لواسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لواسان
لواسون
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان تهران
شهرستان شمیرانات
بخش لواسانات
سال شهرشدن ۱۳۴۹ [۱]
مردم
جمعیت ۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر (در روزهای تعطیل و تابستانها ۵۰۰۰۰ نفر)
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت ۷۰ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۷۰۰ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۲۱
وبگاه www.lavasan.ir
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به باغشهر لواسان خوش آمدید

لَواسان یکی از شهرهای بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است .این شهر مرکز بخش لواسانات است. شهرداری لواسان از نواحی شهرداری منطقه یک تهران (شمیران) محسوب می شود. گاهی اشتباها شهر لواسان را لواسان کوچک یا شهر گلندوئک می نامند که مطلقا وجهی ندارد و نادرست می باشد. [۲].در اصطلاح عامیانه به این شهر لواسون می‌گویند.

لواسان باغشهری است که اکثر خانه های آن بصورت ویلائی و مدرن بنا شده است. برخی از بناها و ساختمان هایی که در شهر لواسان احداث گردیده اند، چندین سال پیاپی بعنوان شاهکار معماری سال کشور برگزیده شده اند.

شهر لواسان را از شمال، كوه هاي ورجین، باغدره،كند و افجه، از سمت باختر كوههاي قصران، از سمت شمال خاوري و خاور كوههاي ايرا، فيل زمين، لواسانکوه و جاجرود و از جنوب كوههاي تلو،قوچک،زينكوه و اراكوه در بر ميگيرند.

بخش لواسانات مناطق زیادی را دربر میگیرد اما بدنهٔ شهر لواسان را از باختر به خاور محله‌های لشگرک ، باغ سرهنگ قریب ، نوشانی ، اصطلک ، توک مزرعه ، اصطلک پایین(کشفیا) ، چناربن ، احمدآباد ، باستی ، شورکاب، جائیج(جاج) ، گلندوک(گلهم دو رودک) ، نجارکلا(شامل سیدپیاز) ، دستگرد ، قاضی‌آباد ، ناران ، کلاک ، باغ دره ، سبو کوچک ، تیمورآباد ، ناظم آباد و سبو بزرگ تشکیل می‌دهند. هر یک از محله‌های نامبرده فوق تا قبل از تاسیس شهرداری لواسان در سال ۱۳۴۹ توسط باغات و مزارع احاطه شده بودند اما با رشد شهرنشینی و مهاجرت و گسترش شهر لواسان که ناگزیر همراه با تخریب باغات و مزارع و تبدیل آنها به ساختمان‌های مسکونی و ویلاها بوده است؛ به مرور بزرگتر شده و به همدیگر چسبیده، یکپارچه و ادغام گردیده‌اند.

شهر لواسان واقع در شمال شرق کلان شهر تهران و به عنوان نزدیکترین منطقه خوش آب و هوای ییلاقی شهر تهران به حساب می‌آید. فاصله این باغشهر تا اتوبان بابایی تهران حدود ۷ کیلومتر می‌باشد که در کمتر از ۱۵ دقیقه می‌توان به آن دسترسی داشت.

طبیعت سرسبز لواسان از دامنه‌های شمالی این شهر شروع می‌شود و در انتها به دریاچه زیبای سد لتیان ختم می‌گردد.

چشم اندازهای بکر این شهر طبیعت را بگونه‌ای به تصویر می‌کشند که ۴ فصل سال را می‌توان به زیبایی هر چه بیشتر مشاهده نمود.

شهر لواسان با قدمت ۵ هزار سال در ۱۱ کیلومتری شمال شرق تهران با وسعت ۳۵۳۱۱/۱۹۴۴۵ هکتار (هفتاد کیلومتر مربع) واقع شده‌است.

لواسان به جهت دارا بودن موقعیت مناسب جغرافیایی و آب و هوای ییلاقی، مورد توجه بسیاری از ایرانیان می‌باشد. همچنین به لحاظ مجاورت شهر با دریاچه سد لتیان ۳۰ درصد آب شرب پایتخت را نیز تامین می‌نماید.[۳]

دانشگاه پیام نور واحد لواسانات در شهر لواسان قرار دارد.

لواسان محل سکونت بسیاری از افراد سرشناس ، بازیگران ، فوتبالیست ها و ورزشکاران ، رجال سیاسی ، کشوری و لشکری است.

مکان نگاری[ویرایش]

شهر لواسان در دامنهٔ رشته کوه البرز و در موقعیت ۳۵.۸° عرض شمالی و ۵۱.۶° طول شرقی واقع شده است . متوسط ارتفاع شهر ۱۷۰۰ متر از سطح دریا است که در ساحل دریاچه سد لتیان به ۱۶۰۰ متر و در شمالی ترین نقاط شهر به ۱۸۵۰ متر میرسد . [۴]

ریشه‌شناسی لواسان و پاره ای از تاریخ منطقه[ویرایش]

  • لواسان در زبان پارسی پهلوی به معنای لبه یا تیغه کوهی است که محل طلوع خورشید می‌باشد و از دو بخش «لو» و «آسان» تشکیل شده که معانی آنها بدین شرح است: ۱- لو به معنی «لب یا لبه، سره و تیغه کوه» است هچنانکه در لهجه قدیم مردم تهران «لواشُدَنِ خورشید(به لهجه محلی: لَواشُویَن)» به معنی به سر کوه رسیدن نور خورشید به هنگام غروب است، همچنین به معنای به قله کوه رسیدن انسان یا حیوانات نیز می‌باشد ؛ همچنین لو در این گویش به معنی کنار است (مثل "لو دره" که به چم کنار دره‌است). "لو" به معنی سره و تیغه کوه در نام نقاطی از معابر کوهها در راههای کوهستانی قصران نیز در پاره‌ای از آبادیهای قصرانِ درونی بکار می‌رود، مانند سرلو در نزدیکی افجه یا «سر لو فشم (مخففا سلّو فشم)» میان آبادیهای آهار و فشم و «سرلوآهاربَشم(مخففا سلّوآهاربشم)» میان آبادیهای شهرستانک و آهار و غیره... در کل "لو" صورت محلی کلمه لب ( در زبان پهلوی : لَپ[lap] ) است و دلیل آن اینکه: هنرمندان لواسانی که در طهران قدیم کار میکرده‌اند، خود را لباسانی می‌خوانده اند؛ چنانکه نام سازندهٔ در قدیمی و نفیس بقعه سید اسماعیل در تهران که مورخ به تاریخ ۸۸۶ هجری است؛ در سرلوحه آن چنین خوانده می‌شود: "عمل استاد حسین بن حسن نجار لباسانی" و همچنین نام سازندگان صندوق بقعه امامزاده یحیی، که از سال ۸۹۵ هجری بجا مانده چنین است: " عمل استاد حسین و اخوه محمد بن حسن لباسانی" و نیز در کتیبه مرقد امامزاده قاسم در شمیران به تاریخ ۹۶۳ هجری چنین خوانده می‌شود: " بعمل قطب الدین بن سیف نجار بن اسکندر معصوم لباسانی". ضمنا از تبدیل یافتن "واو" و "ب" به یکدیگر در زبانهای کهنه و نوی ایرانی شواهد فراوانی مثل "واته" و "باد"، "بالا" و "والا" و صدها مثال دیگر وجود دارد. ۲- واژه آسان که صفت فاعلی از مصدر "آسدن" و ریشه "آس" به معنی بلند شدن و برخاستن و نیز آمدن است، همان است که در نامگذاری سرزمین فارسی زبان خراسان نیز بکار گرفته شده‌است و الف و نون در آخر دو کلمه لواسان و خراسان علامت صفت فاعلی است نه پسوند مکان. خور یا خُر در نام خراسان (یا خوراسان) به معنی خورشید بوده و در کل به معنی جایی می‌باشد که خورشید از آن بالا می‌آید و طلوع می‌کند؛ چنانکه فخرالدین اسعد گرگانی که در حدود سال ۴۴۶ هجری داستان ویس و رامین را که از ماجراهای افسانه آمیز دوره اشکانی و در اصل به زبان پهلوی بوده، به نظم فارسی برگردانده است ، در معنی خراسان اینچنین سروده‌است:
زبان پهلوی هر کو شناسد خراسان آن بود کز وی خور آسد
خور آسد پهلوی باشد خور آید عراق و پارس را خور زو بر آید
خورآسان را بود معنی خورآیان کجا از وی خورآید سوی ایران

دیگر موارد نیز اثبات می‌نماید که شبهه‌ای در این که آسان به معنی برآینده و سرزننده‌است، وجود ندارد، مثلا بهمین معنی کلمه آسغ در لهجه بلوچی و آسین در لهجه استرآبادی(گرگانی) که به معنی آمدن می باشند در این گویش‌ها وجود دارند و در لهجه بلوچی نیز آسان با کلمه روش(از ریشه روشن و روشنائی) ترکیب شده و به صورت "روش آسان" معنی برآمدن آفتاب و برخاستن خورشید گرفته‌است. در زبان ارمنی نیز کلمه اَسَن که از زبانهای ایرانی(پهلوی) به عاریت گرفته شده بهمین معنی موجود است. همچنین استاد پورداوود در مقاله خورشید، مندرج در یشتها ذکر کرده است : ((خراسان نیز که از قدیم تا به امروز اسم ایالت شرقی ایران است به معنی مشرق است، که جزء اخیر این اسم (آسان) به معنی برآینده و بالارونده‌است))، با توجه به تفصیلات فوق لواسان نیز به همان صورت به معنای لبه یا جایی است که در آن «بالا آمدن» (اشاره به خورشید) صورت می‌پذیرد بنابراین با لفظی بهتر میتوان گفت لواسان به معنای تیغه کوهی است که محل برآمدن خورشید می باشد زیرا در اصطلاح و شیوه ایرانیان اینطور بوده است که آغاز بامداد را به بر آمدن خورشید از پشت کوه یاد میکرده اند و بویژه رشته کوه البرز را جایگاه طلوع خورشید میدانسته اند که مثال از این باب فراوان است و ذکر چند نمونه از آن به شرح زیر است : جنیدی از ادیبان و شاعران سدهء چهارم هجری چنین سروده است :

شبگیر صبوح را ز سر گیر بر بانگ خروس و نالهء زیر
خورشید که برزند سر از کوه آن به که خورد ز جام تشویر

، فردوسی به این صورت سروده است :

چو خورشید تابان برآمد ز کوه برفتند گردان همه همگروه

، و نیز :

چو خورشید برزد سر از برز کوه میانها ببستند توران گروه

، و نیز :

چو برزد سر از کوه تابنده شید برآمد سر و تاج روز سپید

.منوچهری نیز بدین نحو سروده است :

سر از البرز برزد قرص خورشید چو خون آلوده دزدی سر ز مکمن

، در اوستا ، البرز محل طلوع و غروب خورشید دانسته شده و در مهریشت بند ۱۱۸ آمده است : (با ستایش پسین ، یا ستایش پیشین ، من تقرب می جویم مادامی که خورشید از بالای آن (کوه) بلند هرا(هرابرز یا البرز) طلوع کند و غروب نماید) و در وندیداد چنین آمده است : ( برخیز ای خورشید با اسبان تندرو از میان کوه البرز عبور کن و جهان را منور و روشن گردان).[۵] [۶] [۷] [۸][۹] [۱۰]

  • نام لواسان را نخستین بار ناصر خسرو قبادیانی بلخی در حدود هزار سال پیش در اوایل کتاب سفرنامهء خود بدین صورت در باب کوه دماوند ذکر کرده است : «میان ری و آمل کوه دماوند است مانند گنبدی که آن را لواسان گویند» . بنابراین لواسان ابتدا به کوه دماوند اطلاق شده و سپس بر منطقه کوهستانی غرب و جنوب غرب کوه دماوند یعنی لواسانات نهاده شده است که حد میان ری و کوه دماوند محسوب میشود و با توجه به اینکه در پهنه قصران (معرب کوهسران) که شامل لواسانات ، رودبارقصران ، مابقی شمیرانات و تهران(بجز ری) نیز می‌شود؛ کوه فراوان است و از این همه کوه، در رشته شرقی آن بویژه کوه دماوند که مرتفع ترین قله این پهنه وسیع است، این خاصیت وجود دارد که آفتاب بامدادی برای مردم هر دو قصران(علیا و سفلی) از آنجا سر بر میزند، نام لواسان به معنای تیغهء طلوع خورشید برای این منطقه نامی بسیار با مسمی و زیبا به نظر میرسد با توجیهی بدین تلخیص که در هر بامداد در پهنه شمالى رى قديم و تهران كنونى آفتاب از آنجا (یعنی شرق) طلوع میکند.[۱۱]
  • لازم به ذکر است که گاهی از شهر لواسان در منابع و کتب تاریخی به صورت «کوشک دشت» یاد شده است. کوشک دشت به معنای دشتی است که کاخی در آن واقع می‌باشد.مرحوم دکتر حسین کریمان نگارنده کتاب قصران(کوهسران) در ذکر حد شرقی قصران مینویسد : على كامهء ديلمی كه از سرداران صحنه ی سياست به عهد آل بويه بود و فخر الدوله بسال ٣٧٣ هجرى او را از ميان برداشت ،در قصران براى خويش كاخى پی افكند و بعدها آن محل را كوشك دشت گفتند و كوشك دشت امروز شهر لواسان را گويند.مير سيد ظهير الدين مرعشى در تاريخ طبرستان و رويان و مازندران در ذيل شرح خروج الثائر باللّه علوى گفته: «على كامه را در طبرستان نايب خود گردانيد و خود به عراق رفت.على كامه در قصران به كنار جاجرود قصر بنياد كرد و آنجا می بود . الحال آن وادى را كوشك دشت میخوانند، و تلى كه آنجاست قصر على كامه بوده است. [۱۲] [۱۳] حاج معصومعلی شاه نیز در کتاب طرائق الحقایق از پهنه فعلی شهر لواسان با نام کوشک دشت یاد کرده است. هنوز برخی از بقایا و آثار این کاخ در نزدیکی سد لتیان مشاهده می‌شود.

نام صحیح شهر لواسان و غلطهای مصطلح در مورد آن[ویرایش]

نام شهر لواسان بدون پسوند یا پیشوند می باشد و نباید آن را با دهستان لواسان کوچک و یا دهستان لواسان بزرگ که دیگر مناطق بخش لواسانات هستند، اشتباه گرفت. گاهی اشتباها آنرا شهر گلندوک یا شهر لواسان کوچک مینامند که این اسامی غیررسمی بوده و کاربرد ندارند زیرا دهستان لواسان بزرگ و یا مرکز آن یعنی روستای لواسان [بزرگ] شهر نیستند که برای رفع تشابه اسمی با آنها از پسوند استفاده شود و اگر هم روزی شهر شوند وسعت آنها به اندازه ای نیست که بزرگتر از شهر لواسان باشند. اطلاق نام محله گلندوک بر کل شهر لواسان که تنها یکی از چندین محله شهر لواسان است نیز یک غلط مصطلح دیگر است که در برخی موارد دیده میشود در حالیکه برخی محله های شهر لواسان مثل نجارکلا و سبو از وسعت بیشتری برخوردارند و تنها دلیل این امر آنستکه شهرداری لواسان در بدو تاسیس در محله گلندوک احداث گردیده است. لازم به ذکر است که شهر فرحناز نام سابق شهر لواسان بود که در دوره پهلوی دوم برای مدت کوتاهی بر روی این شهر نهاده بودند که با اعتراض اهالی شهر مجددا به صورت شهر لواسان نامگذاری شد. فرحناز پهلوی دختر محمدرضا پهلوی آخرین شاه ایران می باشد که در حال حاضر در نیویورک زندگی میکند.[۱۴].

زبان گفتاری[ویرایش]

زبان گفتاری اکثر ساکنین لواسان فارسی معیار با لهجه تهرانی است. اما ریش سفیدان و کهنسالان بومی و قدیمی لواسان به گویش فارسی لواسانی که همان لهجه قدیم تهرانی است، صحبت میکنند که این گویش تقریبا در حال نابودی است. [۱۵] [۱۶] [۱۷] [۱۸] [۱۹] [۲۰] [۲۱] [۲۲] [۲۳]. [۲۴]

نژاد مردم لواسان[ویرایش]

سرزمین مادها (شاخه‌ای از آریائی‌ها) که شامل ری، شمیران و لواسانات نیز می‌گردیده‌است.

نژاد مردم بومی شهر لواسان و مناطق دیگر لواسانات آریائی و همانند شهر ری باستان از شاخه مادها می‌باشد که به مرور زمان در پی مهاجرت‌های اقوام بنا به دلایل گوناگونی مثل جنگ، تجارت، کار، تبعید، حکمرانی و... اختلاط‌هایی با یونانی‌ها، سادات هاشمی و نیز اقوام دیگر ساکن در فلات ایران داشته‌است. امروزه مهاجرت‌های انبوه مناطق مختلف کشور به تهران که لواسان را نیز تحت شعاع قرار داده‌است؛ سبب گشته عده‌ای مهاجر از اقصی نقاط ایران بافت جمعیتی لواسان را تا حد محسوسی تغییر دهند. اما در کل بیشتر مهاجرت‌های سالهای اخیر که به علت هوای سالم و معتدل و طبیعت سرسبز و زیبای لواسان و وجود شرایط خوب و کافی جهت ساخت و ساز ویلاها و منازل مسکونی و نزدیکی به پایتخت صورت گرفته از ساکنین شمال تهران یعنی شمیران بوده و می‌توان آن را سرریز جمعیت تهران بعلت ازدحام جمعیت و آلودگی هوای تهران قلمداد نمود.[۲۵] [۲۶]

امنیت[ویرایش]

پروانه مافی فرماندار سابق شهرستان شمیران در دیماه سال ۱۳۸۵ ضمن خبر از نامزدی شهر لواسان برای عضویت در جامعه جهانی ایمن به عنوان صد و یکمین شهر امن جهان، انتخاب لواسان به عنوان نخستین شهر امن ایران را اعلام نمود. [۲۷]

سد لتیان و لواسان[ویرایش]

در جنوب شهر لواسان سد لَتیان قرار دارد که در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسیده‌است. این سد بتونی نقش بسزایی در تامین آب و برق شهر تهران دارد. نام این سد قبل از انقلاب فرحناز بوده‌است. رودخانهٔ جاجرود که از ارتفاعات کوه‌های دربندسر، گرمابدر، ایگل، زایگان و قسمت جنوبی توچال (بخشی از کوه‌های البرز مرکزی) سرچشمه می‌گیرد آبریز اصلی سد است. رودخانه‌های لوارک (کند)، افجه و لار (برگ جهان)و نیکنامده که قبل از احداث سد شاخه‌هایی از رود جاجرود بودند و به جاجرود می‌ریختند با گذر از لواسان، امروزه به خود دریاچهٔ سد می‌ریزند. قبل از احداث سد در مکان امروزی دریاچهٔ سد، روستای آباد گارکلو و باغستانی که به آن شانی (شاهانی) می‌گفتند وجود داشته که دولت با قیمت خوبی زمین‌های اهالی را در سال ۱۳۴۳ خریداری نمود و اهالی در محله های نجارکلا، شورکاب، ناران و کلاک ساکن شدند.

لتیان، گارکلو (گهواره کلو یا زینکوه محله نیز می‌گفتند زیرا در پای کوه زینکوه‌است)، ده سید ، حسن آباد ، نازی آباد ، میرودک ، و سربیشه آبادی های زیر آب رفته هستند.

محله های داخل محدوده شهری لواسان[ویرایش]

مناطق حومه لواسان در بخش لواسانات[ویرایش]

بخش لواسانات به غیر از شهر لواسان و محله های داخل آن ، مناطق دیگری را شامل میگردد که در دو منطقه دیگر بنامهای دهستان لواسان بزرگ و دهستان لواسان کوچک قرار دارند و در حومه شهر لواسان واقع شده اند که به مجموع همه آنها بخش لواسانات میگویند :

آثار باستانی و ملی شهر لواسان[ویرایش]

  • تپه شورکاب در ضلع شمالی شورکاب ودر جنوب محله باستی واقع می باشد

آثار باستانی و ملی حومه شهر لواسان در بخش لواسانات[ویرایش]

جاذبه های طبیعی و گردشگری شهر لواسان[ویرایش]

  • پارک جنگلی لتیان
  • پارک آزادگان
  • پارک مخابرات
  • محوطه فرهنگی - ورزشی - تفریحی جائیج شامل زمین چمن فوتبال ، والیبال و غیره در جنوب شهرک پرواز
  • تپه سرخه
  • رشته کوه های هزار دره
  • کوه زینکوه
  • کوه بندک
  • قنات دکتر موتمنی در محله نجارکلا
  • قنات احمدخان در محله گلندوک
  • قنات محمدخان در منطقه (شهروا) محله نجارکلای پایین

جاذبه های طبیعی و گردشگری حومه شهر لواسان در بخش لواسانات[ویرایش]

کوه های سر به فلک کشیده ، دشت های نیمه هموار ، باغستان ها ، درختان کهنسال و رودخانه ها از جمله جاذبه های گردشگری بخش لواسانات است که تعدادشان بسیار زیاد است و اسامی تعدادی از آنها بشرح زیر است:

  • دشت لار یا همان پارک ملی لار : این دشت جزو بخش لواسانات استان تهران است و نباید با سد لار که در نردیکی این دشت واقع و جزو استان مازندران است اشتباه گرفته شود. این دشت خود شامل دو قسمت است ( لار خشکه یا قُلقُلک(لار کوچک) در جنوب لار و نزدیک افجه و دشت مرغسر(لار بزرگ) به طول شصت کیلومتر و پهنای بین ۶ تا ۸ کیلومتر در شمال پهنه لار)
  • دشت هویج در افجه
  • آبشار سفیداب
  • آبشار چرند افجه
  • آبشار دم اسبی برگ چهان
  • آبشار دوقلو برگ جهان
  • آبشار اشکسته کُند
  • چنار کهنسال سقاخانه افجه
  • چنار کهنسال انباج
  • ویلای ییلاقی (سلطنتی) سد لتیان
  • رودخانه لار
  • چشمه دوبرار (دو برادر)
  • تنگهء یونزا
  • تنگهء گرگ کُش
  • دشت گٌرچال نزدیک دشت هویج
  • دشت لت هومند
  • گردنه افجه بشم
  • گردنه گل سرداب
  • گردنه لواسان
  • گردنه پورزند
  • گردنه سریک سر
  • گردنه سور
  • گردنه میان رو
  • گردنه ورزآب
  • گردنه دُزَک
  • کوه کلی کاسکر
  • کوه کافر راه
  • کوه ملک چشمه
  • مزرعه سیال
  • مزرعه سرلو
  • قله ساکا
  • قله آتش کوه
  • کوه اسرچال
  • کوه ریزان
  • کوه پیرزن کُلُم یا پیرزن کُلون
  • کوه سیاه سرغار
  • کوه فیل زمین
  • کوه چهل بره
  • کوه گاو بینی
  • کوه سای (سیاه کوه)
  • کوه کاسونک
  • کوه دشته
  • کوه چهل بره
  • کوه کٌند
  • کوه مَرغ سر
  • کوه خورندان
  • کوه جاجرود
  • کوه آدمک
  • کوه مون
  • کوه بن ورده
  • کوه قبله
  • کوه میش چال
  • قله های پالون گردن
  • کوه کمردشت
  • کوه اسبی کالک
  • آسمان کوه
  • کوه زارع
  • لواسانکوه
  • کوه پهنک
  • کوه خلنو کوچک
  • کوه خلنو بزرگ(بخشی از این کوه)
  • قله های ورزاب
  • قله پرسون
  • قله آراکوه
  • کوه دورشک
  • کوه اسرچال
  • نرده کوه
  • کوه سیاه پلاس
  • کوه خاتون بارگاه
  • کوه خرسنگ شمالی
  • کوه اُشترگاه
  • کوه جانسِتون(جان سِتان)
  • کوه مهرچال
  • کوه یخچال
  • کوه یوردقیدر
  • کوه کبود
  • کوه کلون بستک
  • کوه های ورزاب
  • کوه لارک
  • پنه دره
  • درهء سوتستون
  • درهء گل سرداب
  • درهء گیرینو
  • درهء پُلَک
  • درهء نسچاسر
  • درهء لار
  • درهء سیاه ریز
  • درهء قوش خانه
  • درهء گدار
  • معبر چیکک چیکک
  • تختی سلطان محمد
  • تخت کُندی

مکان‌های مذهبی شهر لواسان[ویرایش]

در شهر لواسان سه امامزاده بنامهای امامزاده عبدالله و امامزاده فضلعلی و امامزاده پیرعطا بترتیب در محله‌های جائیچ(جاج) ، ناران و سبوبزرگ شهر مدفون هستند.متولیان امامزاده‌های لواسان اغلب افراد بومی هستند.هر محله شهر لواسان حداقل یک مسجد و چند حسینیه و تکیه دارد. حسینه علی پروین در منزل شخصی اش واقع در محله شورکاب لواسان احداث گردیده‌است.[۲۸]

مکان های مذهبی حومه شهر لواسان در بخش لواسانات[ویرایش]

مسجدها، حسینیه‌ها و امامزاده‌ها از جمله مکان‌های مذهبی لواسانات هستند. لواسانات برای بیشتر گردشگران منطقه خوش آب و هوایی است که با طبیعت بکر و آرامشش شناخته می‌شود اما همین منطقه قدیمی پر از زیارتگاه‌ها و امامزاده‌هایی است که شاید کمتر نامی از آنها شنیده شده باشد که تعداد آنها ۳۴ امامزاده و تعداد زیادی مسجد قدیمی است و جمع شدنشان در یک منطقه باعث می‌شود که لواسانات به عنوان یک مقصد گردشگری مذهبی هم شناخته شود. اسامی تعدادی از آنها به قرار زیر است :

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «صفحه اصلی سایت شهرداری لواسان». 
  2. «جمعیت شمیران». 
  3. «سایت شهرداری لواسان». 
  4. «نقشه توپوگرافی شهر لواسان». 
  5. "قصران" «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 35». 
  6. "قصران" «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 36». 
  7. "قصران" «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 37». 
  8. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 38». 
  9. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 39». 
  10. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 40». 
  11. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 34». 
  12. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 15». 
  13. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 16». 
  14. "مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی" «شهر فرحناز». 
  15. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۱۵». 
  16. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۳۷». 
  17. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۲۷۳». 
  18. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۵۷۹، ملا سحرى طهرانى، زبان ملاسحرى همانندى كامل با زبان ده‌نشينان كنونى شميران همچون آباديهاى ونك و كن واوين و سولقان و رندان و غيره دارد». 
  19. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۵۸۰، ملا سحرى طهرانى، زبان ملاسحرى همانندى كامل با زبان ده‌نشينان كنونى شميران همچون آباديهاى ونك و كن واوين و سولقان و رندان و غيره دارد». 
  20. «گویش های تاتی». 
  21. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۳۵». 
  22. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۱ ص ۱». 
  23. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج ۲». 
  24. «جغرافیای انسانی شمیران». 
  25. «kurdologists , medes and Tati of Tehran : The Kurdologist Martin van Bruinessen argues against the attempt to take Medes as ancestors of the Kurds.[68 Modern scholars who consider central Iranian dialects, mainly those of Kashan area, and Tati of Tehran area as the only direct offshoots of the Median language.[74]»]. 
  26. «قصران ، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 170 باب مردم قصران الف_نژاد و قبایل». 
  27. «لواسان نامزد شهر ایمن ایران». 
  28. «مداحی وسخنرانی رویانیان در حسینیه علی پروین». 

منابع[ویرایش]