درکه

برای دیگر کاربردها، درکه (ابهام‌زدایی) را ببینید.

یک غذاخوری در درکه.

یک غذاخوری در درکه.

بخشی از مسیر کوهستانی و گردنهٔ درکه

ساختمان‌سازی در باغ‌های درکه.

محله و مسیر کوهستانی دَرَکه در شمال‌غرب تهران قرار دارد و آغاز یکی از مسیرهای محبوب کوه‌پیمایی در تهران است. نام درکه از درگِ که نوعی کفش برفی برای راهپیمایی بر روی برف بوده، استنتاج شده‌است.

درکه یکی از از قدیمی‌ترین و زیباترین محلات ییلاقی شمیرانات است که در امتداد درهٔ مصفایی به همین نام به صورت شمالی-جنوبی و در دو طرف مسیر رودخانهٔ درکه واقع شده‌است. درکه از شمال به رشته کوه توچال، از شرق به اراضی دانشگاه و اوین، از غرب به بازوهای کوه توچال و سعادت آباد، و از جنوب به اوین محدود است. اراضی درکه اعم از باغ‌ها و خانه با پلاک ثبتی ۶۹ اصلی در ثبت شمیران شناخته می‌شوند. قدمت درکه به حدود قرن پنجم هجری بر می‌گردد و سادات ساکن در آن از نسل امامزاده سید محمد والی از نوادگان علی بن حسین هستند. کشف سنگ‌های قبور، تنور‌های قدیمی، هاون‌های سنگی تراش خورده هنگام خاکبرداری و احداث بنای امامزاده، همچنین جاری بودن چشمه آب در شمال بقعه متبرکه موید سکنای اولیه اهالی درکه در اطراف همین امامزاده می‌باشد. علاوه بر بقعه و زیارتگاه سید محمد والی، سه باب مسجد به نامهای «جامع»، امامزاده، و علی بن ابیطالب، یک باب حسینیهٔ بزرگ، پنج مکان مورد احترام ساکنان درکه به شمار می‌آیند. هفت حوض، جنگل و آبشار کارا، آبشار بند عبدالله، آبشار جوزک، پلنگ جوزک، پلنگ چال، اسپیو (آب سپید)، هفت چشمه (هفت طیغانی)، و کفو (آب کف دار) معروف‌ترین جلوه‌های طبیعت زیبا و مترنم دره درکه هستند که بر جاذبیت‌های گردشگری و کوه پیمایی آن افزوده‌اند.

میدان درکه در ارتفاع ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد

مداحی اهل بیت، استخراج سنگ سبز از معدن درکه، آسیاب داری، گوسفندداری، سنگ چینی سنتی، مرغ داری، و باغداری، عمده‌ترین مشاغل درکه تا دهه ۱۳۵۰ بوده‌اند.

منابع

• تابلوهای هویت محلات شهر تهران: منطقه یک: محله درکه.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ درکه موجود است.