از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمای کاخ باستانی هگمتانه در نقشهای آشوریان بر مبنای توصیف هرودوت
از آثار زرین شاهان هخامنشی که در ویرانههای هگمتانه یافته شده است.
هَگمَتانَه ، فارسی باستان: Haŋgmatana، یونانی: Ecbatana، فارسی نو: همدان. هگمتانه به معنی «جای بهم آمدگان»، «جای گرد آمدگان»، نام باستانی شهر همدان در زبان ایرانیان در زمان مادها و هخامنشیان است. برخی هگمتانه را «شهر مادها» معنی میکردند و آن را برابر با عبارت ایلامی نو hal.mata.na «شهر مادها» میگرفتند که نادرست است.
هگمتانه پایتخت شاهنشاهی مادها و پایتخت تابستانی ایران در زمان هخامنشیان و اشکانیان بوده است. این شهر کهن، نخستین پایتخت ایران بوده و به همراه آتن در یونان و رم در ایتالیا، از معدود شهرهای باستانی جهان است که همچنان زنده و مهم است. با این تفاوت که همدان هرگز اهمیت خود را از دست نداده و از آن دو شهر نیز قدیمی تر است. یونانیان هگمتانه را اِکباتان میخواندند که یونانی شده هگمتانه است.هرودوت این شهر را ساخته دیااکو دانسته و گفته است که هفت دیوار داشته که هر کدام به رنگ یکی از سیارهها بوده اند.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
این نوشتار دربارهٔ تاریخ خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید.
