حسن بن محمد طوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابو علی حسن بن محمد طوسی (فرزند شیخ طوسی) و ملقب به مفید ثانی (۴۸۱ - ۵۲۰ ق)، از اعاظم فقهای عصر خود به شمار می‌رفت. این فقیه شیعی کتاب النهایه پدر خویش شیخ طوسی را شرح کرده‌است. او بعد از پدرش در نجف اشرف رئیس شیعه و مرجع علمای آنجا بود و بسیاری از علمای شیعه و سنی از محضر وی برخواستند. از اساتید او پدرش، شیخ محمّد بن حسن طوسی و شیخ سلاّر بن عبدالعزیز دیلمی بودند. و شیخ علی بن شهرآشوب مازندرانی از شاگردان وی بوده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «شیخ ابوعلی طوسی (ره)». وبگاه الشیعه. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۹۰.