معاذ بن جبل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معاذ بن جبل (نام کامل: اباعبدالرّحمن معاذ بن جبل بن عمرو بن اوس) از صحابه محمّد پیغمبر اسلام و از انصار است. او به پیشنهاد مصعب بن عمیر اسلام آورد و در پیمان عقبه شرکت داشت. معاذ در سال هجدهم هجرت، در اثر بیماری طاعون، در شام مرد و در اردن مدفون گشت. معاذ پسر جبل، در هنگام مرگ ۳۳ سال داشت.

قرآن[ویرایش]

وی از قاریان قرآن بود. در روایتی از پیامبر اسلام نقل شده است که؛ «قرائت قرآن را از چهار نفر بخواهید: عبدالله بن مسعود، سالم مولی أبی حذیفة، ابی بن کعب و معاذ بن جبل».[۱]

منابع[ویرایش]

  • بامداد اسلام، عبدالحسین زرّین کوب، تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۲.
  • تاریخ صحابه، مهدی اخوانی، چاپ سوم، مشهد، ۱۳۳۹.