شیث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

براساس تورات، شیث سومین فرزند آدم و حوّا پس از هابیل و قابیل است و تنها فرزند دیگر آدم و حوا که نامش در کتاب پیدایش تورات ذکر شده است. با استناد به تورات، شیث پس از قتل هابیل توسط قائن متولّد گشت و حوّا او را جانشینی برای هابیل دانست. نام فرزند شیث در تورات، انوش است. در تورات عمر شیث ۹۱۲ سال نوشته شده است. او صاحب فرزندان بسیاری شد.

نام شیث در قرآن نیامده است، اما در احادیث و روایات اسلامی، نام شیث به عنوان یکی از پیامبران در اسلام ذکر گشته است.

لفظ شیث سُریانی و به معنای بخشش یا هدیه است؛ زیرا خداوند شیث را بعداز کشته شدن هابیل در سن ۱۳۰ سالگی به آدم عطا فرمود. برخی فلاسفه شیث را همان آغاثاذیمون یونانی دانسته‌اند. گفته می شود شیث اولین فردی است که بعداز حضرت آدم به تعلیم حکمت و ضروریات شریعت پرداخت و پنجاه صحیفه و به روایتی بیست و نه موضوع درباره حکمت الهی و صفات نامتناهی بر وی نازل گشت.وی در شهر قهدریجان اصفهان مدفون است.البته قبری منتسب به وی در روستای شیث در شهر بعلبک واقع در لبنان امروزی وجود دارد و محل زیارت شیعیان است.این قبر طول بسیار زیادی دارد.برخی مورخین قد بسیار بلند وی و برخی دیگر، مشخص نبودن محل دقیق دفن وی را دلیل بزرگ بودن طول قبر وی می دانند. [۱]

پانویس[ویرایش]

  1. اولیایی، سید نبی‌الدین (۱۳۶۴)، تاريخ انبياء يا قصص قرآن، تهران: گنجینه.

منابع[ویرایش]

  • قدس ميرحيدری، جعفر (۱۳۷۷)، خلاصه حالات آدم ابوالبشر و پیام آوران اولوالعزم، تهران: انتشارات تهران.