سید محمود حسینی شاهرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیت‌الله العظمی
سید محمود حسینی شاهرودی
سید محمود حسینی شاهرودی.jpg
شناسنامه
نام کامل سید محمود حسینی شاهرودی
لقب آیت‌الله‌العظمی
زادگاه شاهرود ایران
محل تحصیل نجف
محل زندگی نجف
محل مرگ ۱۳۵۳ نجف
مدفن حرم امام علی
اطلاعات آموزشی
شاگردان پسرش سید محمد، مسلم ملکوتی
تالیفات تألیفات متعدد فقهی

سید محمود حسینی شاهرودی (۱۲۶۲–۱۳۵۳ خورشیدی) مرجع تقلید ایرانی است. وی پس از فوت سید ابوالحسن اصفهانی سال‌های متمادی زعامت دینی و علمی و مرجعیت حوزه‌های علمیهٔ تشیع را برعهده داشت. سید محمد حسینی شاهرودی از مراجع کنونی تقلید شیعه فرزند اوست.[۱]

وی از شاگردان مبرز میرزای نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، آخوند خراسانی، و سید ابوالحسن اصفهانی بود. آیت الله شاهرودی پشتیبان مبارزات انقلاب اسلامی ایران بود و نسبت به اقدامات عام‌المنفعه اهتمام جدی داشت. وی مؤسس اولین بعثه در مکه و مدینه و احیاگر سنت پیاده‌روی به سوی کربلا بود. مدفن او در بالاسر حرم علی بن ابی طالب در نجف قرار دارد.[۲]

تالیفات[ویرایش]

  1. حاشیة علی العروة الوثقی.
  2. حاشیة علی وسیلة النجاة.
  3. الرسالة العملیة.
  4. ذخیرة المؤمنین.
  5. تقریرات بحث آیة اللّه ضیاء الدین العراقی.
  6. تقریرات بحث الاصول والفقه لایة اللّه الشیخ النائینی.[۳]

منابع[ویرایش]

  • سنگربانان اسلام (تألیف سید هادی غضنفری، ج۱، ص ۳۲، نشر نور، سال۱۳۷۲ قم)