محمدحسن ممقانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمدحسن مامقانی)
پرش به: ناوبری، جستجو
شیخ محمدحسن مامقانی
شناسنامه
نام کامل محمدحسن مامقانی
لقب شیخ، آیت‌الله
نسب مامقانی
خویشاوندان
سرشناس
عبدالله مامقانی
تاریخ تولد ۱۲۹۰ قمری
زادگاه ممقان ایران
محل تحصیل نجف
محل زندگی نجف، ممقان
محل مرگ ۵ فروردین ۱۲۸۴ مصادف با ۱۳۲۳ قمری نجف
مدفن نجف
اطلاعات علمی
استادان مرتضی انصاری
شاگردان سید حسینِ بادکوبه‌ایی لاهیجی، سید ابوالحسن اصفهانی

شیخ محمد حسن، (درگذشته ۱۸ محرم ۱۳۲۳ ق. در نجف) پسرِ ملا عبدالله، پسرِ محمدباقرِ ممقانی (مامقانی) از فقیهان بنام و از مراجعِ شیعه بود.

تولد و تحصیلات[ویرایش]

محمدحسن مامقانی، پسرِ عبدالله پسرِ باقرِ مامقانی، در ممقان، به جهان دیده گشود و برای تحصیل به نجف رفت. او پس از مدتی به مامقان بازگشت. اما پس از اقامتی ۸ ساله بار دیگر رهسپار نجف شد و در همان شهر ساکن شد و در محرمِ ۱۳۲۳ هجری قمری، در همان‌جا درگذشت و به خاک سپرده شد.

استادان[ویرایش]

مامقانی در نجفِ سال‌های پایانیِ سده سیزدهم-که کانون دوست‌داران دانش بود- نخست نزد شیخ مرتضای انصاری و پس از درگذشتِ او در حوزهٔ درسِ سید حسین کوه‌کمری و برخی دیگر از بزرگان، حضور یافت و سپس به تألیف و تصنیف سرگرم شد.

تالیفات[ویرایش]

تالیفات اش بسیار اند، از جمله «البشری الوصول» و «درایع الاحکام». شرحِ خوی خداپسندانه و رفتار پارسایانه اش در «تنقیح المقال» و «ریحانه الادب»، به کلکِ پسر اش- شیخ عبدالله مامقانی- آمده است.

شاگردان[ویرایش]

سید حسینِ بادکوبه‌ایی لاهیجی ،سید ابوالحسن اصفهانی و میرزا حسین فقیه سبزواری از شاگردانِ اوی اند.

داماد[ویرایش]

سید علی تبریزی مشهور به سید علی داماد، از مراجع و فقیهان مشروطه‌خواه داماد مامقانی است.

فرزند[ویرایش]

شیخ عبداله مامقانی رجالی مشهور سده چهاردهم فرزند او است. همچنین محی الدین مامقانی نوه پسری او است که در خرداد سال ۱۳۸۷ش در قم درگذشت.

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

محمدحسن مامقانی مخالف استبداد قاجار بود و در عزل و تکفیر اتابک اعظم با آخوند خراسانی و میرزا حسین خلیلی تهرانی و ملا محمد شربیانی همراه بود.

همچنین در جریان نهضت مشروطه، پس از آن که نامه‌های بسیاری از مردم ایران در شکایت از حکام مستبد قاجار به مراجع نجف رسید، مرحومان آخوند خراسانی، شیخ حسن مامقانی، فاضل شربیانی و حاجی میرزا حسین تهرانی برای بررسی اوضاع و چاره‌جویی و اقدام درباره مشکلات، جلسات ۴ نفره‌ای را تشکیل دادند که سری بود و فرزندان و اصحاب ایشان حق شرکت در جلسات را نداشتند. جلسات سیار، و به تناوب در منزل یکی از آنان برگزار می‌شد ولی با فوت شربیانی و مامقانی جلسات پی گرفته نشد.[۱]

درگذشت[ویرایش]

شیخ محمدحسن مامقانی یک سال پیش از مشروطه و در ۵ فروردین ۱۲۸۴ در نجف درگذشت و پیکرش را در حرم امام علی به خاک سپردند.

منابع[ویرایش]

  1. ««آخوند» هرگز راضی به اعدام «شیخ» نبود»(فارسی)‎. جام جم آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۱ دی ۱۳۹۱.