رجب‌علی خیاط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رجبعلی نکوگویان

تصویری از رجبعلی نکوگویان
زادروز ۱۲۶۲
تهران
درگذشت ۲۲ شهریور ۱۳۴۰ (۷۸ سالگی)
شهر ری
آرامگاه ابن‌بابویه
محل زندگی شهرری، تهران
ملیت ایرانی
پیشه خیاطی
لقب شیخ رجبعلی خیاط
مذهب شیعه
مکتب محبت خدا
والدین مشهدی باقر
گفتاورد محبت به خدا، آخرین منزل بندگی است.[۱]

رجبعلی نکوگویان (زادهٔ ۱۲۶۲، تهران - درگذشتهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۴۰، شهر ری)، مشهور به شیخ رجبعلی خیاط از عارفان مشهور است. پدرش، مشهدی باقر، پیشه‌ور بود. رجب علی نکوگویان در روز دهم شهریور ۱۳۴۰ هجری شمسی و در سن ۷۸ سالگی درگذشت. او را از عارفان و اهل باطن دانسته‌اند و گفته شده که توانایی شناسایی باطن افراد (در اصطلاح شیعی : چشم برزخی) را داشته است.[۲] قبر او در ابن‌بابویه تهران است.[۳]

رجبعلی نکوگویان دارای ۸ فرزند، شامل: پنج پسر و چهار دختر بود که یکی از دخترانش در کودکی از دنیا رفت. رجبعلی نکوگویان در عالم سیاست نبود، اما با رژیم پهلوی و سیاستمداران حاکم آن به شدت مخالف بود.[۴] وی مرید پیرمراغه محبوب‌علی‌شاه بوده و از او اجازه دستگیری داشته است.[۵][نیاز به منبع بیشتر] زندگی‌نامه و گفته‌های شیخ توسط محمد محمدی ری‌شهری در چند کتاب به رشتهٔ تحریر درآمده است.

منابع[ویرایش]

  1. محمدی ری‌شهری، محمد، کیمیای محبت (یادنامهٔ مرحوم شیخ رجبعلی خیاط)، دارالحدیث، ۱۳۸۶. (ص ۱۶۵)
  2. حکایت‌هایی از زندگی شیخ رجب‌علی خیاط، به کوشش محمدمحمدی‌ری‌شهری.
  3. ماهنامه موعود شماره ۶۵
  4. زندگینامه شیخ رجبعلی خیاط (سیاست)
  5. سیری درتصوف -صفحه 268 ،مدرسی چهاردهی

پیوند به بیرون[ویرایش]