محمدصادق خاتون‌آبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمدصادق خاتون‌آبادی
Mohammad Sadegh Khatoon Abadi.jpg
شناسنامه
نام کامل میر محمدصادق خاتون‌آبادی
لقب آیت‌الله العظمی
تاریخ تولد ۱۲۸۵ قمری
زادگاه اصفهان ایران
محل تحصیل اصفهان، نجف
محل زندگی اصفهان
محل مرگ ۱۳۴۸ قمری اصفهان، ایران
مدفن حرم تخت فولاد
اطلاعات آموزشی
استادان ملاّ حسن درّی،
میرزا محمدحسن نجفی،
آخوند ملاّ محمّدکاظم خراسانی
سید محمدکاظم طباطبایی یزدی
شاگردان سید احمد خوانساری،
سید احمد زنجانی،
سید حسین بروجردی
محمدتقی فشارکی
جلال‌الدین همایی،
سید مرتضی پسندیده
سید روح‌الله خمینی
تالیفات «اصول الفوائد الغرویة»
فعالیت‌های
علمی
تدریس خارج فقه و اصول

علاّ‌مه میر محمّدصادق خاتون‌آبادی فرزند میرزا حسین نایب الصدر (زادهٔ ۱۲۸۵ قمری، اصفهان - ۱۳۴۸ قمری)، عالم زاهد، فقیه محقّق، از مراجع تقلید شیعه و مدرّس نامدار حوزه علمیه اصفهان و از استادان روح‌الله خمینی بوده‌است. علاّ‌مه خاتون‌آبادی از شاگردان مبرّز آخوند خراسانی بوده و در تألیف کتاب «کفایة الاصول» آخوند که از مهم‌ترین و دقیق‌ترین کتاب‌های علم اصول فقه شیعه است، یار و مُعین او بود. وی پس از کسب اجتهاد در سال ۱۳۲۴ قمری به اصفهان بازگشت و به تدریس فقه و اصول پرداخت.[۱]

استادان[ویرایش]

استادان وی در نجف: ملاّ حسن درّی، میرزا محمدحسن نجفی، آخوند ملاّ محمّدکاظم خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی

شاگردان[ویرایش]

سید احمد خوانساری، سید احمد زنجانی، سید حسین بروجردی، محمدتقی فشارکی، جلال‌الدین همایی، سید مرتضی پسندیده و سید روح‌الله خمینی

خاتون‌آبادی به همراه محمدرضا نجفی سفری تاریخی به قم در اعتراض به حکومت پهلوی داشتند، خاتون آبادی در ایّام چند ماهه اقامت در قم به تدریس پرداخت که جمعی از شاگردان عبدالکریم حائری از جمله روح‌الله خمینی در درس او و محمّدرضا نجفی شرکت نمودند. گفته شده خمینی به قدری شیفته بیان و مقام علمی خاتون آبادی بود که هنگام بازگشت استاد به اصفهان و تعطیلی درسش، گریه می‌کرد و با دیده اشک بار استادش را بدرقه نمود.

تالیفات[ویرایش]

«اصول الفوائد الغرویة» مجموعه آرای فقهی وی و علاّ‌مه محمّدرضا نجفی است که توسط محمدباقر کمره‌ای گردآوری شده‌است.

درگذشت[ویرایش]

وی به سال ۱۳۴۸ قمری درگذشت و در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]