عبدالله بن جعفر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عبدالله جعفر
ابوهاشم عبدالله جعفر ابوطالب
زادروز سال ۲ یا ۳ پس از هجرت
حبشه
درگذشت سال ۸۰، ۸۴، ۸۵، ۸۷، ۹۰ پس از هجرت
مدینه یا ابواء
علت مرگ بیماری
آرامگاه بقیع یا جای دیگر
محل زندگی حبشه، مدینه، کوفه
ملیت عربستان
نام‌های دیگر ابومحمد
تبار عرب
شناخته‌شده برای مسلمانان
نقش‌های برجسته کشته دادن دو فرزند در عاشورا
مشاور و رایزن علی و حسن و حسین
شهر خانگی مدینه
دین اسلام
مذهب شیعه
همسر زینب کبرا، ام‌کلثوم دختر علی، لیلی بنت مسعود
فرزندان عون و محمد، یحیی، هارون، صالح،
ام‌ابیها،ام‌محمد، علی، جعفر، ام‌کلثوم،
ام‌عبدالله، عباس، محمد، ابراهیم
والدین اسمای عمیس، جعفر ابوطالب
خویشاوندان محمد، علی (عمو و پدرزن)، محمد ابوبکر (برادر ازپدرجدا]]،
حسن و حسین (برادرزن و پسرعمو)، عبدالملک مروان (داماد)، عبدالله عباس (داماد)

عبدالله بن جعفر بن ابوطالب برادرزاده علی بن ابی طالب بود. پدرش جعفر از اولین اسلام آورندگان بود و جزو مسلمانانی بود که به حبشه مهاجرت کردند.[۱]

دوران کودکی و جوانی[ویرایش]

عبدالله در زمانی که پدرش در حبشه بود، متولد شد. مادرش اسما بنت عمیس خثعمیه بود که بعد از کشته شدن جعفر، با ابوبکر ازدواج کرد و محمد بن ابی بکر را به دنیا آورد. بعد از چند سال در هنگامی که جعفر به مدینه بازگشت، عبدالله را نیز با خود آورد. عبدالله به خاطر بخششهایش مشهور شد و لقب بحر الجود را کسب کرد.[۱]

دوران خلافت علی[ویرایش]

به نظر می رسد که وی فعالیت سیاسی مهمی نداشته، گرچه نامش در زمان خلافت علی و پس از آن در چندین جا در تاریخ آمده است. وقتی که معاویه با چو انداختن شایعاتی در صدد تخریب وجهه قیس بن سعد والی شجاع علی در مصر بود، عبدالله بن جعفر به علی پیشنهاد داد که قیس را بردارد و محمد بن ابی بکر را به جایش به مصر بگمارد. علی بالاخره راضی شد و این کار را کرد. اما انتخاب محمد بن ابی بکر در سال ۳۶ هجری/۷-۶۵۶ میلادی، باعث شد که مصر در مدت کوتاهی دچار کشمکش و آشوب گردد.[۱]

دوران خلافت یزید[ویرایش]

در سال ۶۰ هجری/۶۸۰ میلادی پس از روی کار آمدن یزید و در هنگامی که مردم کوفه به حسین نامه نوشتند تا به آنجا بیاید و زمام امورشان را در دست بگیرد، عبدالله تلاش کرد حسین را از این کار باز دارد، اما موفق نشد.[۱]

مرگ[ویرایش]

در منابع سالهای مختلفی برای مرگ عبدالله ذکر شده همانند ۸۰، ۸۵، ۸۷ و ۹۰ هجری.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]