میرزا محمدتقی شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
میرزا محمدتقی شیرازی
میرزا محمدتقی شیرازی
شناسنامه
نام کاملمیرزا محمدتقی شیرازی
تاریخ تولد۱۲۵۸ قمری
زادگاهشیراز  ایران
محل تحصیلکربلا، سامرا، نجف
محل زندگیکربلا
تاریخ مرگ۱۳۳۸ قمری
شهر مرگکربلا،  عراق
مدفنحرم حسین بن علی
اطلاعات آموزشی
شاگردانآقا بزرگ تهرانی
سید مهدی حسینی شیرازی
عبدالکریم حائری
محمدجواد بلاغی نجفی
سید حسین طباطبایی قمی
سید جمال‌الدین گلپایگانی
و …
تالیفاتحاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
حاشیه‌ای بر فرائد الاصول شیخ انصاری
شرح الارجوزة الرضاعیة
القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة
و …

میرزا محمدتقی شیرازی ( زاده ۱۲۲۱ شمسی در شیراز – درگذشته ۶ شهریور ۱۲۹۹ شمسی در کربلا) مشهور به میرزای دوم[۱] فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعی بود. وی پس از درگذشت سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، مرجعیت عامه شیعه را بر عهده داشت.[۲]

تحصیل

برای فراگیری علوم دینی به کربلا رفت و از سید علی نقی طباطبایی و فاضل اردکانی درس آموخت. سپس به همراه فشارکی اصفهانی به سامرا رفت و در درس میرزا محمدحسن شیرازی شرکت کرد.[نیازمند منبع]

میرزا محمدتقی بعد از ترک سامرا، به کاظمین رفت و در آن جا حوزهٔ درسی ترتیب داد و پس از آن چندی در کربلا اقامت کرد و بعد به نجف رفت و ریاست حوزهٔ علمیهٔ نجف را بر عهده گرفت.[نیازمند منبع]

وی که به یکی از علمای بزرگ در عالم تشیع تبدیل شده بود، در سال ۱۳۳۷ و پس از فوت سید محمد کاظم یزدی، صاحب عروةالوثقی، مرجع تقلید شیعیان امامیه گردید.[نیازمند منبع]

شهرت وی، هنگامی در جهان اسلام بیش از پیش افزون شد که در جنگ جهانی اول، علیه انگلیس‌ها حکم جهاد داد که به «فتوای دفاعیه» مشهور است.[۳]

شاگردان

آثار

  • حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
  • حاشیه‌ای بر فرائد الاصول شیخ انصاری
  • شرح الارجوزة الرضاعیة
  • القصاعد الفاخرة فی مدح العترة الطاهرة
  • حاشیه بر العروة الوثقی
  • ذخیرة العباد لیوم المعاد[۶]

درگذشت

شیرازی در شب ۱۳ ذیحجه ۱۳۳۸ قمری درگذشت و صحن حرم حسین بن علی در کربلا دفن شد.[۷]

دربارهٔ علت مرگ او اختلاف شده‌است. سید مرتضی طباطبایی دربارهٔ کیفیت مرگ او می‌گوید:

«انگلیسی‌ها با نیرنگ و حیله به میرزا سم دادند و او را به قتل رساندند. این کار توسط یکی از کارگزارانشان که تظاهر به تدین و تقدس می‌کرد و به شغل عطاری مشغول بود، صورت گرفت…»[۸]

پانویس

  1. محمدعلی مدرس، ریحانة الادب، ج ۴، ص ۳۴۰ و ۳۴۱.
  2. آقا بزرگ تهرانی، نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳.
  3. نورالدین شاهرودی، اسرة المجدد الشیرازی، ص ۱۰۲.
  4. «سید حسین طباطبایی قمی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۷.
  5. آیت‌الله سید حسین طباطبایی قمی
  6. الذریعة، آقا بزرگ تهرانی، ج ۶، ص ۲۱۸؛ ج ۱۳، ص ۷۱؛ نقباءالبشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ معارف الرجال، ج ۲، ص ۲۱۶.
  7. نگاهی به تاریخ انقلاب اسلامی ۱۹۲۰ عراق، محمد صادقی تهرانی، ص ۷۲.
  8. نقباء البشر، ج ۱، ص ۲۶۳؛ الامام القائد، ص ۴۴.

منابع

پیوند به بیرون