مهدی فدایی مهربانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مهدی فدایی مهربانی نویسنده و پژوهشگر ایرانی و جوان ‌ترین عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران است.[۱] فدایی مهربانی برگزیدهٔ جشنواره فارابی[۲] و کتاب سال جمهوری اسلامی ایران[۳] است. از وی تاکنون آثاری نظیر «پیدایی اندیشه سیاسی عرفانی در ایران» (نشر نی)، «ایستادن در آنسوی مرگ: پاسخ‌های کربن به هایدگر از منظر فلسفهٔ شیعی» (نشر نی)، «حکمت، معرفت و سیاست در ایران»[۴] (نشر نی) و «چه باشد آنچه خوانندش سیاست؟»[۵] (نشر فلات) منتشر شده است. او در کتاب اخیر، بر اساس تأثیر افلاطون از تقسیم‌بندی حکومت‌ها در اندیشه‌های اتانس (هوتن)، مگابیزوس (بغابوخش یکم) و داریوش در اجلاس هفت خاندان بزرگ پس از مرگ کورش که به ترتیب نمایندهٔ دموکراسی، اریستوکراسی و پادشاهی بودند و گزارش آن را هرودوت در تاریخ خود آورده و افلاطون بر همان اساس تقسیم‌بندی خویش از انواع حکومت‌ها را شرح داده است، و نیز تحلیل کسانی مانند ولفگانگ کناوت و سموئیل کندی ادی مدعی این شده است که ایران باستان خاستگاه نه تنها سیاست عملی، که سیاست نظری است.[۶] همچنین وی در کتاب فوق بحثی نظری را پیرامون ویکی‌پدیا با عنوان «دموکراسی ویکی‌پدیایی»[۷] مطرح کرده است.

منابع[ویرایش]