قاضی سعید قمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمد سعیدبن محمد مفید قمی معروف به قاضی سعید قمی (۱۰۷۱–۱۰۱۲ خورشیدی) فیلسوف، مجتهد، مرجع تقلید شیعه و محدث بزرگ قرن دوازدهم هجری بود. وی یکی از فیلسوفان مکتب قم است.[۱]

زندگانی[ویرایش]

وی در قم زاده شد. پدر وی، محمد فقیه قمی، نیز حکیم بود. زمانی که قاضی جوان بود دوران اولیه تحصیل را در قم سپری کرد.[۲] وی در دوران صفوی زندگی می‌کرد و طبیب شخصی شاه عباس صفوی بود. وی با عنوان حکیم کوچک نامبردار است. از ا «جا که در قم بعنوان قاضی کار می‌کرد به اسم قاضی مشهور شد. پدر وی به او طب و فلسفه یاد داد. .[۳]

اساتید[ویرایش]

او شاگرد تعدادی از شاگردان ملاصدرا بود. در حکمت شاگرد ملا رجب‌علی تبریزی و در علوم دینی و حقیقی شاگرد ملا محسن فیض کاشانی بود. استاد دیگر وی عبدالرزاق لاهیجی بود.[۴]

آثار[ویرایش]

مهم‌ترین اثر وی شرح و تاویل احادیث اهل‌بیت است. شرح توحید صدوق، اربعین و رساله حقیقت صلوة از دیگر آثار اوست. ترجمه کتاب فارسی فی الحکمة (اثر ملا رجب‌علی تبریزی) که قاضی سعید قمی آن را با عنوان البرهان القاطع و النور الساطع به عربی برگردانده است.

  • دیوان قاضی سعید قمی[۵]

درگذشت[ویرایش]

او بین سال‌های ۱۱۰۰ تا ۱۱۰۷ قمری در قم درگذشت و قبرش در کنار حکیم هیدجی در ابتدای خیابان چهارمردان (انقلاب) قم و نزدیک مزار ابن بابویه قم قرار دارد.[۶]

منابع[ویرایش]

دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۵۷۵۳

پانویس[ویرایش]

  1. Henry Corbin, p. 4 (1976) Anthologie Des Philosophes Iraniens
  2. Henry Corbin, p. 6 (1976) Anthologie Des Philosophes Iraniens
  3. http://www.iranicaonline.org/articles/qazi-said-qomi
  4. ریاض العلما و حیاض الفضلا، عبدالله افندی، جلد ۲، صفحه ۲۸۴؛ سید جلال الدین آشتیانی، مقدمه بر الشواهد ملاصدرا، صفحهٔ ۱۰۱
  5. کنسرسیوم محتوای ملی
  6. http://www.iranicaonline.org/articles/qazi-said-qomi