عبدالله بن عبدالمطلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله (۷۸ - ۵۳ قبل از هجرت)، پدر محمّد (پیامبر اسلام) است. وی پسر عبدالمطلب بن هاشم و فاطمه دخترعمرو بن عائذ می باشدواز تجار قریش و مقیم شهر مکه بود.

وی در سفری به مدینه، به طرز مشکوکی مریض شد و دو ماه قبل از تولد فرزندش محمد ، در جوانی درگذشت. از او برای محمد، پنج شتر به ارث رسید. نام «محمد بن عبدالله» به معنای محمد پسر عبدالله از این سبب بر روی وی ماند.

منابع[ویرایش]