میرزا مهدی آشتیانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهدی آشتیانی (زاده ۱۲۶۸ در تهران - درگذشته ۴ اردیبهشت ۱۳۳۲ در تهرانفیلسوف و فقیه شیعه ایرانی بود.

وی از خاندان مشهور آشتیانی و نوه میرزا حسن آشتیانی است. در ایران و عراق نزد کسانی چون آخوند خراسانی درس خواند و به درجه اجتهاد رسید. او در دوران زندگی خود مسافرت‌هایی به کشورهای مختلف در شرق و غرب داشت. وی عاقبت در سال ۱۳۳۲ ش در ۶۴ سالگی درگذشت و پیکر او پس از مرگ به قم منتقل و در حرم فاطمه معصومه در مسجد بالاسر در کنار قبر محمدجواد صافی گلپایگانی پدر لطف‌الله صافی گلپایگانی به خاک سپرده شد.[۱] وی پدر مهندس جلال الدین آشتیانی، نویسنده تاریخ ادیان و متفکر بزرگ نهضت خداپرستان سوسیالیست است که در کتاب پربار مدیریت نه حکومت به بیان شمه‌هایی از خصوصیات اخلاقی و علمی پدر خویش اشاره کرده‌است.[۲]

شاگردان[ویرایش]

اثرها[ویرایش]

۱- اساس التوحید شامل مباحثی در قاعده‌الواحد

۲- ترجمه اسفار اربعه آقامیرزامهدی به تقاضای ذکاءالملک فروغی

۳- ترجمه اشارات

۴- تعلیقات بر اسفار

۵- تعلیقات اشارات

۶- تعلیقات شفاء

۷- شرح منظومه حاجی ملاهادی سبزواری که به همت مهدی محقق و توشی‌هیکو ایزوتسو به چاپ رسیده‌است.

۸- تعلیقات فصوص الحکم محی‌الدین عربی

۹- رساله در اثبات معاد جسمانی

۱۰- تعلیقات مصباح‌الانس قاضی حمزه فناری

۱۱- رساله در جبر و تفویض

۱۲- رساله در حقیقت کتاب و میزان به مذاق عرفاً

۱۳- رساله در شق القمر

۱۴- رساله در وحدت وجود شامل چهل و هشت قول در وحدت وتوحید

۱۵- رساله در معاد جسمانی

۱۶- شرح تحفة الحکیم آقا شیخ محمدحسین اصفهانی مشهور به کمپانی تا وجود ذهنی

۱۷- شرح حدیث عمران صابی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «استاد میرزامهدی آشتیانی»(فارسی)‎. کانون ایرانی پژوهشگران حکمت و فلسفه. 
  2. آشتیانی، مهندس جلال الدّین. مدیریت نه حکومت. تهران: شرکت سهامی انتشار، 1367. پیشگفتار.