شهرستان اسلامشهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۳۳′۵۷″ شمالی ۵۱°۱۵′۰″ شرقی / ۳۵.۵۶۵۸۳° شمالی ۵۱.۲۵۰۰۰° شرقی / 35.56583; 51.25000

شهرستان اسلام‌شهر
تصویری از شهرستان اسلام‌شهر
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان تهران
مردم
جمعیت ۴۴۷٬۱۹۲ نفر
مذهب شیعه
داده‌های دیگر
پیش‌شماره تلفنی ۰۲۱
وب‌گاه فرمانداری اسلامشهر
میدان نماز اسلامشهر

شهرستان اسلام‌شهر با مساحت ۲۰۸ کیلومتر مربع یکی از شهرستان های استان تهران است. این شهرستان در جنوب شهرستان تهران قرار دارد و مرکز آن شهر اسلام‌شهر است. این شهرستان از شرق و جنوب به ری از غرب به رباط کریم و از شمال غرب به شهریار محدود است. این شهرستان بیش از ۸۰۰ هزار نفر جمعیت دارد، اما طبق آنچه سایت دولتی «مرکز ملی آمار ایران» اعلام کرده‌است، جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۴۷٬۱۹۲ نفر بوده‌است که از این تعداد ۲۳۱٬۰۳۴ نفر آنان مرد و ۲۱۶٬۱۵۸ نفر آنان زن بوده‌اند.[۱][۲]

تاریخچه[ویرایش]

اسلامشهر دارای قدمتی مقارن با هزاره پنجم پیش از میلاد می‌باشد و در روزگار کهن روستایی به نام قاسم‌آباد شاهی بوده‌است. یکی از روستاهای اسلامشهر فیروز بهرام است که بنای آن را به فیروز ساسانی نسبت داده‌اند. اسلامشهر در دوران قاجار منزلگاه اردوی همایونی بوده و به نام قاسم‌آباد خالصه نیز خوانده می‌شده‌است.

وجود بقایای پایه‌های پل بر روی رودخانه سالور و تپه‌های واقع در مجاورت و یا نزدیکی آن و آثار مدفون در آنها دلالت بر وجود دوره‌های تاریخی مختلف داشته و حاکی از اهمیت این منطقه‌است.

محوطه‌های باستانی که هم دوره با محوطه‌های باستانی چشمه علی شهر ری، مرتضی گرد و تپه سیلک کاشان هستند مانند تپه مافین آباد و تپه نظام آباد با دارا بودن هفت هزار سال پیشینه تاریخی و فرهنگی از شهرت زیادی در مجامع علمی برخوردار بوده و از شاخص‌های تمدن پیش از اسلام در جهان شناخته می‌شود. همچنین تپه‌های باستانی پراکنده در سطح منطقه را می‌توان با محوطه‌های تاریخی مجاور آن در دشت بزرگ ری مقایسه کرد.

تاکنون ۱۲ اثر تاریخی و یاستانی شهرستان اسلامشهر در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این منطقه به دلیل مرغوبیت و حاصلخیزی زمین‌های مستعد کشاورزی، وجود رودخانه‌های پرآب و رشته قنات‌های جاری آن و همچنین نزدیکی آن به تهران از دیرباز مورد توجه بوده‌است. محوطه باستاتی مافین آباد اسلامشهر که به دلیل حفاری‌های غیرمجاز آسیب دیده‌است دارای کهن‌ترین دوره تاریخی است که دیرینگی آن به هزاره پنجم پیش از میلاد می‌رسد.[۳][۴]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

اسلامشهر از طریق محور تهران-ساوه، شاهراه ارتباطی با استان‌های غرب و جنوب غرب کشور است و از محور جنوب با راه آهن استان‌های اصفهان، یزد و کرمان از یکسو و لرستان و خوزستان از سوی دیگر مرتبط می‌شود.[۵][۶]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:[۷]

مناطق[ویرایش]

اسلامشهر از ۶ منطقه تشکیل شده که مناطق ۱ و ۲ مرکزی و منطقه ۳ آن شهرک واوان، منطقه ۴ شاطره، منطقه ۵ احمدآباد مستوفی و منطقه ۶ شهرک امام حسین است.

بخش‌ها[ویرایش]

شهرها[ویرایش]

دهستان‌ها[ویرایش]

روستاها[ویرایش]


امامزاده ها[ویرایش]

  • امامزاده ابوطالب (فیروزکوه بهرام)
  • امامزاده سید رضا (علی آباد قاجار)
  • امامزاده ابراهیم (نظام آباد)
  • امامزاده عیسی (واوان)
  • امامزاده عقیل (اسلامشهر)
  • امامزاده اسماعیل (چیچکلو)
  • امامزاده ذکریا (ایرین)
  • امامزاده عباس (چهاردانگه)
  • امامزاده طاهر (چهاردانگه) [۸]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  2. فرمانداری اسلامشهر. «تاریخچه اسلامشهر». 
  3. معرفی جاذبه‌های گرشگری، تاریخی، طبیعی و صنایع دستی استان تهران. ناشر:اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گرشگری استان تهران بهار ۱۳۹۱
  4. شهرداری اسلامشهر. «پیشینه تاریخی اسلامشهر». 
  5. شهرداری اسلامشهر. «موقعیت جغرافیایی و طبیعی». 
  6. فرمانداری اسلامشهر. «موقعیت جغرافیایی اسلامشهر». 
  7. فرمانداری اسلامشهر. «موقعیت اجتماعی - سیاسی و تقسيمات کشوری». 
  8. سازمان اوقاف و امور خیریه. «امامزادگان استان تهران».