سید محمدحسین حسینی طهرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علامه طهرانی
سید محمد حسین حسینی طهرانی
سید محمدحسین حسینی طهرانی.jpg
زادروز ۱۲ مرداد ۱۳۰۵
درگذشت ۱۷ تیر ۱۳۷۴
تبار ایرانی
پیشه دین
عرفان
فقه
کلام
تفسیر قرآن
سال‌های فعالیت معاصر
شناخته‌شده برای عالم مسلمان،
تأثیرگذاران سید هاشم حداد
علامه طباطبایی
سید ابوالقاسم خوئی
شیخ عباس قوچانی
سید جمال الدین گلپایگانی
محمدجواد انصاری همدانی
تأثیرپذیرفتگان سید محمدصادق حسینی طهرانی
سید محمدمحسن حسینی طهرانی
شیخ محسن سعیدیان
مرتضی مطهری
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
وبگاه

www.maarefislam.com/

www.motaghin.com/

سید محمد حسین حسینی طهرانی معروف به علامه طهرانی (۱۳۰۵ تهران ـ ۱۳۷۴ مشهد) فیلسوف،عارف و فقیه شعیه بوده‌است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سید محمدحسین حسینی طهرانی از علما و عرفای معاصر، فرزند -آیت الله- سید محمدصادق طهرانی، در ۱۲ مرداد ۱۳۰۵ (۲۴ محرم ۱۳۴۵) در طهران متولد شد. پس از تحصیلات ابتدائی، دوره آموزش مکانیک و ماشین سازی را گذراند. سپس به تحصیلات علوم دینی حوزوی روی آورد. در سال ۱۳۴۶ قمری، به قم رفت و در مدرسه حجتیه آنجا مقیم شد.[۱]

اقامت در قم[ویرایش]

وی از همان سالهای اول به جمع شاگردان علامه طباطبائی پیوست و در سطوح مختلف علمی و مجاهدات عملی در طی مدت ۷ سال از استادان آنجا، بهره‌های علمی فراوانی برد و در همین مدت به درجه اجتهاد نائل آمد و از دیدگاه عرفانی نیز مراتب توحید و تجرد را درنوردید بطوری‌که علامه طباطبایی بسیار به وی عشق می‌ورزید، اوج این علاقهٔ قلبی در پاسخ نامهٔ علامه طباطبایی به وی که در خصوص هجرت به نجف استجازه کرده بودند منعکس شده‌است.[۱]

هجرت به نجف[ویرایش]

وی برای تکمیل تحصیلات علوم دینی در آغاز سن ۲۷ سالگی بهعراق رفت و در نجف ساکن گردید.در آنجا از محضر علما و فقهای بزرگ نجف کسب فیض کرد و به کسب درجۀ اجتهاد نائل آمد. در مسائل عرفانی و سلوکی بنابه توصیه علامه طباطبائی در ابتدا با شیخ عباس قوچانی (وصی مرحوم سیدعلی قاضی طباطبائی )آشنا شد و در مسائل سلوکی و عرفانی با ایشان حشرونشر پیدا کرد و بعد به خدمت سیدجمال‌الدین گلپایگانی و شیخ محمدجواد انصاری همدانی رسید. سرانجام، با راهنمایی‌های شیخ عباس قوچانی، به حضور سیدهاشم حداد (ازشاگردان افضل سیدعلی قاضی طباطبائی) رسید و فصل نوینی در زندگی توحیدی و عرفانی وی پدید آمد.

بازگشت به تهران[ویرایش]

وی به سال ۱۳۷۷ هـ ق، در سن ۳۳ سالگی بعد از رسیدن به اجتهاد برای ترویج شعائر دینی بنا به دستور محمدجواد انصاری همدانی به تهران بازگشت و در کسوت امام جماعت در مسجد قائم مشغول وعظ و ارشاد مردم و اقامه نماز شد.[۱]

شخصت سیاسی و مبارزاتی وی[ویرایش]

وی همیشه تشکیل حکومت اسلامی را یک وظیفه الهی می‌دانست و در قضایای ۱۵ خرداد با سابقه آشنایی‌اش با آیت الله خمینی به همکاری و همفکری پرداخت. با پیروزی انقلاب و تأسیس حکومت اسلامی، در شکل‌گیری قانون اساسی و پیش نویس آن بر «حاکمیت اسلام و محوریت ولایت فقیه» تأکید و جهت تصویب آن در مجلس خبرگان تلاش کرد. وی در خلال ملاقات‌هایش با آیت الله خمینی، دیدگاه‌ها و پیشنهادهایش را به واسطۀ آیت‌الله مرتضی مطهری عرض کرد. او در سال ۱۴۰۰ ق، به امر استادش، سیدهاشم حداد، از سیاست موجود کناره‌گیری کرد و به مشهد رفت و مدت پانزده سال آخر عمر خود در آنجا بود. در این مدت، علاوه بر ترویج دین و تربیت شاگردان و طلاب، به تألیف و نشر (دوره علوم و معارف اسلام) پرداخت و آثار بسیاری در همین زمینه از خود برجای گذاشت.[۲]

درگذشت[ویرایش]

علامه طهرانی، روز ۱۷ تیر ۱۳۷۴ (۹ صفر ۱۴۱۶) در مشهد درگذشت. مدفن وی در قسمت جنوب شرقی صحن انقلاب (عتیق) در آستانه کفشداری قرار دارد.

دیدگاه وی در مورد فردوسی[ویرایش]

در کتاب معروف خود نور ملکوت قرآن می‌نویسد:[۳][۴] فردوسی با شاهنامه افسانه‌ای خود که کتاب شعر (یعنی تخیلات و پندارهای شاعرانه) است خواست باطلی را در مقابل قرآن علم کند و موهومی را در برابر یقین بر سر پا دارد. خداوند وی را به سزای خودش در دنیا رسانید، و از عاقبتش در آخرت خبر نداریم. وی همچنین در پی اجرای سیاست‌های کاهش جمعیت در دههٔ هفتاد مقطعی درس خود را تعطیل وتدوین کتاب کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین پرداخت او در این کتاب بحث کاهش جمعیت را نقشهٔ استعمار برای مسلمانان دانست.[۵]

استادان[ویرایش]

اساتید عرفان:

اساتید فقه و اصول:

استاد حدیث و رجال وی:

شاگردان[ویرایش]

  • سید محمدصادق حسینی طهرانی، (فرزند ارشد ایشان)
  • سید محمدمحسن حسینی طهرانی (فرزند دوم ایشان)
  • مرتضی مطهری

آثار[ویرایش]

  • مطلع انوار [چهارده جلد]
  • صلاة الجمعة
  • آیین رستگاری (مصاحباتی پیرامون سیر و سلوک الی الله)
  • تفسیر آیه نور
  • مهر تابناک (یادنامه علامه سید علی قاضی)
  • انوار الملکوت (نور ملکوت روزه ، نماز ، مسجد ، قرآن و دعا )[دو جلد]
  • سالک آگاه (بیاناتی پیرامون علم و علماء)
  • شرح فقراتی از دعای افتتاح

پانویس منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مهر فروزان
  2. کتاب مهر فروزان یادنامه علامه طهرانی
  3. نور ملکوت قرآن. جلد چهارم، قسمت ششم
  4. کتاب نورملکوت قرآن / جلد چهارم / قسمت ششم: شایعه کتابسوزی معارف اسلام
  5. کتاب نور ملکوت قرآن تألیف علامه حسینی طهرانی جلد 4، بحث نهم صفحه 146

وبگاه‌های وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]