سید محمدحسین حسینی طهرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علامه طهرانی
سید محمدحسین حسینی طهرانی
Allametehrani.jpg
علامه طهرانی
زادروز ۱۲ مرداد ۱۳۰۵
درگذشت ۱۷ تیر ۱۳۷۴
تبار ایرانی
پیشه دین، عرفان، فقه، کلام
سال‌های فعالیت عالم و عارف معاصر
شناخته‌شده برای عالم مسلمان، وحدت وجود، توحید، فنادرذات
تأثیرگذاران سید هاشم حداد
علامه طباطبایی
تأثیرپذیرفتگان

سید محمدمحسن حسینی طهرانی

مرتضی مطهری
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
وبگاه

www.motaghin.com/

www.maarefislam.com/

سید محمدحسین حسینی طهرانی معروف به علامه طهرانی (۱۳۰۵ تهران ـ ۱۳۷۴ مشهد) عارف، حکیم و فقیه بوده است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سید محمدحسین حسینی طهرانی از علما و عرفای معاصر، فرزند -آیت الله- سید محمدصادق طهرانی، در ۱۲ مرداد ۱۳۰۵ (۲۴ محرم ۱۳۴۵) در طهران متولد شد. پس از تحصیلات ابتدائی، دوره آموزش مکانیک و ماشین سازی را گذراند. سپس به تحصیلات علوم دینی حوزوی روی آورد. در سال ۱۳۴۶ قمری، به قم رفت و در مدرسه حجتیه آنجا مقیم شد.[۱]

اقامت در قم[ویرایش]

وی از همان سالهای اول به جمع شاگردان علامه طباطبائی پیوست و در سطوح مختلف علمی و مجاهدات عملی در طی مدت ۷ سال از اساتید آنجا، بهره‌های علمی فراوانی برد و در همین مدت به درجه اجتهاد نائل آمد و از دیدگاه عرفانی نیز مراتب توحید و تجرد را درنوردید بطوریکه علامه طباطبایی بسیار به وی عشق می‌ورزید، اوج این علاقهٔ قلبی در پاسخ نامهٔ علامه طباطبایی به وی که در خصوص هجرت به نجف استجازه کرده بودند منعکس شده است.[۱]

هجرت به نجف[ویرایش]

وی برای تکمیل تحصیلات و علوم دینی در آغاز سن ۲۷ سالگی به عراق رفت و در نجف ساکن شد. در آنجا از محضر علما و فقهای بزرگ نجف کسب فیض کرد و به کسب درجه اجتهاد از اساتید خود نائل آمد. ودر مسائل عرفانی وسلوکی بنا به توصیه علامه طباطبائی در ابتدا با شیخ عباس قوچانی (وصی قاضی طباطبائی) آشنا و در مسائل سلوکی و عرفانی حشر و نشر پیدا کرد و بعد به خدمت سید جمال الدین گلپایگانی و شیخ محمدجواد انصاری رسید. سرانجام وی به حضور سید هاشم موسوی حداد (از شاگردان سیدعلی قاضی طباطبائی) رسید و فصل نوینی را در زندگی توحیدی و عرفانی وی پدید آمد.

بازگشت به تهران[ویرایش]

وی بسال ۱۳۷۷ هـ ق، در سن ۳۳ سالگی بعد از رسیدن به اجتهاد به جهت ترویج شعائر دینی، بنا به دستور محمدجواد انصاری همدانی، به طهران بازگشت و به عنوان امام جماعت در مسجد قائم مشغول وعظ و ارشاد مردم و اقامه نماز شد.[۱]

شخصت سیاسی و مبارزاتی وی[ویرایش]

وی همیشه تشکیل حکومت اسلامی را یک وظیفه الهی می‌دانست؛ و در قضایای ۱۵ خرداد با سابقه آشنائی اش با آیت الله خمینی به همکاری و همفکری پرداخت. با پیروزی انقلاب و تأسیس حکومت اسلامی، در شکل گیری قانون اساسی و پیش نویس آن بر «حاکمیت اسلام و محوریت ولایت فقیه» تأکید و جهت تصویب آن در مجلس خبرگان تلاش نمود. وی در خلال ملاقات‌هایش با آیت الله خمینی، دیدگاه‌ها و پیشنهادهایش را توسط آیت‌الله مرتضی مطهری عرض کرد. او در سال ۱۴۰۰ هـ ق، به امر استادش (سیدهاشم حداد) از سیاست موجود کناره گیری کرد و به مشهد رفت و مدت پانزده سال آخر عمر خود در آنجا بود. در این مدت، علاوه بر ترویج دین و تربیت شاگردان و طلاب، به تألیف و نشر (دوره علوم و معارف اسلام) پرداخت و آثار بسیاری در همین زمینه از خود برجای گذاشت.[۲]

درگذشت[ویرایش]

علامه طهرانی، روز ۱۷ تیر ۱۳۷۴ (۹ صفر ۱۴۱۶) در مشهد درگذشت. مدفن وی در قسمت جنوب شرقی صحن انقلاب (عتیق) در آستانه کفشداری می‌باشد.

دیدگاه وی در مورد فردوسی[ویرایش]

در کتاب معروف خود نور ملکوت قرآن می‌نویسد:[۳][۴] فردوسی با شاهنامه افسانه‌ای خود که کتاب شعر (یعنی تخیلات و پندارهای شاعرانه) است خواست باطلی را در مقابل قرآن علم کند و موهومی را در برابر یقین بر سر پا دارد. خداوند وی را به سزای خودش در دنیا رسانید، و از عاقبتش در آخرت خبر نداریم. وی همچنین در پی اجرای سیاستهای کاهش جمعیت در دههٔ هفتاد مقطعی درس خود را تعطیل وتدوین کتاب کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین پرداخت او در این کتاب بحث کاهش جمعیت را نقشهٔ استعمار برای مسلمانان دانست.[۵]

اساتید[ویرایش]

اساتید عرفان:

اساتید فقه و اصول:

استاد حدیث و رجال وی:

شاگردان[ویرایش]

  • سید محمدصادق حسینی طهرانی، (فرزند ارشد ایشان)
  • استاد حاج محمد علی ارزیده
  • سید محمدمحسن حسینی طهرانی (فرزند دوم ایشان)
  • مرتضی مطهری

آثار[ویرایش]

  • الله شناسی (سه جلد)
  • امام شناسی (هجده جلد)
  • معادشناسی (ده جلد)
  • نور ملکوت قرآن (چهار جلد)
  • توحید علمی و عینی
  • رسالهٔ بدیعه
  • شرح رسالهٔ سیر و سلوک منسوب به بحرالعلوم
  • رسالهٔ لبُّ اللُباب در سیر و سلوک اُولی الالباب،
  • رساله نکاحیه (کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین)
  • رسالهٔ نوین
  • روح مجرّد (یاد نامه سید هاشم موسوی حداد)
  • رساله حول مسئله رویه الهلال (عربی)
  • مهر تابان (شرح حال علامه سید محمد حسین طباطبایی)
  • وظیفهٔ فرد مسلمان در احیای حکومت اسلام
  • ولایت فقیه در حکومت اسلام (چهار جلد)
  • نگرشی بر مقاله قبض و بسط تئوریک شریعت دکتر عبدالکریم سروش
  • اجتهاد و تقلید
  • سرالفتوح ناظر بر پرواز روح
  • مطلع انوار [چهارده جلد]
  • صلاة الجمعة
  • آیین رستگاری (مصاحباتی پیرامون سیر و سلوک الی الله)
  • تفسیر آیه نور
  • مهر تابناک (یادنامه علامه سید علی قاضی)
  • انوار الملکوت (نور ملکوت روزه، نماز، مسجد، قرآن و دعا)[دو جلد]
  • سالک آگاه (بیاناتی پیرامون علم و علماء)
  • شرح فقراتی از دعای افتتاح

پانویس منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مهر فروزان
  2. کتاب مهر فروزان یادنامه علامه طهرانی
  3. نور ملکوت قرآن. جلد چهارم، قسمت ششم
  4. کتاب نورملکوت قرآن / جلد چهارم / قسمت ششم: شایعه کتابسوزی معارف اسلام
  5. کتاب نور ملکوت قرآن تألیف علامه حسینی طهرانی جلد 4، بحث نهم صفحه 146

وبگاه‌های وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]