امیرالمؤمنین
امیرالمؤمنین در لغت به معنی «سَروَر مؤمنان» است. این لقب با مضمون سیاسی و دینی در منابع اسلامی در بین مسلمانان رواج داشته است. منابع تاریخی عمربن خطاب را اولین کسی میدانند که به امیرالمؤمنین ملقب شد. ابن خلدون عبدالله ابن جحش، برخی دیگر عمرو عاص و عدهای نیز مغیرة بن شعبه را اولین کسانی میداند که به عمر این لقب را دادند؛ هرچند عبدالله ابن جحش قبل از خلافت عمر مرده و نمیتوانسته اعطا کننده این لقب باشد.[۱]
اهل سنت [ویرایش]
مسلمانان اهل سنت از لقب امیرالمؤمنین برای همهٔ خلفای راشدین، اموی و عباسی استفاده کرده اند.
شیعیان [ویرایش]
شیعیان دوازده امامی امیرالمومنین را منحصر به علی بن ابیطالب میدانند، اسماعیلیه آن را برای خلفای فاطمی نیز استفاده میکنند و زیدیه آن را برای هر امامی علوی که امامتش را با جنگ بنیان نهاده استفاده میکنند.[۲] شیعیان دوازدهامامی استدلالشان باتوجه به حدیثی از پیامبر اسلام است. [۳]
منابع [ویرایش]
- ↑ برگنيسى، ناديا. «امير». در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. ۱۰. بازبینیشده در ۱۲/۲۸/۲۰۱۲.
- ↑ Gibb, H.A.R.. " Amīr al-Muʾminīn." Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Brill Online , 2012.
- ↑ دایره المعارف تشیع، جلد۲؛ المعارف و المعاریف، ج۱؛ بحارالانوار، مجلسی، ج۳۷، ص۳۳۹، حدیث۸۱. متن حدیث چنین است: عبدالله بن عباس می گوید:« روزی با رسول خدا در یکی از کوچه های مدینه می رفتیم که علی ابن ابی طالب از راه رسید و به رسول خدا این گونه سلام کرد:«السلام علیک یا رسول الله و رحمه الله و برکاته (سلام بر تو ای رسول خدا، و رحمت و برکات خدا بر تو باد.) پیامبر نیز در پاسخ فرمود: «و علیک السلام یا امیرالمومنین (و بر تو سلام باد ای امیرالمومنین).
- تاریخ خلفا از سیوطی
- دائره المعارف تشیع
- مشارکت کنندگان Amir al-Mu'minin در ویکیپدیای انگلیسی
