حسین مظاهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیخ حسین مظاهری
شناسنامه
نام کامل شیخ حسین مظاهری
لقب آیت‌الله العظمی
تاریخ تولد ۱۳۱۲ ش.
زادگاه تیران (اصفهان) ایران
محل تحصیل اصفهان - قم
محل زندگی اصفهان
اطلاعات علمی
استادان روح الله خمینی ، بروجردی ، مرعشی نجفی ،محقق داماد ، علامه طباطبایی [۱]
شاگردان سید ابوالحسن مهدوی ، مهدی نیلی پور و...
تالیفات متعدد
وبگاه رسمی http://www.almazaheri.org

حسین مظاهری (زادهٔ ۱۳۱۲ تیران - استان اصفهان)، استاد اخلاق، عضو جامعه مدرسین، رئیس حوزه علمیه اصفهان و از مراجع تقلید شیعه است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

مظاهری در سال ۱۳۱۲ هجری خورشیدی در «تیران»، از شهرهای استان اصفهان در خانواده‌ای مذهبی و روحانی به‌دنیا آمد. تقید به شریعت از ویژگی‌های برجستهٔ خانوادهٔ او به ویژه پدرش، حسن مظاهری بود که این مسئله، سهم بسزایی در رشد و تعالی روحی او و علاقه‌مندی‌اش به حوزهٔ علمیه داشت.

اساتید[ویرایش]

وی با ورود به حوزهٔ علمیهٔ اصفهان دروس ادبیات را نزد جمال خوانساری و احمد مقدس، دروس سطح را نزد خادمی، فیاض، طیب، نورالدین اشنی، ادیب و مدرس، منظومه حاجی سبزواری را در نزد محمود مفید آموخت. با ورود به حوزهٔ علمیه قم، کتاب مکاسب و کفایةالاصول را نزد عبدالجواد جبل عاملی، مرعشی نجفی، مجاهدی، مرتضی حائری و سید محمدباقر سلطانی خواند و آنگاه بیش از هشت سال در دروس خارج فقه بروجردی و ده سال در دروس خارج فقه و اصول سید روح‌الله خمینی و بیش از دوازده سال در دروس خارج فقه و اصول محقق داماد حاضر شد. وی همچنین اسفار ملا صدرا، شفای بوعلی سینا و دروس تفسیری و اعتقادی را نزد علامه طباطبائی فراگرفت.

تدریس و تألیف[ویرایش]

مظاهری، سالیان بسیاری در حوزه‌های علمیه علاوه بر دروس اخلاق به تدریس دروس مختلف فقهی، اصولی، فلسفی، اقتصاد اسلامی و... پرداخته‌است. او چندین بار، شرح منظومه، نهایةالحکمة و بخش‌هایی از اسفار اربعه را تدریس نموده و از سال ۱۳۵۶ تا کنون به تدریس دروس خارج فقه و اصول اشتغال داشته‌است. وی طی این سالها بسیاری از ابواب فقهی ازجمله ولایت فقیه و همچنین بیش از پنج دوره کامل مباحث علم اصول فقه و یک دوره مبحث قواعد فقهیه را در حوزه علمیه قم و اصفهان تدریس کرده‌است. او در ضمن تدریس از تألیف و پژوهش نیز غافل نبوده و کتاب‌های فراوانی را به میراث مکتوب شیعه افزوده‌است.[۲]

مهاجرت به اصفهان[ویرایش]

پس از درگذشت آیت‌الله شیخ حسن صافی اصفهانی (ریاست حوزه علمیه اصفهان)به دلیل خلا به وجود آمده در زعامت حوزه علمیه اصفهان ، علمای اصفهان از ایشان دعوت کردند تا به اصفهان مهاجرت کنند ، آیت الله سید ابوالحسن مهدوی در این باره می گوید :

بعد از این که تصمیم بر دعوت آیت الله مظاهری به اصفهان گرفته شد، با جمعی از روحانیون به شهر قم رفتیم و درخواست خود را به ایشان ابراز کردیم، آیت الله مظاهری درخواست ما را به صراحت رد نکردند ولی برای آمدن به اصفهان تمایلی نشان ندادند و درخواست ما را منوط به نظر رهبری کردند و گفتند اگر رهبر معظم انقلاب امر بفرمایند من این درخواست را قبول می کنم، ما نیز نامه ای تنظیم کردیم و به بیت رهبری فرستادیم.[۳]

پس از آن رهبر انقلاب در نامه ای از وی خواستند تا به اصفهان مهاجرت کنند ، در نامه آیت الله العظمی سید علی خامنه ای آمده است :

اینک‌ اصفهان‌ ـ حوزه‌ی‌ علمیه‌ و مردم‌ آن‌ ـ جنابعالی‌ را به‌ اصفهان‌ فرامی‌خوانند. قاطبه‌ی‌ علمای‌ محترم‌ و عزیز اصفهان‌ که‌ درمیان‌ آنان‌ شخصیتهای‌ برجسته‌ی‌ علمی‌ و دینی‌ نیز حضور دارند و همواره‌ مایه‌ی‌ اعتلای‌ حوزه‌ علمیه‌ی‌ اصفهان‌ بوده‌اند، در نامه‌یی‌ این‌ را از اینجانب‌ در خواست‌ کرده‌ و شوق‌ خود و مردم‌ را منعکس‌ ساخته‌اند . لذا اینجانب‌ مقتضی‌ می‌دانم‌ که‌ جنابعالی‌ به‌ اصفهان‌ نقل‌ مکان‌ فرموده‌ و پایگاه‌ رفیعی‌ از درس‌ و تعلیم‌ و تحقیق‌ بنا نهید و تربیت‌ طلاب‌ و فضلاء و ارشاد و هدایت‌ عموم‌ مردم‌ و پاسخگویی‌ به‌ مراجعات‌ دینی‌ و شرعی‌ آنان‌ را وجهه‌ی‌ همت‌ سازید.[۴]

آیت الله العظمی مظاهری نیز در نامه ای دعوت آیت الله العظمی خامنه ای را پذیرفتند ، در نامه ایشان آمده است :

در مورد این‌ طلبه‌ ناچیز بزرگوارانه‌ مطالبی‌ فرموده‌ بودید، صمیمانه‌ از عنایات‌ و کرامات‌ حضرتعالی‌ سپاسگزارم‌ و عاجزانه‌ از پیشگاه‌ آفریدگار علم‌ و بیان‌ خواستارم‌ که‌ به‌ اینجانب‌ توفیق‌ دهد که‌ تا آخرین‌ نفس‌ در خدمت‌ به‌ علوم‌ و معارف‌ اسلام‌ و علما و طلاب‌ عزیز باشم‌.[۵]

ایشان سرانجام در آذرماه ۱۳۷۴ به اصفهان مهاجرت کردند و با استقبال مردم، مسؤولین و علمای اصفهان، وارد این شهر شده و در آن رحل اقامت افکند. وی، هم اکنون در اصفهان حضور داشته و به ادارة حوزة علمیة اصفهان و تربیت طلاب و رسیدگی به امور مردم آن شهر می‌پردازد.[۶]

فعالیت‌ها[ویرایش]

وی در مسجد حکیم اصفهان شب‌های جمعه و روزهای ماه رمضان مجالس سخنرانی عمومی دارد و همه روزه در مسجد امیرالمؤمنین بعد از نماز صبح تفسیر قرآن می‌گوید. وی همچنین در مساجد امیرالمؤمنین، حکیم و دارالشفا در سه وقت نماز اقامه جماعت دارد.[۷]

تألیفات[ویرایش]

فقهی[ویرایش]

  1. الحاشیة علی العروة الوثقی.
  2. توضیح المسائل.
  3. مناسک حجّ.
  4. ولایت فقیه و حکومت دینی.

اخلاقی[ویرایش]

  1. دراسات فی الاخلاق و شئون الحکمة العملیة.
  2. عوامل کنترل غرایز در زندگی انسان.
  3. جهاد با نفس.
  4. اخلاق فرماندهی.
  5. اخلاق در خانه.
  6. اخلاق در اداره.
  7. تربیت فرزند.
  8. جبهه و جهاد اکبر.
  9. خانواده در اسلام.
  10. به سوی حق.
  11. ویژگی‌های معلم خوب.
  12. شرح و تفسیر اخلاقی دعای کمیل.
  13. شرح و تفسیر اخلاقی دعای سحر.
  14. شرح و تفسیر اخلاقی مناجات شعبانیه.

اقتصاد اسلامی[ویرایش]

  1. احکام اقتصادی در مورد زمین.
  2. مقایسه‌ای بین سیستم‌های اقتصادی.
  3. التوازن الاسلامی بین الدنیا و الآخرة (با همکاری خرازی، مصلحی، سلطانی و استادی).

اعتقادی[ویرایش]

  1. معارف اسلامی در سورهٔ یس.
  2. معاد در قرآن.
  3. الامامة و الولایة فی القرآن الحکیم (با همکاری محمدی گیلانی، مصباح یزدی و موسوی یزدی).
  4. برنامهٔ زندگی.

در سایر زمینه‌ها[ویرایش]

  1. چهارده معصوم.
  2. الحکومة الاسلامیة فی احادیث الشیعة الامامیة (با همکاری خرازی، مصلحی، سلطانی و استادی).

وی همچنین در زمینه‌های دیگر اسلامی نیز تحقیقات و کتب فراوانی نگاشته که تاکنون به چاپ نرسیده‌است که از آن جمله می‌توان به تقریرات فقه و اصول اساتید او، کتب و رساله‌های متعدد فقهی و اصولی، کتابی در علم رجال، کتاب ولایةالفقیه، دورة کامل اصول فقه، رسالة فی العرفان، رسالة فی المعاد، المالکیة فی الاسلام و... اشاره کرد.[۸]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]