میرزا محمدتقی شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میرزا محمدتقی شیرازی
شناسنامه
نام کامل میرزا محمدتقی شیرازی
تاریخ تولد ۱۲۵۸ قمری
زادگاه شیراز  ایران
محل تحصیل کربلا (شهر)، سامرا، نجف
محل زندگی کربلا (شهر)
محل مرگ ۱۳۳۸ قمری کربلا (شهر)،  عراق
مدفن حرم حسین بن علی
اطلاعات علمی
شاگردان آقا بزرگ تهرانی
عبدالکریم حائری
محمدجواد بلاغی نجفی
سید حسین طباطبایی قمی
سید جمال‌الدین گلپایگانی
و …
تالیفات حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
حاشیه‌ای بر فرائد الاصول شیخ انصاری
شرح الارجوزة الرضاعیة
القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة
و …

میرزا محمدتقی شیرازی، فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعی، مشهور به میرزای دوم[۱] در سال ۱۲۵۸ قمری در شیراز به دنیا آمد. وی پس از درگذشت سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، مرجعیت عامه شیعه را بر عهده داشت.[۲]

تحصیل[ویرایش]

برای فراگیری علوم دینی به کربلا رفت و از سید علی نقی طباطبایی و فاضل اردکانی درس آموخت. سپس به همراه فشارکی اصفهانی به سامرا رفت و در درس میرزا محمدحسن شیرازی شرکت کرد.

میرزا محمدتقی بعد از ترک سامرا، به کاظمین رفت و در آنجا حوزهٔ درسی ترتیب داد و پس از آن چندی در کربلا اقامت کرد و بعد به نجف رفت و ریاست حوزهٔ علمیهٔ نجف را بر عهده گرفت.

وی که به یکی از علمای بزرگ در عالم تشیع تبدیل شده بود، در سال ۱۳۳۷ و پس از فوت سید محمد کاظم یزدی، صاحب عروةالوثقی، مرجع تقلید شیعیان امامیه گردید.

شهرت وی، هنگامی در جهان اسلام بیش از پیش افزون شد که در جنگ جهانی اول، علیه انگلیس‌ها حکم جهاد داد که به «فتوای دفاعیه» مشهور است.[۳]

شاگردان[ویرایش]

آثار[ویرایش]

  • حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
  • حاشیه‌ای بر فرائد الاصول شیخ انصاری
  • شرح الارجوزة الرضاعیة
  • القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة
  • حاشیه بر العروة الوثقی
  • ذخیرة العباد لیوم المعاد[۶]

درگذشت[ویرایش]

شیرازی در شب ۱۳ ذیحجه ۱۳۳۸ قمری درگذشت و صحن حرم حسین بن علی در کربلا (شهر) دفن شد.[۷]

دربارهٔ علت مرگ او اختلاف شده‌است. سید مرتضی طباطبایی دربارهٔ کیفیت مرگ او می‌گوید:

«انگلیسی‌ها با نیرنگ و حیله به میرزا سم دادند و او را به قتل رساندند. این کار توسط یکی از کارگزارانشان که تظاهر به تدین و تقدس می‌کرد و به شغل عطاری مشغول بود، صورت گرفت…»[۸]

پانویس[ویرایش]

  1. محمدعلی مدرس، ریحانة الادب، ج ۴، ص ۳۴۰ و ۳۴۱.
  2. آقا بزرگ تهرانی، نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳.
  3. نورالدین شاهرودی، اسرة المجدد الشیرازی، ص ۱۰۲.
  4. سید حسین طباطبایی قمی
  5. آیت الله سید حسین طباطبایی قمی
  6. الذریعة، آقا بزرگ تهرانی، ج ۶، ص ۲۱۸؛ ج ۱۳، ص ۷۱؛ نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ معارف الرجال، ج ۲، ص ۲۱۶.
  7. نگاهی به تاریخ انقلاب اسلامی ۱۹۲۰ عراق، محمد صادقی تهرانی، ص ۷۲.
  8. نقباء البشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ الامام القائد، ص ۴۴.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]