نیازمند منبع]

تبصره ۱-وزارت کشور بنا به ضرورت می‌تواند با تصویب هیات وزیران با انتزاع و الحاق روستاها، بخشها یا شهرستانهای مجاور، استانها را تعدیل نماید مگر آنکه به تصویب مجلس شورای اسلامی، ایجاد استان جدید ضروری شناخته شود. استان جدید باید حداقل یک میلیون نفر جمعیت داشته باشد.[نیازمند منبع] تبصره ۲-مرکز استان یکی از شهرهای همان استان است که مناسب ترین کانون سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، طبیعی و اجتماعی آن استان شناخته می‌شود.[نیازمند منبع]

آمار تقسیمات کشوری[ویرایش]

براساس آخرین وضع تقسیمات کشوری در خرداد ۱۳۹۱ خورشیدی، کشور ایران از ۳۱ استان، ۴۰۲ شهرستان، ۹۹۹ بخش، ۲۵۱۲ دهستان و ۱۱۶۷ شهر و ۲۱ فرمانداری ویژه تشکیل یافته‌است:[۱]

آمار بخشها، دهستانها و شهرها در جدول زیر به بهمن ۱۳۸۹ برمی گردد.

ردیف استان مرکز شهرستان بخش دهستان شهر فرمانداری ویژه (درجه ۱)
۱ آذربایجان شرقی تبریز ۲۰ ۴۴ ۱۴۲ ۵۸ مراغه[۲] - میانه[۳]
۲ آذربایجان غربی ارومیه ۱۷ ۴۰ ۱۱۳ ۳۹ بوکان[۴] - خوی[۵] - مهاباد[۶] - میاندوآب[۷]
۳ اردبیل اردبیل ۱۰ ۲۷ ۶۹ ۲۴
۴ اصفهان اصفهان ۲۳ ۴۵ ۱۲۵ ۱۰۰ کاشان[۸] - نجف آباد[۹]
۵ البرز کرج ۴ ۱۰ ۲۲ ۱۶
۶ ایلام ایلام ۸ ۲۰ ۴۰ ۲۱
۷ بوشهر بندر بوشهر ۹ ۲۳ ۴۴ ۳۲
۸ تهران تهران ۱۴ ۲۹ ۶۴ ۴۱
۹ چهارمحال و بختیاری شهرکرد ۷ ۱۹ ۴۱ ۲۷
۱۰ خراسان جنوبی بیرجند ۱۰ ۱۹ ۴۹ ۲۵ طبس[۱۰]
۱۱ خراسان رضوی مشهد ۲۷ ۶۹ ۱۶۳ ۷۲ تربت حیدریه - سبزوار[۱۱] - نیشابور
۱۲ خراسان شمالی بجنورد ۷ ۱۷ ۴۲ ۱۸
۱۳ خوزستان اهواز ۲۴ ۵۵ ۱۳۰ ۶۲ آبادان[نیازمند منبع] - دزفول[۱۲]
۱۴ زنجان زنجان ۷ ۱۶ ۴۶ ۱۸
۱۵ سمنان سمنان ۸ ۱۳ ۲۹ ۱۷ شاهرود[۱۳]
۱۶ سیستان و بلوچستان زاهدان ۱۴ ۴۰ ۱۰۲ ۳۷ ایرانشهر - زابل
۱۷ فارس شیراز ۲۹ ۸۳ ۲۰۴ ۹۳ لارستان
۱۸ قزوین قزوین ۶ ۱۹ ۴۶ ۲۵
۱۹ قم قم ۱ ۵ ۹ ۶
۲۰ کردستان سنندج ۱۰ ۲۷ ۸۴ ۲۵ سقز[۱۴]
۲۱ کرمان کرمان ۲۳ ۵۴ ۱۴۷ ۶۴ سیرجان[۱۵] - رفسنجان[۱۶]
۲۲ کرمانشاه کرمانشاه ۱۴ ۳۰ ۸۵ ۲۹
۲۳ کهگیلویه و بویراحمد یاسوج ۷ ۱۷ ۴۳ ۱۶
۲۴ گلستان گرگان ۱۴ ۲۷ ۶۰ ۲۵
۲۵ گیلان رشت ۱۶ ۴۳ ۱۰۹ ۵۱
۲۶ لرستان خرم‌آباد ۱۰ ۲۷ ۸۴ ۲۵ بروجرد[۱۷]
۲۷ مازندران ساری ۱۹ ۵۰ ۱۲۲ ۵۳ بابل - آمل[۱۸]
۲۸ مرکزی اراک ۱۲ ۲۱ ۶۳ ۳۱ ساوه[۱۹]
۲۹ هرمزگان بندرعباس ۱۳ ۳۷ ۸۵ ۳۲ میناب[۲۰]
۳۰ همدان همدان ۹ ۲۵ ۷۳ ۲۷ ملایر[۲۱]
۳۱ یزد یزد ۱۱ ۲۲ ۵۱ ۲۴

تغییرات جدید در تقسیمات کشوری[ویرایش]

در روز دوشنبه ۱۳۹۲/۹/۱۸ عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران گفت: طرح منطقه ای کردن استان های کشور و تقسیمات جدید کشوری از سوی وزارت کشور در دست بررسی و مطالعه است. وی گفت: اجرای این طرح نیازمند اصلاح قانون است و مسیر طولانی خواهد داشت، اما وزارت کشور به شکل قراردادی برای هر چهار یا پنج استان کشور به صورت یک منطقه برنامه ریزی کرده است.[۲۲]

اتصال استان فارس به خلیج فارس[ویرایش]

نوشتار اصلی: جداسازی بخش‌هایی از استان هرمزگان و الحاق آن به استان فارس

طرح اتصال فارس به آبهای آزاد طرحی است که در آن استان فارس از طریق الحاق بخشی از استان هرمزگان به خلیج فارس و دریاهای آزاد راه یابد. در دهه پنجاه با انتزاع استان بوشهر و غرب هرمزگان از استان فارس ، راه دسترسی به آ بهای خلیج فارس برای این استان قطع گردید. برای اولین بار در اوایل دهه هفتاد در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، درخواست دسترسی استان فارس به دریا مطرح شد اما در دوران ریاست جمهوری خاتمی این طرح با پیشنهاد دسترسی استان فارس از طریق عسلویه در استان بوشهر به شهرستان مهر ناکام ماند. تلاشها با برنامه‌ریزی بیشتر در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد نیز ادامه داشت، تا اینکه در اواخر دولت دوم محمود احمدی نژاد این طرح به تصویب رسید و وزیر کشور دولت یازدهم با الحاق پنج روستای بخش کوشکنار تابع شهرستان پارسیان در استان هرمزگان به این استان و همجواری ۶ کیلومتر آن با ساحل به خلیج فارس به طور ضمنی موافقت کرد. تامین امنیت بیشتر دریاهای جنوب، تسریع در توسعه مناطق ساحلی جنوب، بالفعل کردن ظرفیت تجاری این نوار از کشور، با مسمی شدن نام خلیج فارس و افزایش معابر استراتژیک به دریاهای آزاد از اهداف و دلایل این الحاق و تصویب آن یاد شده‌است. [۲۳].[۲۴][۲۵][۲۶][۲۷]

جدا کردن بخشی از استان هرمزگان، باعث اعتراضات جمعی از مردم در شهرهای این استان شد که منجر به بازداشت عده‌ای گردید.[۲۸] این اعتراضات با حمایت چهره‌هایی چون رضا صادقی و نمایندگان این استان در مجلس همراه شد. آنها اعلام کردند اجرای این تصمیم متوقف گردیده است.[۲۹][۳۰] ۱۸۶ نمایندگان مجلس این طرح را بخشی از تصمیمات شتابزده و غیر کارشناسی دولت دهم دانستند و آن را بستری مناسب برای ایجاد اختلاف بین مردم دانستند.[۳۱]نمایندگان استان هرمزگان در مجلس در مخالفت با تجزیهٔ هرمزگان بیانیه‌ای صادر و اعلام کرده اند در صورت باقی ماندن این مصوبه استعفا خواهند داد.[۳۲]

طرح‌های پیشنهادی استان‌های جدید[ویرایش]

استان خرداد[ویرایش]

عنوانی برای تشکیل استانی جدید به مرکزیت شهر ورامین است که در برگیرنده شهرستانهای پاکدشت و پیشوا و ورامین می‌باشد. این طرح از جمله طرح‌هایی است که حمایت دولت نهم و دهم را در پی داشته است، به طوریکه محمود احمدی نژاد در سفر چهارم خود به ورامین به این موضوع اشاره کرد.[۳۳] به گفته سید حسین نقوی نماینده مردم ورامین در مجلس، از جمله ویژگی‌های منطقه دشت ورامین برای تبدیل شدن به استانی مستقل فراهم بودن ظرفیت به لحاظ جغرافیایی و جمعیتی و نیز ملاحظات سیاسی و امنیتی است، زیرااین منطقه به کویر متصل است و آزادراه‌های بزرگی مثل آزادراه امام رضا (ع) و آزادراه قم- گرمسار از این خطه عبور می‌کند که متصل کننده شمال و جنوب کشور است.[۳۴]

استان خراسان مرکزی[ویرایش]

استان پیشنهاد شده به مرکزیت نیشابور می‌باشد که اولین درخواست به تشکیل چنین استانی به دهه هفتاد در زمان تقسیم استان خراسان بزرگ بر می‌گردد که اخیراً مجدداً توسط مردم نیشابور و نمایندگان این شهر با توجه به سابقه تاریخی و علمی و فرهنگی و ویژگی‌های جمعیتی مطرح شده است.[۳۵]

استان خلیج فارس[ویرایش]

عنوانی است که برای تاسیس استانی جدید در جنوب ایران به کار رفته‌است. این استان جزایر جنوبی ایران به ویژه جزایر استان هرمزگان را شامل می‌شود، ولی اسماعیلی عضو کمیسیون شوراها و سیاست داخلی مجلس در ۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ دستور تهیه طرحی برای تشکیل استان توریستی فرهنگی خلیج فارس را در آستانه روز ملی خلیج فارس در مجلس ایران خبر داد. قرار است مرکز این استان توریستی - فرهنگی، ابوموسی باشد.[۳۶] جزایر قشم، کیش، بنادر لاوان، لنگه، سیری، جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک از شهرهای این استان خواهند بود.[۳۷]

استان زاگرس[ویرایش]

استان زاگرس طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید در شرق استان لرستان به مرکزیت بروجرد است.[۳۸][۳۹][۴۰][۴۱] این استان گاه با نامهای دیگر مانند استان بوستان، استان بروجرد و یا استان لرستان شرقی هم نام برده شده است. طرح اولیه تشکیل استان زاگرس در سال ۱۳۷۵ به هنگام سفر رئیس جمهور وقت حکومت جمهوری اسلامی اکبر هاشمی رفسنجانی به بروجرد از سوی نمایندگان مردم بروجرد در مجلس شورای اسلامی ارائه شد. سپس در سال ۱۳۷۹، نمایندگان بروجرد، ملایر و نهاوند تشکیل استانی جدید با مشارکت سه شهرستان فوق را با نامه‌ای رسمی از وزارت کشور خواستار شدند.
در دومین دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، زمزمه‌های استقلال اداری بروجرد و تشکیل استان زاگرس شدت گرفت اما تا چندین سال بعد تحرک جدی در این زمینه دیده نشد. در سال ۱۳۸۹، به دنبال تاسیس استان البرز به مرکزیت کرج، علاءالدین بروجردی و هادی مقدسی[۴۲] نمایندگان بروجرد در مجلس شورای اسلامی، ضمن ایراد سخنرانی، از رئیس جمهور (محمود احمدی نژاد) تقاضای تاسیس استان زاگرس به مرکزیت بروجرد را نمودند.[۳۹][۴۰][۴۱]

جغرافیای سیاسی

محدوده پیشنهادی برای استان زاگرس از ابتدا تا کنون متغیر بوده است. طرح اولیه که در سال ۱۳۷۹ ارائه شد و استان جدید شامل سه شهرستان بروجرد، نهاوند و ملایر بود. امروزه استان پیشنهادی زاگرس، علاوه بر سه شهرستان فوق، شامل شهرستانهای شرقی استان لرستان یعنی شهرستان دورود، شهرستان ازنا و شهرستان الیگودرز نیز می‌شود. در برخی منابع اینترنتی، کلیه مناطق دارای گویش نزدیک به گویش بروجردی جهت الحاق به استان زاگرس پیشنهاد شده‌اند که علاوه بر موارد فوق، شهرستانهای کنگاور، تویسرکان، شازند، خنداب و ملایر را نیز شامل می‌شود.[۳۸]
پیشنهاد تشکیل استان زاگرس با یازده شهرستان انتقاداتی را در بر داشته است به گونه‌ای که برخی خبرگزاری‌ها مانند خبرگزاری فارس با انتشار یک خبر یکسان آن را «فتنه قومیتی» نامیدند.[۳۸]

استان سربداران[ویرایش]

نام استانی پیشنهادی به مرکزیت شهر سبزوار است. طرح استان شدن سبزوار به زمان اولین مطالعات آمایش سرزمینی ایران که در سال ۱۳۵۴ توسط شرکت ست کوپ فرانسه و به سفارش وزارت کشور وقت انجام گردید باز می گردد، در این مطالعات صراحتاً به این موضوع پرداخته شد؛ این طرح در زمان تقسیم خراسان بزرگ و در ابتدا با نام استان خراسان غربی دوباره مطرح گردید که پس از تقسیم خراسان و ناکام ماندن این طرح موجب مخالفت‌های گسترده مردم شهر سبزوار شد[۴۳] و بازاریان سبزوار در اعتراض به طرح تقسیم خراسان با تعطیل کردن مغازه‌های خود و تجمع در خیابان‌های اصلی شهر، واکنش خود را نسبت به این تصمیم اعلام کردند.[۴۴] در ناآرامی‌های به‌پاشده پس از ناکام ماندن این طرح، حداقل دو نفر کشته و بیش از ده نفر زخمی شدند.[۴۵] از جمله دلایل استان نشدن سبزوار تعداد کم شهرستان‌های اطراف شهرستان سبزوار اعلام شده بود. این طرح سپس به فراموشی سپرده شد تا اینکه با ارتقای بخشهای جوین، جغتای، خوشاب و داورزن به شهرستان، طرح استان شدن سبزوار مجدداً برسر زبانها افتاد.[۴۶] بر این اساس نمایندگان مردم شهرستانهای مذکور در مجلس هشتم در نامه‌ای به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت خواستار تشکیل استان سربداران شدند. از جمله دلایل این درخواست، استحقاق ارتقای منطقه در طرح آمایش سرزمین، پتانسیل بالای منطقه، پیشینه فرهنگی و تاریخی و قیام سربداران و جلوگیری از مهاجرت و حاشیه نشینی در این منطقه نام برده شده است[۴۷]

استان فارس جنوبی[ویرایش]

طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی در جنوب استان استان فارس به مرکزیت لار توسط شورای این شهر بوده و به مسکوت ماندن چند ساله این طرح در وزارت کشور و جداسازی مناطقی از شهرستان لارستان اعتراض شده‌است. مردم و بزرگان لارستان نیز در نامه‌ای خواستار تشکیل استان فارس جنوبی به مرکزیت لارستان شدند.[۴۸]

استان کاشان[ویرایش]

طرحی است که برمبنای آن نواحی شمالی استان اصفهان از این استان جدا شده و می‌تواند استانی جدید به مرکزیت شهر کاشان ایجاد شود. به‌جهت فراهم‌بودن زمینه‌های تاریخی، راهبردی، صنعتی، علمی، گردشگری و میراث فرهنگی در سطح منطقه، این طرح از حساسیت بیش‌تری برخوردار است؛ به گونه‌ای که محمود احمدی‌نژاد نیز آن را مورد تأیید قرار داده‌است. هم‌اکنون کاشان صاحب فرمانداری ویژه‌است.[۴۹]

استان کردستان شمالی[ویرایش]

طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید با عنوان کردستان شمالی یا مکریان در غرب ایران است. محدوده مورد نظر برای تشکیل این استان پیشنهاد بخشی از استان آذربایجان غربی است که شهرهای جنوبی این استان را دربر می‌گیرد. شهرهای ضمیمه این طرح کردنشین می‌باشند ودارای تاریخ، فرهنگ، آداب و رسوم خاص منطقهٔ خود هستند. این طرح برای اولین بار در تاریخ ۱۳۶۹/۲/۲۵ توسط نماینده دوره چهارم بوکان احمد طه پیشنهاد داده شد به وزارت کشور، همچنین در سال ۱۳۷۳ دوباره این پیشنهاد از سوی نمایندگان بوکان مطرح شد.[۵۰]اما برای بار سوم درسال ۸۸ نماینده دوره هشتم مجلس شهرستان بوکان (محمدقسیم عثمانی) دوباره طرح تشکیل استان کردستان شمالی با مرکزیت شهر بوکان را اعلام نمود و به تمامی دستگاهای نظارتی کشور پیشنهاد تشکیل استانی جدید به نام کردستان شمالی یا درصورت امکان مکریان را داد تا نیازهای دیگرشهرهای محروم مختلف کردستان رفع گردد.

دراین رابطه نمایندگان دیگر نیز خواستار اجرای شدن این طرح شدن، همچون نماینده مهاباد با اشاره به اینکه استان آذربایجان‌غربی که متشکل از کردها و آذری‌ها با سابقه تاریخی در همزیستی مسالمت آمیز و وحدت و اخوت است با وجود جمعیت حدود (۵۰) درصد کردها در کل استان به نسبت (۵۰) درصد در مرکز استان متأسفانه در تیم مدیریت کلان استانی افتخار خدمت به مردم و نظام به هیچ مدیر ارشد کرد اهل سنتی داده نشده است و استفاده از نخبگان و مدیران کرد به (۲) درصد هم نمی‌رسد در حالیکه هر ساله رتبه‌های تک رقمی و نفرات ممتاز دانشگاهی بسیاری را فرزندان کرد از آن خود می‌کنند. حتی در کابینه (۷۰) میلیونی در معاونتهای استانداری هم از کردها استفاده نشده است. این امر نارضایتی آشکار و پنهان مردم و نخبگان را فراهم و بهانه و سوژه‌ای برای بنگاههای خبرپراکنی خارجی شده است. فلذا تشکیل استان «مکریان» متشکل از شهرهای کردنشین آذربایجان غربی راه معقول و ضروری برای شتاب دادن به چرخه‌های توسعه و تقویت انسجام ملی و افزایش مشارکت سیاسی و مدنی در این منطقه است و به برادری دیرینه بین اقوام صدمه‌ای وارد نمی‌آید.[۵۱]

استان کرمان جنوبی[ویرایش]

طرحی است که بر اساس آن نواحی جنوبی استان کرمان (پهناورترین استان) از آن جداشده و با توجه به ظرفیتهای این ناحیه و برخوردار بودن ادارات کل مستقل و متعددی واقع در شهر جیرفت، این طرح از قوت بیش‌تری برخوردار گشته‌است.[۵۲][۵۳] شهرستان جیرفت دارای ادارات کل مستقل از مرکز استان است که این مورد زمینه‌ای را برای ایجاد استان جدید فراهم می‌کند.[۵۴]
حمید بهبهانی وزیر سابق راه و ترابری در جلسه شورای اداری یکی از شهرستان های جنوب کرمان در خرداد ماه 1389 گفت: «جنوب استان کرمان از استعدادهای و پتانسیلهای مختلف در زمینه های گوناگون برخوردار است و با توجه به گستردگی منطقه و توانمندیهای این شهرستانهای به زودی استان جدیدی با نام استان کرمان جنوبی در این منطقه تاسیس می شود. وی افزود: مقدمات این کار انجام شده است و استان جدید با اسم کرمان جنوبی و یا نام دیگری تاسیس می شود اما درنهایت باید در خصوص تعیین اسم این استان علماء بیندیشند و اسم مناسب استان را انتخاب کنند.» [۵۵]
به گفته علی اسلامی پناه نماینده مردم جیرفت و عنبرآباد در مجلس شورای اسلامی علت مطرح شدن این طرح وسعت استان کرمان و عدم توانایی مدیران استان در رسیدگی به امور شهرهای شمالی و جنوبی استان کرمان بوده است.[۵۶]

استان گلشن[ویرایش]

طرحی است که بر مبنای آن شهرستانهای طبس از استان یزد، خور و بیابانک از استان اصفهان و بشرویه از استان خراسان جنوبی، از استان‌های مذکور جدا شده و استانی جدید به مرکزیت شهر طبس ایجاد شود. این طرح برای اولین بار توسط محمد کریم عابدی نماینده مردم طبس، فردوس، سرایان و بشرویه در مجلس شورای اسلامی بیان شد. وی دلیل پیشنهاد این طرح را وسعت زیاد شهرستان طبس، جلوگیری از مهاجرت مردم به کلانشهرها و افزایش امنیت و قدرت اقتصادی منطقه برشمرده‌است. همچنین نارضایتی از الحاق این شهرستان به استان یزد نیز از علت‌های پیشنهاد این طرح بوده‌است.[۵۷]

استان مازندران غربی[ویرایش]

طرحی پیشنهادی است که به موجب آن شهرستان رودسر از استان گیلان به همراه شهرستان‌های رامسر، تنکابن، عباس آباد، چالوس، نوشهر و نور و رویان از استان مازندران جدا شده و استان مازندران غربی به مرکزیت شهر تنکابن تاسیس می‌گردد. این طرح با حمایت برخی از نمایندگان شهرستان‌ها، رؤسای شورای شهر قرار گرفته است، اما از طرفی انتقاد معاونت سیاسی امنیتی استانداری مازندران را نیز در پی داشته است. طرح پیشنهادی برای اولین بار در همایش توسعه علمی غرب مازندران مطرح شد. از جمله دلایل مطرح شدن این طرح فاصله زیاد غرب مازندران تا مرکز استان و عدم رسیدگی مشکلات مردم منطقه در مرکز استان اعلام شده است.[۵۸][۵۹][۶۰]

منابع[ویرایش]

  1. جدول تعداد عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری خرداد ماه سال ۱۳۹۱ پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت کشور
  2. [www.maragheh.ir «فرمانداری ویژه شهرستان مراغه»]. معاونت استانداری آذربایجان شرقی. 
  3. «ایجاد فرمانداری ویژه در شهرستان‌های نجف آباد و میانه». پرتال وزارت کشور، 27 فروردین 1392. 
  4. «فرمانداری ویژه شهرستان بوکان». 
  5. [www.khoy-ag.ir «فرمانداری ویژه شهرستان خوی»]. 
  6. [www.mohabad-ag.ir «فرمانداری ویژه شهرستان مهاباد»]. 
  7. [www.miandoab-ag.ir «فرمانداری ویژه شهرستان میاندوآب»]. 
  8. [www.kashan.gov.ir «فرمانداری ویژه شهرستان کاشان»]. 
  9. «ایجاد فرمانداری ویژه در شهرستان‌های نجف آباد و میانه». پرتال وزارت کشور، 27 فروردین 1392. 
  10. «فرمانداری ویژه شهرستان طبس». 
  11. www.sabzevar.khorasan.ir
  12. [dezful.ostan-khz.ir «فرمانداری ویژه شهرستان دزفول»]. 
  13. [shahrood.ostan-sm.ir «فرمانداری ویژه شهرستان شاهرود»]. 
  14. «فرمانداری ویژه شهرستان سقز». 
  15. [sirjan.kr.ir «فرمانداری ویژه سیرجان»]. 
  16. «فرمانداری ویژه رفسنجان». 
  17. [www.borujerd-gov.ir «فرمانداری ویژه شهرستان بروجرد»]. 
  18. فرمانداری ویژه در شهرستانهای بابل و آمل دایر می‌شود استانداری مازندارن
  19. [saveh.ostan-mr.ir «فرمانداری ویژه شهرستان ساوه»]. 
  20. «فرمانداری ویژه شهرستان میناب». استانداری هرمزگان. 
  21. [malayer-hm.ir «فرمانداری ویژه شهرستان ملایر»]. 
  22. [خبر طرح منطقه ای کردن استان های کشور http://www.dolat.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=8&Id=233301]
  23. «اتصال استان فارس به خلیج فارس». باشگاه خبرنگاران، ۱۰ مهر ۱۳۹۲. 
  24. «تایید دوباره پیوستن فارس به خلیج فارس در دولت». Iranian Students' News Agency - ISNA، دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۲. 
  25. «پیوستن استان فارس به دریا یک مطالبه ملی است». سحاب نیوز. 
  26. «اتصال فارس به خلیج فارس». alamarvdashtema. 
  27. «خلیج فارس به فارس پیوست». استانداری فارس، 10 مهر 1392. 
  28. «بازداشت گروهی از معترضان در بندرعباس». صدای آمریکا. 
  29. «تظاهرات بندرعباس: هرمزگان، نه یک وجب کمتر، نه بیشتر». دویچه وله. 
  30. «اعتراض نماینده مجلس به برخورد با معترضان در هرمزگان». بی بی سی. 
  31. «مخالفت ۱۸۶ نماینده مجلس با طرح الحاق مناطقی از هرمزگان به فارس». تابناک، 29 مهر 1392. 
  32. http://www.mehrnews.com/detail/News/2159231
  33. «وعده سرعت در ابلاغ فرمانداری ویژه ورامین/ مطالبه مردم "استان خرداد"». 
  34. «استان خرداد کجای ایران است؟/ استان‌هایی که شاید بعدها نامشان را بشنوید». انتخاب نیوز. 
  35. نیشابور ظرفیت استان شدن را دارد!
  36. «نماینده مجلس: تشکیل استان خلیج فارس در مجلس مطرح می‌شود»(فارسی)‎. بی بی سی فارسی، ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۱. 
  37. «"ابوموسی" مرکز استان خلیج فارس»(فارسی)‎. جام‌جم‌آنلاین، ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۱. 
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ ۳۸٫۲ «تقلایی برای اختلاف افکنی درباره استان زاگرس»(فارسی)‎. خبرگزاری فارس، ۱۵ شهریور ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ «درخواست تاسیس استان زاگرس از سوی نماینده بروجرد»(فارسی)‎. خبرآنلاین، ۲ شهریور ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  40. ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ «زمزمه‌های تشکیل استان زاگرس در پی یک اختلاف قدیمی»(فارسی)‎. ایبنانیوز، ۲۷ تير ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ «استان زاگرس پس از استان البرز»(فارسی)‎. تابناک، ۲۷ تير ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  42. «جديدترين جزئيات از طرح پيشنهادي استان زاگرس با مركزيت بروجرد»(فارسی)‎. خبرگزاری فارس، ۱۵ شهریور ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  43. «حادثه: سبزوار؛ و حقایقی که بازهم نادیده گرفته شد...». گزارش، شهریور ۱۳۸۰. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. 
  44. «در پی اعتراض به طرح تقسیم استان خراسان بازار سبزوار تعطیل شد». روزنامه جام جم، ۱۴ بهمن ۱۳۸۰. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. 
  45. ALI AKBAR DAREINI. «2 Killed in Iran Rioting». AP Online، 08-30-2001. 
  46. «دورنمای استان شدن سبزوار». سبزوار آنلاین، ۱۸آذر۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. 
  47. «نامه نمایندگان سبزوار و استان شدن سبزوار با نصف نیشابور». پورتال جامع اطلاع رسانی نیشابور. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. 
  48. صحبت نو منتشر شد/اجرایی شدن طرح استان فارس جنوبی به مرکزیت لارستان وبگاه صحبت نو
  49. «موافقت با استان‌شدن کاشان در جریان سفر رئیس‌جمهور به اصفهان». مجتمع فرهنگی سفیدشهر. بازبینی‌شده در ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۰. 
  50. «تشکیل استان کُردستان شمالی». خبرگزاری مجلس شورای اسلامی جلسه ۲۴۶ سال ۷۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۹. 
  51. مجلس شورای اسلامی، دوره، ۸ جلسه: ۹۹، صفحه: ۱۸
  52. «استان کرمان جنوبی به زودی تاسیس می‌شود». پایگاه اطلاع رسانی دولت، ۶ خرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۲ آذر ۱۳۹۱. 
  53. «کرمان به دو استان تقسیم می‌شود!». برلتن نیوز، ۲۱ دی ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۲ آذر۱۳۹۱. 
  54. «کرمان به دو استان تقسیم می‌شود!». بواتن نیوز، ۲۱ دی ۱۳۹۰. 
  55. «استان کرمان جنوبی به زودی تاسیس می‌شود». پایگاه اطلاع رسانی دولت، ۶ خرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در 10 فروردین 1393. 
  56. «دولت طرح جداسازی کرمان شمالی از کرمان جنوبی را به مجلس بیاورد». خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، ۲۶ آذر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  57. «شماره معکوس برای تشکیل استان گلشن». تابناک، ۱۳خرداد۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۵آذر۱۳۳۹۱. 
  58. «معاون سیاسی استاندار از طرح بحث استان شدن غرب مازندران انتقاد کرد». خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۲۳ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۲ آذر۱۳۹۱. 
  59. «تشکیل مازندران غربی خواسته ساکنان غرب استان/ نصب تابلو راه حل نیست». خبرگزاری مهر، ۹ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۲ آذر۱۳۹۱. 
  60. «غرب مازندران در چندقدمی استان‌شدن قرار دارد». وبسایت شورای شهر عباس آباد. بازبینی‌شده در ۱۲ آذر ۱۳۹۱. 

پیوند به بیرون[ویرایش]