ابوذر غفاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوذر غِفاری یا جُندب بن جُناده[۱] یکی از صحابیون محمد است و عمدتا با نام جندب بن جناده شناخته می شود. البته نام های دیگری هم برایش ذکر شده است.[۲]

ابوذر پیش از اسلام آوردن[ویرایش]

گفته می شود که وی پیش از مسلمان شدن، یکتا پرست بوده است.[۲]

اسلام آوردن ابوذر[ویرایش]

وقتی اخبار محمد به گوشش رسید، برادرش اُنيس را به مکه فرستاد تا در مورد دین محمد تحقیق کند. اما اطلاعاتی که برادرش برایش آورد، وی را ارضا نکرد و شخصا به مکه رفت. یک روایت می گوید که وی در کعبه با محمد و ابوبکر دیدار کرد و دیگر روایت می گوید که علی وی را پنهانی سوی محمد برد. او در جا اسلام آورد. دانشنامه اسلام بر این باور است که به طور شگفت انگیزی ادعا شده که ابوذر از پنجمین (یا حتی چهارمین) اسلام آورندگان است. او به منزلش رفت و بعد از غزوه خندق در سال ۵ هجری/۶۲۷ میلادی، به مدینه آمد. [۲]

دوران سه خلیفه اول[ویرایش]

وی پس از آن در شام زندگی می کرد تا اینکه به خاطر شکایتی که معاویه از وی کرده بود، عثمان وی را به مدینه احضار کرد. وی به ربذه فرستاده شد و در سال ۳۱ یا ۳۲ هجری/۳-۶۵۲ میلادی در آن جا درگذشت.[۲]

ویژگی های ابوذر[ویرایش]

در منابع به خضوع و ساده زیستی ابوذر اشاره شده و این مهم وی را به عیسی بن مریم همانند کرده است. او به دین اسلام پایبند بود و مشتاق به فراگیری علم و گفته می شود که در علوم دین با عبدالله بن مسعود برابری می کرد. ابوذر ۲۸۱ حدیث نقل کرده که صحیح بخاری و صحیح مسلم، ۳۱ عدد از آنان را روایت کرده اند.[۲]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]