محمدتقی آملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد تقی آملی
شناسنامه
نام کامل محمد تقی آملی
لقب شیخ، علامه
تاریخ تولد ۱۳۰۴ (قمری)
زادگاه تهران ایران
محل تحصیل تهران، نجف
محل زندگی تهران، آمل
محل مرگ ۱۳۹۱ (قمری)
۱۳۵۰ خورشیدی تهران
مدفن مشهد
اطلاعات علمی
شاگردان حسن حسن‌زاده آملی
سید رضی شیرازی
عبدالله جوادی آملی
سید حسن سعادت مصطفوی
یحیی عابدی
مصطفی مسجد جامعی
محی‌الدین انواری
و …
تالیفات منتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول
شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
کتاب الصلوة (تقریرات دروس مرحوم نائینی)
شرح بر عروة الوثقی
و …

محمدتقی آملی , شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی (زادهٔ ۱۳۰۴ ق. تهران - ۱۳۹۱ ق. تهران) از خاندان بنی جوان,[۱] پدرش مولا محمد آملی از حکما و فیلسوفان عهد خود و از نوادگان میرزا ابوالحسن جلوه و مادرش دختر ملا محمد سیبویه هزار جریبی مازندرانی است.

شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی فقیه شیعه ایرانی و از اعاظم علمای معاصر و جامع معقول و منقول و مجتهد در فروع و اصول بود.

به نقل سید محمدحسین حسینی طهرانی معروف به علامه طهرانی در کتاب شریف مهر تابان، وی در جوانی و در زمان تحصیل در نجف از محضر درس سید علی قاضی در امور عرفانی استفاده می‌برده و دارای کمالاتی بوده است. پدر وی مولا محمد آملی دوست شیخ فضل‌الله نوری بود.[۲]

ولادت و تحصیل[ویرایش]

وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعدة ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. مقدمات علوم را نزد پدر آموخت. پس از آن نزد عالمان دیگری مانند حاج شیخ‌الاسلام عبد النبی نوری مازندرانی و میرزا حسن کرمانشاهی از شاگردان میرزا حسن نوری (برادر حسین محدث نوری) درس خواند. سپس در سال ۱۳۴۰ به نجف رفت و مدت چهارده سال از محضر استادانی چون میرزای نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی (اراکی) و آقا سید ابوالحسن اصفهانی بهره یافت. سپس به تهران بازگشت و به تدریس مشغول شد. وی شاگرد برجسته میرزا علی آقا قاضی نیز بوده است.

اساتید[ویرایش]

  • محمدهادی طالقانی
  • سید علی آقا قاضی طباطبایی
  • ملا محمد آملی
  • سید جمیل موسوم به جلیل
  • عبدالحسین هزارجریبی
  • رضا نوری مازندرانی
  • علی نوری
  • میرزا حسن کرمانشاهی
  • عبدالنبی نوری
  • آقا ضیاءالدین عراقی
  • محمدحسین نائینی
  • سید ابوالحسن اصفهانی

شاگردان[ویرایش]

مرگ[ویرایش]

آملی روز شنبه ۲۹ شوال ۱۳۹۱ برابر با ۲۷ آذر ۱۳۵۰ در تهران درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا در باغ رضوان اصفهان در مقبره فقیه سبزواری به خاک سپرده شد.[۳]

فرزندان[ویرایش]

یکی از فرزندان شیخ محمد تقی، آقا ضیاءالدین آملی از استادان و علما دینی عصر خود بود.

آثار[ویرایش]

  • منتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول
  • شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
  • کتاب الصلوة[۴]
  • شرح بر عروة الوثقی
  • حاشیه بر بخش حکمت منظومه سبزواری[۵]
  • شرح بر اشارات بوعلی سینا
  • رساله در احکام رضاع
  • اثبات صانع از ماتریالیسم تا ایدئالیسم
  • اثبات توحید
  • حیات جاوید شامل دروس اخلاق
  • تقریرات درس آیت‌الله نائینی در اصول فقه
  • از ماده‌پرستی تا خداپرستی
  • مصباح‌الهدی
  • تقریر اصول آیت‌الله نائینی و آیت‌الله ضیاءالدین عراقی تا آخر آن
  • تقریرات اصول آیت‌الله اصفهانی

پانویس[ویرایش]

  1. جوان ظاهراً نام یکی از شعراء دورهٔ صفویه
  2. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910703001099
  3. همان، ص ۹۲.
  4. تقریرات دروس مرحوم نائینی.
  5. در جستجوی استاد، ص ۹۱.

منابع[ویرایش]

  • جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم. گلشن ابرار. ج۴، نشر معروف، قم: ۱۳۷۸.
  • عابدی. یحیی. زندگی‌نامه مرحوم آیت‌الله شیخ محمد تقی آملی، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۸۰.
  • حسن‌زاده آملی. حسن. آسمان معرفت، انتشارات تشیع.
  • شبکه اطلاع‌رسانی اجتهاد

فیلسوفان مسلمان