محمدشریف مازندرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ملامحمد شریف مازندرانی مشهور به شریف العلما، (زاده ۱۲۰۵ق، کربلا - درگذشته ۲۴ ذیقعده ۱۲۴۵ قمری) از علما و مدرسین برجسته حوزه علمیه کربلا بود. شریف العلما زعامت جهان تشیع را در برهه ای حساس از تاریخ فقاهت شیعه به عهده داشت و پس از وی صاحب جواهر عهده دار آن شد.[۱] وی از موسسین اصولی بود و در مناظره مهارت زیادی داشت. آثار مکتوبی به جز یک رساله در مبحث اوامر، از خود به جایی نگذاشت و بر این باور بود که تربیت شاگردان نخبه، خیلی مهم تر از تألیف کتاب است.

اساتید[ویرایش]

شاگردان[ویرایش]

منابع[ویرایش]