شهرستان رباط‌کریم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان رباط‌کریم
تصویری از شهرستان رباط‌کریم
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان تهران
شهرستان رباط‌کریم بر ایران واقع شده‌است
شهرستان رباط‌کریم
مردم
جمعیت حدود۷۵۰۰۰۰
زبان‌های گفتاری فارسی
مذهب مسلمان شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت ۳۲۹ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۰۵۰
داده‌های دیگر
پیش‌شماره تلفنی ۰۲۱
وب‌گاه فرمانداری رباط کریم

مختصات: ۳۵°۱۷′ شمالی ۵۱°۰۲′ شرقی / ۳۵.۲۸° شمالی ۵۱.۰۴° شرقی / 35.28; 51.04 شهرستان رُباط کَریم یکی از شهرستان‌های استان تهران است. مرکز این شهرستان شهر رباط‌کریم است.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

بخش ها[ویرایش]

شهر ها[ویرایش]

دهستان ها[ویرایش]

مسئولین شهرستان[ویرایش]

  • نماینده مجلس: ابراهیم نکو
  • فرماندار: بیژن سلیمان‌پور
  • شهردار رباط کریم: منوچهر رضایی
  • شهردار نصیرشهر: مهدی محمود پور
  • شهردار پرند: بهروز کاویانی
  • امام جمعه رباط کریم: حسینعلی محمدی نژاد
  • امام جمعه نصیرشهر: صادق خدایی
  • امام جمعه پرند: محمدخدیری

تاریخچه رباط کریم[ویرایش]

آثار باستانی که در سال ۶۹ و اواخر ۷۳ در پیرامون رباط کریم از شش هزار سال پیش تا دوران قاجاریه به دست آمده‌است. همچنین در حوالی بازارک نامور به چاله بازارک کارشناسان بر این باورند که روستا یا شهری در زیر خاک مدفون شده‌است.

رباط کریم به سبب قرار گرفتن بر سر راه «جاده ابریشم» و راه زیارتی «خراسان به بغداد» از روزگاران دور دارای اهمیت و توجه بوده‌است و از این روست که کهن ترین و بی مانند ترین کاروانسراهای ایران مانند کاروان سنگی در این منطقه ساخته می‌شود و به تدریج با متروکه شدن آن یک کاروانسرای دیگر به نام کاروانسرای فتح علی شاهی ساخته شد. پس از این که آقا محمد خان قاجار تهران را به پایتختی انتخاب و به عمران و آبادی آن همت گماشت و تهران مرکز دولتی و حکومتی شد لاجرم از نقاط مختلف مملکت مراجعات مردم برای رفع نیازها و مشکلات اداری و غیره که قبل از آن به اصفهان و قزوین بود بیشتر به تهران متوجه شد و بنابراین مردم مناطق جنوبی مملکت از جمله شیراز، اصفهان، قم، ساوه و... می‌بایست از رباط کریم که در مسیر جاده ساوه به تهران عبور نمایند و کاروانیان، قافله‌های بازرگانی و دسته‌های نظامی از این محل عبور می‌نمود.

محدوده پیشین رباط کریم بیش از ۳ تا ۴ هکتار نبوده و خانه‌های روستایی در اطراف کاروانسراها جای داشته‌است و پس از این که رباط کریم تا حدودی توسعه یافت دارای چهار دروازه گردید که به ترتیب به شمال، جنوب، مشرق و مغرب منتهی می‌شد. به گونه‌ای که آثار دروازه غربی آن نزدیک امامزاده حمد تقی تا چندی قبل نیز به چشم می‌خورد، بعدها با توسعه شهر رباط کریم و ساخت باغ‌های میوه، کنترل دروازه‌ها از بین رفت و خیابان‌ها و کوچه‌های فراوانی ساخته گردید.

قبل از احداث محور تهران–ساوه و جاده‌های آسفالت و شوسه و راه آهن تهران–جنوب، جاده کاروانرو از داخل رباط کریم عبور و به تهران، ری، خراسان و قزوین منشعب و منتهی می‌شد که بقایای پل سنگی قدیمی بر روی رودخانه کرج در غرب شهر رباط کریم در محله بازارک را می‌توان مشاهده کرد.

در سطح منطقه رباط کریم برای اکثر روستاها، قلعه‌ها و حصارهای مستحکمی وجود داشته که دارای دیوارهای بلند و برج و باروی بودند و آثار برخی از آنها در سطح روستای منجیل آباد نظیر قلعه‌های آدران، حصارمهتر، انجم آباد و بازارک همچنان به چشم می‌خورد.

این بناها به لحاظ استحکام و نوع ساخت اماکن مطمئن و امنی برای زندگی جمعی و روستائیان به حساب می‌آمده و ساخت بیشتر قلعه‌های مورد اشاره به دوران حکام قاجاریه باز می‌گردند.

پیشینه[ویرایش]

رباط کریم می‌تواند تاریخی همزمان با ری باستان داشته باشد چه اینکه این منطقه نزدیکترین محل به شهر قدیمی ری بوده و می‌باشد ولی سابقه‌ای که بتوان ادعا نمود که این منطقه در برحه‌ای از تاریخ از بین رفته و مجدداً ایجاد شده باشد در دست نیست و تنها وجود دو مقبره امامزاده عماد و امامزاده محمد در رباط کریم نشانگر آنست که احتمالاً در صدر اسلام یا بعد از آن رباط کریم محل و موقعیت مسکونی و اجتماعی داشته که این محل اقامتگاه دائم و یا موقت آنها بوده به طوریکه پس از وفات در این محل مدفون شده و مزار آنان که با بقعه و بارگاه بنا شده از دیر باز زیارتگاه مردم رباط کریم بوده‌است.

از طرف دیگر این منطقه بنا به نظر کارشناسان میراث فرهنگی و باستان‌شناسی هزاران سال قبل از این هم از مراکز تمدن و زندگی بوده و آثار متعدد باستانی که در سال ۶۹ و اواخر ۷۳ در حوالی رباط کریم از شش هزار سال قبل تا دوران قاجاریه بدست آمده مبین این ادعاست. مضافاً اینکه در حوالی بازارک معروف به چاله بازارک کارشناسان بر این باورند که روستا یا شهری در زیر خاک مدفون شده‌است.

همچنین رباط کریم به دلیل واقع شدن بر سر راه جاده ابریشم و راه زیارتی خراسان به بغداد از قدیم‌الایام دارای اهمیت و توجه بوده‌است و از این رو است که کهنترین و بی نظیرترین کاروانسراهای ایران مانند کاروانسرای سنگی در این منطقه ساخته شده که بتدریج با متروکه شدن آن حکام و رجالی که از این راه رفت‌وآمد می‌کردند به فکر ساختن کاروانسرای دیگری افتاده و چون این منطقه از طبیعت زیبا و مصفا و باغات و مزارع فراوان و رودخانه‌های پر آب (در بازارک) برخوردار بوده از این رو این امر ظاهراً با گذر خواجه کمال خواجه حرمسرای فتحعلیشاه قاجار تحقق پیدا نموده و بدین ترتیب کاروانسرای فتحعلیشاهی بنا گردید.

مشکلات اداری و غیره که قبل از آن به اصفهان و قزوین بود بیشتر به تهران متوجه شد و بنابراین مردم مناطق جنوبی کشور از جمله شیراز، اصفهان، قم، ساوه، و... ناچار به عبور از رباط کریم که در مسیر جاده تهران – ساوه قراردارد بودند و لذا کاروانیان، قافله‌های بازرگانی و دسته‌های نظامی از این محل عبور و گهگاه بیتوته می‌نمودند. این شهرستان تا قبل از سال ۱۳۵۹ به صورت دهستان و از توابع شهرستان کرج بوده، سپس در سال ۱۳۵۹ به صورت بخش اداره می‌شد و با انتزاع شهرستان شهریار از کرج رباط کریم نیز به عنوان بخشی از شهرستان مذکور در آمد تا اینکه در سال ۱۳۷۵ به صورت شهرستان مستقل با دو بخش مرکزی و گلستان و چهاردهستان منجیل آباد، امامزاده ابوطالب، اسماعیل‌آباد و میمنت به تصویب هیئت محترم وزیران رسید و به دنبال آن با استقرار فرمانداری، کلیه ادارات و ارگانهای دولتی در منطقه مستقر و هم اینک به طور فعال مشغول سرویس دهی می‌باشند.

رودهای متعددی بصورت دائمی وفصلی در شهرستان رباط کریم در جریان بوده وهست که از آن می‌توان به رودخانه‌های ذیل اشاره کرد :۱- رودشور ۲- رودخانه کرج ۳- رودخانه‌های فصلی شاد چای ۴- رودخانه فصلی سیاب (سیاه آب)

منطقه رباط کریم بصورت دشت حاصلخیز به عنوان بخشی از فلات مرکزی ایران ودر مسیر راه ارتباطی اقوام اولیه ساکن فلات مرکزی بوده‌است. (آثار وبقایای تمدن هفت هزار ساله آن شامل تپه‌های باستانی چون: قره تپه شهریار –اسماعیل‌آباد – ساوجبلاغ قابل ذکر می‌باشد. محوطه‌های این منطقه نیز بدلیل نزدیکی به شهر باستانی ری و قرار داشتن در مسیر راه ارتباطی جاده ابریشم از اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است. این ویژگی منحصربه‌فرد در دوران اسلامی با وجود بناهایی چون کاروانسرای (قلعه) سنگی (متعلق به دوران سلجوقیان) و کاروانسرای حاج کمال (در دوره قاجاریه) و بقایای متبرکه متعدد همچنان ادامه داشته‌است.

در شهرستان رباط کریم ۵۶ اثر تاریخی وفرهنگی مورد بررسی وشناسایی قرار گرفته‌است، که این تعداد شامل: ۳۲ تپه و محوطه باستانی ۹ امامزاده و بقعه متبرکه، ۲ باب کاروانسرا، یک دهنه پل تاریخی، یک آسیاب آبی، یخدان قدیمی، ۶ قلعه روستایی و تعدادی زاغه نگهداری گوسفند می‌باشد.

قدمت آثار شناسایی شده از هزار ه سوم قبل از میلاد تا اواخر دوره قاجاریه و اوایل دوره دوره معاصر می‌باشد که ضمن اثبات وجود فرهنگ و تمدن چندین هزار ساله در منطقه رباط کریم هر یک از آثار فوق از نظر مطالعات باستان شناسی، تاریخی، معماری مردم‌شناسی و علوم دیگر قابل توجه و اهمیت خاص می‌باشد.

بناهای یاد شده بکر وسالم است و سازمان میراث فرهنگی ضمن ثبت در آثار تاریخی پیدایش ومرمت کامل آنرا آغاز وطی چندین مرحله در برنامه‌های خود منظور کرده‌است.

آثار تاریخی و باستانی[ویرایش]

برای تهیّهٔ یخ طیّ فصولِ بهار و تابستان از چند قرن گذشته در برخی از مناطقِ کشور انبارها و کارگاههای یخ ابداع و ساخته می‌شد تا یخ مورد نیاز ساکنین این مناطق از این طریق تامین شوند. این انبارهای یخی که بصورت مخروطی شکل همانند یک کلّه قند از خشت و گِل با ارتفاع ۷ تا ۸ متر ساخته می‌شد طیّ فصلِ زمستان در داخل چاله‌ای بزرگ به وجود آمده، آب را رها نموده و سپس درب ورودی و کلّیهٔ محفظه‌هایشان بطور کامل مسدود می‌شد و به تدریج با فرارسیدن فصول بهار و تابستان و گرم شدن هوا، یخهای قطور تولید شده مورد استفاده قرار می‌گرفت.

لازم به ذکر است که این انبارها در دورانهای زندیه و قاجاریه در ایران بیشتر ساخته شد و در رباط کریم برای تامین یخ این منطقه و کاروانیان سه انباریخی در فواصل مختلف وجود داشت که در اصطلاح محلی به یخچال معروف بودند. از این انبارها تا حدود ۳۰ سال پیش نیز استفاده می‌شده‌است که با جایگزین شدن یخچالهای برقی این انبارها عملاً غیر قابل استفاده شده‌اند.

کهن‌ترین کاروانسرای فلات ایران نزدیک رباط کریم و در کنار دشت آباد و حاصلخیز شهریار وجود دارد. دیوار ضخیم کاروانسرای رباط کریم ارتفاعی معادل دو برابر ارتفاع ساختمانهایی را دارد که در داخل کاروانسرا قرار دارند. طرح بنا بسیار ساده و شامل تعدادی اتاق است که درهای آنها به‌طرف حیاط مرکزی باز می‌شود. در سه طرف حیاط مرکزی سه ایوان وجود دارد که عرض این ایوانها حدود ۵ متر می‌باشد. طرح ساختمان این کاروانسرا به طرح مسجد جامع ساوه شباهت دارد. این مسجد در فاصله تقریبی ۵۰ کیلومتری از کاروانسرا قرار گرفته، در مسجد جامع در دوران صفوی تغییرات جزئی انجام گرفته و تنها اختلاف مسجد جامع ساوه با کاروانسرای رباط کریم این است که در کارونسرای سنگی فضای خالی گوشه‌ها را با اتاق گنبد داری پر کرده‌اند.

کاروانسرای فتحعلیشاهی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان رباط‌کریم، شهر رباط‌کریم، بلوار امام خمینی، انتهای خیابان مصلی، بلوار شهید سید مجتبی کمالی، روبروی مسجد جامع بنا شده است. کاروانسرای مذکور به سبک دو ایوانی با مصالح آجر، سنگ با ملاط گچ ، گل و آهک در زمینی به مساحت ۳۴۰۰ متر ساخته شده است. [۱]

بقعه پیغمبر لوط مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان رباط کریم، روستای محمد آباد پیغمبر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۲]

آسیاب رباط کریم مربوط به دوره قاجار است و در رباط کریم، جنوب شرقی محله بازارک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۳]

تپه گلستان رباط کریم مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد است و در انتهای جاده اسلام به رباط کریم واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۴]

تپه پرندک ۱ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان رباط کریم، روستای پرندک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۵]

تپه قلعه روستای حسن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان رباط کریم، بخش مرکزی، روستای ده حسن واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۶]

پل بازارک مربوط به دوره قاجار است و در رباط کریم، محله بازارک، خیابان شهید مجید ناصری واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۷]

تپه یقه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شرق جاده رباط کریم به شهریار، بعد از روستای منج واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۸]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

این شهرستان که در جنوب غربی استان تهران واقع شده با مساحتی معادل ۲۷۵ کیلومترمربع در طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۴ دقیقه و عرض جغرافیائی ۳۵ درجه و ۲۸ دقیقه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا برابر با ۱۰۵۰ متر می‌باشد و محدود است از شمال به شهرستانهای شهریار و کرج، از شرق و جنوب به شهرستانهای ری و بهارستان و از غرب به شهرستان ساوه. از لحاظ ویژگیهای جغرافیائی این شهرستان مخروط افکنه یا جلگه آبرفتی پایکوهی می‌باشد که روی مخروط افکنه کرج قرار گرفته و با شیبی از شمال به جنوب به طرف شرق گسترش یافته و شیب غربی آن نسبت به شیب شمالی کمتر می‌باشد. کوههای این شهرستان اغلب در جنوب و جنوب غربی منطقه قرار گرفته و دارای ارتفاعات کمی می‌باشند و بلندترین قله آنها از ۱۴۰۰ متر از سطح دریا تجاوز نمی‌کند و عموماً دارای دره‌های خشک و جنس آنها آتش فشان بوده و بیشتر از نوع بازیک و رنگ آنها سیاه و سنگهای اسیدی نیز در آنها کم و بیش دیده می‌شود. شهرستان رباط کریم دارای ۲۷۵ کیلومترمربع وسعت یک بخش مرکزی و دهستانهای منجیل‌آباد و وهن آباد است و جمعیت روستائی آن بالغ بر ۵۷۷۶۸ نفر و جمعیت کل شهرستان ۱۹۵هزار نفر است. شهرهای تابعه این شهرستان در حال حاضر شامل شهرهای رباط کریم، نصیرشهر و پرند می‌باشد. شهرستان رباط کریم دارای سه شهر می‌باشد. بخشهای گلستان و بوستان رباط کریم اواخر سال۱۳۸۹ از این شهرستان جدا شده و شهرستان بهارستان را تشکیل دادند.

سابقه تأسیس شهرستان و تغییر در تقسیمات سیاسی[ویرایش]

رباط کریم تا قبل از سال 1359 به صورت دهستانی از توابع شهرستان کرج بوده و سپس در حوزه تقسیمات سیاسی همان شهرستان به بخش ارتقاء یافته است و پس از انتزاع بخش شهریار از کرج و تاسیس شهرستان شهریار،در سال 1368 به عنوان بخشی از توابع شهرستان شهریار تعریف شده است. درسال 1375 تاسیس شهرستان رباط کریم با دو بخش مرکزی و گلستان و چهار دهستان منجیل آباد،امامزاده ابوطالب،اسماعیل آباد و میمنت آباد به تصویب هیئت وزیران رسیده است . درسال 1381 بخش بوستان به مرکزیت نسیم شهر نیز تاسیس و به بخش های این شهرستان افزوده شده است. در اواخر سال 1389 با انتزاع بخش های گلستان و بوستان از رباط کریم و تاسیس شهرستان بهارستان،تقسیمات سیاسی شهرستان مجدداٌ دستخوش تغییر شده است. درحال حاضر شهرستان رباط کریم دارای یک بخش (بخش مرکزی)،سه شهر رباط کریم ، نصیرشهر و شهر جدید پرند و سه دهستان (منجیل آباد ، امامزاده ابوطالب و وهن آباد)مشتمل بر 14 روستا می باشد.

ساختار اجتماعی[ویرایش]

براثر پدیده مهاجرت طی سه دهه گذشته جمعیت شهرستان از بیست هزار نفر در سال 1365 به سیصد هزار نفر (با احتساب جمعیت جدید ساکن در پرند) در سال 1392 رسیده است یعنی در طول 27 سال جمعیت شهرستان 14 برابر شده و به عبارتی 1400 درصد رشد نشان می دهد که در نوع خود کم نظیر است.

استمرار مهاجرت از استانهای مختلف کشور به ویژه استان های آذربایجان غربی و شرقی اردبیل ، همدان ،گیلان ، مازندران وکرمانشاه ، لرستان و یزد به منطقه،ترکیب متنوعی از جمعیت را به وجود آورده و با ایجاد بافت ناهمگون و اجتماعی و فرهنگی ،تعدد قومی و قبیله ای ،شکل گیری خرده فرهنگها و... منجر به شرایط ناپایدار اجتماعی شده است.

از نظر ترکیب جمعیتی،ساکنین شهرستان را 75درصد آذری زبان،20درصد سایر اقوام کرد ،لر، گیلک ، مازنی و... و 10درصد افراد بومی تشکیل می دهند. قرار داشتن اکثریت ساکنین در دهکهای پائین اقتصادی،سکونت اقشار کارگری،عدم تعلقات محیطی و اقتصادی،وجود کاستی های خدماتی به ویژه در حوزه فرهنگی از جمله مهمترین ویژگی های ساختار اجتماعی شهرستان رباط کریم هستند.

صرف نظر از ترکیب جمعیتی متأثر از مهاجرت که به زبان گویش زادگاه (مبداء مهاجرت)تکلم می نمایند، مردم بومی شهرستان به زبان فارسی یا آذری تکلم می کنند.به گونه ای که ساکنین شهر رباط کریم و دهستانهای وهن آباد و امامزاده ابوطالب به زبان فارسی و بخش عمده نصیرشهر و دهستان منجیل آباد به زبان ترکی محاوره می نمایند.

زبان و فرهنگ[ویرایش]

رباط کریم پیش از انتخاب تهران به عنوان پایتخت کشور در دوران قاجاریه و دوران‌های قبل از آن جزئی از بلاد بزرگ ری بوده و مردم محلی و بومی آن علاوه بر تکلم به زبانی که هم ریشه زبان مردم ری باستان بود؛ و با بهره‌گیری از اصطلاحات خاص محلی در گویش چون دیگر مناطق کشور دارای فرهنگ و آداب و رسوم خاصی در جشنها و اعیاد و عزاداریها و سوگواریها و سایر آئینها می‌باشند. مهم‌ترین رسم سمنو پزان می‌باشد.

آمار جمعیتی[ویرایش]

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1390 ، جمعیت شهرستان رباط کریم 195917 نفر اعلام شده است.از این تعداد 71632 نفر در شهر رباط کریم 26514نفر در نصیرشهر 23769 نفر در شهر جدید پرند و 57768 نفر در روستاهای تابعه ساکن هستند.

شهرستان رباط کریم به لحاظ تراکم جمعیت ، با احتساب 275 کیلومتر مربع وسعت ، با 765 نفر در هر کیلومتر مربع ، رتبه هفتم را در بین شهرستانهای استان تهران دارد. ذکر این نکته ضروری است که از زمان سرشماری تا کنون با افتتاح 21000 واحد مسکن مهر در شهر جدید پرند و سایت شهید آبشناسان رباط کریم بیش از یکصد هزار نفر به آمار رسمی جمعیت شهرستان افزوده شده است.

ظرفیت ها و پتانسیل های موجود[ویرایش]

  • همجواري با فرودگاه بين المللي امام خميني (ره) .
  • استقراربیش از 2000 واحد صنعتي در دو شهرك صنعتي مصوب نصيرشهر و پرند و در مناطق صنعتی شهید زواره ای، کاظم آباد ، ده حسن، سپیدار،
  • قرار گرفتن در مسیر آزاد راههای تهران - ساوه و آزاد راه تهران - قم ، جاده ترانزيتي تهران- ساوه ، راه آهن تهران- جنوب و راه آهن تهران – قم.
  • وجود 4 دانشگاه در شهرستان با 28000 نفر دانشجو
  • وجود 9 هزار هكتار زمين زيركشت با 170000 تن محصولات زراعي
  • اجراي چندین پروژه ملّي انتقال آب نظیر کانال محمدیه ، کانال نواب و وجود منابع و ذخایر مطمئن و پایدار آب .
  • استقرار سيلوي 120 هزار تني در مجتمع شهيد مدرس.
  • احداث نمایشگاه های بین المللی کشور در شهر جدید پرند .
  • خط مترو در حال احداث و ایجاد ارتباط سریع و بدون ترافیک با شهر تهران .
  • وجود زیر ساختهای مطمئن و مناسب مخابراتی ، برق ، انرژی و ....
  • دسترسی آسان به بازار و مراکز عرضه تولیدات و محصولات مراکز صنعتی .
  • وجود مراكز نظامي و انتظامي ( لشگر 23 تكاور ، گروه 33 توپخانه ، گروه 99 پدافند هوايي)

سینماها[ویرایش]

  • سینما فرهنگ

منابع[ویرایش]

  1. ‏ «کاروانسرای رباط کریم». پایگاه سفرنویس. 
  2. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  3. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  4. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  5. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  6. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  7. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  8. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  • سایت اینترنتی فرمانداری شهرستان رباط کریم: www.Robatkarim.gov.ir