سید محمود حسینی شاهرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیت‌الله العظمی
سید محمود حسینی شاهرودی
سید محمود حسینی شاهرودی.jpg
شناسنامه
نام کاملسید محمود حسینی شاهرودی
لقبآیت‌الله‌العظمی
زادگاهایران
محل تحصیلنجف
محل زندگینجف
تاریخ مرگ۱۳۵۳
شهر مرگنجف
مدفنحرم امام علی
اطلاعات آموزشی
شاگردانسید محمد حسینی شاهرودی (پسرش)، سید محمدحسین حسینی طهرانی، مسلم ملکوتی، محمد صالح کمیلی خراسانی
تالیفاتتألیفات متعدد فقهی

سید محمود حسینی شاهرودی (۱۲۶۲–۱۳۵۳ خورشیدی) مرجع تقلید ایرانی بود. او پس از فوت سید ابوالحسن اصفهانی سال‌های متمادی زعامت دینی و علمی و مرجعیت حوزه‌های علمیهٔ تشیع را برعهده داشت. سید محمد حسینی شاهرودی از مراجع تقلید شیعه فرزند او بود.[۱]

از شاگردان میرزای نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، آخوند خراسانی، و سید ابوالحسن اصفهانی بود. شاهرودی موافق انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود. مؤسس اولین بعثه در مکه و مدینه و احیاگر سنت پیاده‌روی به سوی کربلا بود. مدفن او در بالاسر حرم علی بن ابی طالب در نجف قرار دارد.[۲]

تالیفات[ویرایش]

  1. حاشیة علی العروة الوثقی.
  2. حاشیة علی وسیلة النجاة.
  3. الرسالة العملیة.
  4. ذخیرة المؤمنین.
  5. تقریرات بحث آیة اللّه ضیاء الدین العراقی.
  6. تقریرات بحث الاصول والفقه لایة اللّه الشیخ النائینی.[۳]

منابع[ویرایش]

  • سنگربانان اسلام (تألیف سید هادی غضنفری، ج۱، ص ۳۲، نشر نور، سال۱۳۷۲ قم)