داریوش شایگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
داریوش شایگان
Dariush Shayegan 1.jpg
در سال ۱۳۹۲
زمینهٔ کاری فلسفه
زادروز ۱۳ بهمن ۱۳۱۳
تبریز
مرگ ۲ فروردین ۱۳۹۷ (۸۳ سال)
بیمارستان فیروزگر، تهران
ملیت ایران ایرانی
پیشه استاد دانشگاه، فیلسوف و نویسنده
فرزندان رحیم شایگان

داریوش شایگان (زاده ۱۳ بهمن ۱۳۱۳ در تبریز - درگذشته ۲ فروردین ۱۳۹۷ در تهران) هندشناس و اندیشمند معاصر ایرانی بود. بیشتر آثار شایگان به زبان فرانسوی و در حوزه فلسفه تطبیقی بود. داریوش شایگان از جمله فیلسوفانی بود که نوشته‌های فرانسوی وی در کتاب‌های درسی فرانسه چاپ می‌شود.[۱]

آغاز زندگی[ویرایش]

داریوش شایگان در سیزده بهمن ۱۳۱۳ در تبریز زاده شد. پدرش شیعه و بازرگان تبریزی و مادرش سنی و از اهالی گرجستان بود. مادر و خاله شایگان به زبان گرجی و پدر و مادر شایگان به زبان ترکی با یکدیگر صحبت می‌کردند.[۲] دایه‌ای شایگان روس بوده و با او به زبان روسی حرف می‌زد. پدر شایگان اصرار داشت که با پسرش فارسی سخن بگوید. همچنین شایگان در مدرسه فرانسوی‌زبان سن‌لوئی تهران، زبان فرانسوی آموخت. وی در این مدرسه با ارامنه، آشوری‌ها و یهودیان هم آشنا شد. این مدرسه از سوی کشیشان لازاری اداره می‌شد.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

وی درسال ۱۳۲۹ در نخستین سفر خود، به ایتالیا و سپس سوئیس رفت و سرانجام عازم پاریس شد. پس از این سفر، شایگان، بدون به پایان رساندن دبیرستان در ایران، و در پانزده سالگی رهسپار انگلستان شد.[۲] سپس پس از چهار سال به ژنو رفت تا پزشکی بخواند. اما پس از یک ترم انصراف داد و به شناخت بیشتر علوم انسانی و هنر و ادبیات پرداخت.

وی به وسیله ژان هربر با استادان هند آشنا شد و سپس به مدت دو سال، به کلاس‌های زبان سانسکریت هانری فرای رفت. در بازگشت به تهران، با برهمن ایندوشکر، استاد زبان سانسکریت دانشگاه تهران آشنا شد. او دو سال و نیم نزد او زبان سانسکریت و ادبیات هند خواند. با تلاش برهمن ایندوشکر، زمانی که می‌خواست ایران را ترک کند، شایگان تدریس سانسکریت در دانشگاه تهران را در ۲۵ سالگی آغاز کرد. در همان زمان با هانری کوربن آشنا شد و پژوهش گسترده‌ای درباره فلسفه هندی آغاز کرد که در سال ۱۳۴۶ در قالب کتابی دوجلدی با عنوان «ادیان و مکتب‌های فلسفی هند» منتشر کرد. او پیش از انتشار این کتاب، یک دوره «استغراق و مراقبه» را پس از اقامت در ژنو در ایران گذرانده بود. شایگان از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۵ پژوهش‌های خود را درباره فلسفه هند آغاز و با پژوهش تطبیقی درباره اسلام و هند به پایان رساند.[۲]

شایگان از سال ۱۳۴۶ به خاطر تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه سوربن سالی چند بار به اروپا سفر می‌کرد. او پس از انقلاب، در دو کشور ایران و فرانسه زندگی می‌کرد.[۲][۳]

وی در طول سال‌های پژوهش خود با روحانیون سرشناسی همچون سید محمدحسین طباطبایی (علامه طباطبایی)، ابوالحسن رفیعی قزوینی، مهدی الهی قمشه‌ای و جلال‌الدین آشتیانی مراوده داشت. اما انقلاب ۱۳۵۷ ایران باعث تغییر اساسی در اندیشه او شد. پیش از انقلاب، نزدیکی او به بزرگانِ اسلام سنتی باعث شده بود که او بیشتر با سویه غیرسیاسی و آرام اسلام آشنا شود. اما هیچ‌گاه تعهد به مرامی سیاسی نداشت. پس از انقلاب او به مطالعه گسترده در آثار هواداران اسلام سیاسی پرداخت و متوجه تفاوت بنیادین آرای آن‌ها با امثال علامه آشتیانی و طباطبایی شد. همچنین رابطه نزدیکی با روشنفکران دیگر مانند امیرحسین جهانبگلو و سید احمد فردید داشت.[۲]

شایگان در سال‌های پایانی عمر خود، به معرفی شاعران ایرانی به فرانسوی‌زبانان و شاعران و نویسندگان فرانسوی به ایرانیان پرداخت. آخرین کتابی که از او در فرانسه منتشر شد، کتاب «پنج اقلیم حضور» است که شاعرانگی ایرانی را در شعر پنج شاعر بزرگ ایرانی، فردوسی، خیام، مولوی، سعدی و حافظ بررسی کرده‌است. آخرین کتاب‌های شایگان (که به فارسی نیز موجودند) درباره شارل بودلر، شاعر بزرگ قرن نوزدهم فرانسه و مارسل پروست، نویسنده بزرگ اوایل سده بیستم فرانسه هستند. وی پیش از آن، مقالات خود درباره هنر را در کتابی با عنوان «در جست‌جوی فضاهای گمشده» منتشر کرده بود.[۲][۴][۵]

اندیشه‌ها[ویرایش]

غربزدگی[ویرایش]

عبدالله نصری در رویارویی با تجدد می‌نویسد:

به زعم شایگان، ما بسیاری از مفاهیم تفکر غربی را ناآگاهانه و «بی‌چون و چرا و بدون دید تحلیلی و تاریخی می‌پذیریم» و دربارهٔ آن‌ها پرسش نمی‌کنیم. خاطرهٔ قومی ما رو به زوال است. ما دچار توهم مضاعف هستیم، چرا که از یک سوی می‌پنداریم که ماهیت تفکر غربی را شناخته و می‌توانیم عناصری از آن را برگزینیم که با میراث فرهنگی ما سازگار است، و از سوی دیگر «گمان می‌کنیم که هویت فرهنگی خود را حفظ می‌کنیم»، در حالی که خاطرهٔ قومی ما تاب مقاومت در برابر تفکر غربی را ندارد. این توهم مضاعف به دو صورت بروز می‌کند: ۱. غربزدگی ۲. بیگانگی از خود[۶]

نصری در جای دیگر می‌نویسد:

از نظر شایگان مدرنیته ما را دچار اسکیزوفرنی یا روان‌گسیختگی کرده‌است، چرا که مدرنیته نظام ارزشی خود را بر ما تحمیل کرده، و ما در میان دو جهان بیگانه از یکدیگر به سر می‌بریم. ما در مواجههٔ با غرب شیفته نظام‌های سیاسی و حقوق آن شده‌ایم و مفاهیم مدرن چون حق و آزادی را پذیرفته‌ایم، بدون آنکه نسبت به الگوی معرفتی که مبنای این مفاهیم بود توجه داشته باشیم. همان چیزی که سروش هم به آن توجه دارد.[۷]

محمد مصدق[ویرایش]

شایگان در فصل نخست کتاب زیر آسمان‌های جهان و در گفتگو با رامین جهانبگلو[۸] پس از بازگویی سرخوردگی ناشی از شکست دولت ملی، از خود می‌پرسد: "… آیا بخش مهمی از مسئولیت این بدبختی بر عهده مصدق نبود؟ آیا او خود مسبب و محرک سقوطش نبود؟ او که خود را در بن‌بستی نهاده بود که برون‌شدی از آن وجود نداشت، به یک معنا سرنوشت شهید سیاسی را برای خود رقم زده بود." او در ادامه انتقاد از محمد مصدق، تن ندادن وی به مصالحه، افتادن در دام گفته خود پرداخته و گم کردن واقعیت‌انگاری مصدق را در عدم توانایی و شجاعت در تسلیم شدن به واقعیت می‌بیند. شایگان می‌افزاید: "مصدق مردی حقوق‌دان بود که هرگز نتوانست بازی کارتل‌های نفتی و نقش خردکننده آمریکا را در عرصه شطرنج بین‌المللی دریابد".[۹]

شاعرانگی ایرانیان[ویرایش]

شایگان در کتاب پنج اقلیم حضور،[۱۰] علل شاعرانگی ایرانیان را بررسی می‌کند. اینکه به گفته او چرا عنصر شعر این‌گونه در جهان‌بینی و اخلاقیات و حتی اندیشه‌ورزی ایرانیان تأثیرگذار است، پدیده‌ای است که در دیگر کشورها و فرهنگ‌های کهن نظیر ندارد. اما در متن اثر فقط به توصیف تمجیدآمیز از پنج شاعر بزرگ ایرانی (فردوسی، خیام، مولوی، سعدی و حافظ) پرداخته و هیچ رهیافتی به کشف ماهیت این ویژگی شاخص در فرهنگ ایرانیان اشاره نمی‌کند. در پایان کتاب نیز، حافظ را عارفی کامل تصویر می‌کند. اما به سویه‌های اجتماعی، سیاسی و تاریخی شعر حافظ هم وقعی نمی‌نهد.[۱۱]

نقد ایدئولوژی[ویرایش]

یکی از مهم‌ترین نظرات وی، درباره تحلیل و شناساندن مفهوم ایدئولوژی است. وی در کتاب «انقلاب مذهبی چیست» نشان می‌دهد که نمی‌توان دین و فلسفه را اموری ایدئولوژیک دانست. شایگان به جد معتقد بود که فلسفه و دین، دو هماورد جدی ایدئولوژی هستند و در جامعه‌ای که سنت‌هایِ تقدیس یافته ضعیف شوند و استدلال‌های فلسفی نابود گردند ایدئولوژی فرصت ظهور پیدا می‌کند. وی ایدئولوژی را همانند اسطوره می‌دانست. چرا که هم دارای بار عاطفی است و هم دارای دستگاهی منطقی عقلانی است.[۱۲]

غربزدگی[ویرایش]

جریان تحت تأثیر شایگان، از ۱۹۶۰ میلادی یک جریان مسلط و چیره بوده‌است. او در کتاب آسیا در برابر غرب به تلاشی جدی در برابر چالش فلسفی و فرهنگی مقابله با غرب می‌پردازد. در این اثر وی مفهوم غرب زدگی جلال آل‌احمد را گسترش داد و فهمی عمیق از مسائلی را ارائه کرد که مواجهه انسان‌های جهان سوم با هژمونی فرهنگ غربی را در بر می‌گرفت.[۱۳] او می‌گفت: "غربزدگی، نه فقط جهل نسبت به غرب و ناآگاهی به تقدیر تاریخی خودمان است، بلکه همراه با بیگانگی از خودمان نیز هست."[۲] بنا به گفته داریوش بوربور (دوست نوجوانی شایگان)، مطالعات شرق‌شناسی گسترده وی باعث شده بود که ضمن آگاهی از وجوه مختلف فرهنگ غرب، غرب زده نباشد.[۱۴]

گفتاوردها[ویرایش]

سینمای کیارستمی[ویرایش]

او یک نگاه جدید به دنیا داشت. یک نگاه خیلی خاص که تا به حال در سینما مطرح نشده بود. به نظر من نه فقط نگاهی جدید به سینما داشت و نه فقط چشم‌انداز سینمای جهان را دگرگون کرد، بلکه مسائل اساسی اگزیستانسیال انسان را خیلی با ظرافت مطرح کرد. مسائلی چون مرگ و زندگی، موقعیت ما در دنیا، سیر و سلوک و مبحث عبور از هزارتوی پیچیده گرفتاری‌ها و دالان‌های پرپیچ و خم تلاش‌ها و موانعی که همواره با آن‌ها مواجه هستیم، چیزی که خیلی آدم‌ها آن را حس می‌کنند اما آن را نمی‌بینند.[۱۵]

معنویت[ویرایش]

آنچه که به آن معنویت می‌گویند، الزاماً دینی خاص نیست. معنویت حضوری در دنیاست که از عمق وجود انسان نشئت می‌گیرد و تا دنیا دنیاست، این ساحت انسان وجود خواهد داشت.[۱۶]

جستار[ویرایش]

در جُستار، نویسنده آزادتر است و می‌تواند یک مسئله را بیان و آن مسئله را جزئی جدایی‌ناپذیر از جهان‌بینی خودش کند. یعنی در جستار نوعی آفرینش صورت می‌گیرد.[۱۷][پیوند مرده]

تمدن‌های آسیایی[ویرایش]

تمدن‌های آسیایی خواه ناخواه مقهور نیروی نابودکننده‌ای هستند که در صدور و تکوین آن، کوچک‌ترین دخالتی نداشته‌اند. علت این که این جریان یعنی نیهیلیسم در متن تمدن غربی متحقق گشت به تدریج قوت یافت و سرانجام جهان گیر شد تصادفی نیست. زیرا نطفه این دگرگونی از همان آغاز طلوع این تفکر در دوگانگی مضمر در ساخت بنیادی اش نهفته بوده‌است. آگاهی یا ناآگاهی تمدن‌های آسیایی از ماهیت تفکری که بر آنان تسلط یافته‌است در سرنوشتشان مؤثر است. حتی اگر معتقد باشیم نیهیلیسم مصنوع ذهن متفکران خیال پرداز است باز مطرح کردن آن برای ما ضروری است.[۱۸]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

داریوش شایگان با رمان سرزمین سراب‌ها، برنده جایزه انجمن نویسندگان فرانسه شد. در سال ۲۰۱۱ مدال فرانسه‌زبانی به وی تعلق گرفت. همچنین جایزه بزرگ فرانکو فونی در سال ۲۰۱۲ از آن شایگان شد.[۱۹] شایگان در سال ۲۰۱۱ مدال عالی زبان و ادبیات فرانسه را از آن خود کرد. نشان عالی دولت فرانسه با امضای فرانسوا اولاند رئیس‌جمهور فرانسه، در سفارت فرانسه در تهران به داریوش شایگان اعطا شد. وی در سال ۲۰۱۰ از دانشگاه آرهوس دانمارک نیز جایزه گفتگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها را از آن خود کرد. جایزه مجمع نویسندگان فرانسوی زبان و نشان شوالیه (لژیون دونور) از دیگر جوایزی است که به داریوش شایگان اعطا شده‌اند.[۱]

درگذشت[ویرایش]

داریوش شایگان، ساعت ۴ عصر پنجشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۶ دچار سکته مغزی شدید شد. او صبح پنجشنبه ۲ فروردین ۱۳۹۷ در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان فیروزگر تهران در ۸۳ سالگی درگذشت.[۲۰] مراسم تشییع پیکر داریوش شایگان در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی صبح دوشنبه ۶ فروردین ماه، آغاز شد و در پایان این مراسم پس از اقامه نماز میت توسط سید مصطفی محقق داماد، در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.[۲۱]

اعضای خانواده[ویرایش]

خواهر وی "یگانه شایگان" زاده ۱۳۱۶ استاد فلسفه بود که در ۱۷ خرداد ۱۳۸۶ درگذشت.[۳]

فرزند وی "رحیم شایگان" فارغ‌التحصیل دکترا از دانشگاه هاروارد و ایران‌شناس، تاریخ‌دان ایرانی است. او رئیس گروه ایران‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس از فروردین ۱۳۹۳ است. وی با مقام دانشیار، در دپارتمان «زبان‌ها و فرهنگ‌های خاورمیانه» این دانشگاه تدریس می‌کند.[۲۲][۲۳]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

کتاب‌های داریوش شایگان:[۱][۲۴]

  • آسیا در برابر غرب
  • ادیان و مکتب‌های فلسفی هند در ۲ جلد
  • تصوف و هندوئیسم (آیین هندو و عرفان اسلامی بر مبنای کتاب مجمع البحرین نوشته داراشکوه ترجمه به فارسی توسط جمشید ارجمند)
  • افسون زدگی جدید، هویت چهل تکه و تفکر سیار، ترجمه فاطمه ولیانی
  • زیر آسمان‌های جهان، گفتگوی رامین جهانبگلو و شایگان، ترجمه نازی عظیما
  • بت‌های ذهنی و خاطره‌های ازلی، انتشارات امیرکبیر[۲۵]
  • سرزمین سراب‌ها
  • انقلاب دینی چیست؟
  • آمیزش افق‌ها
  • بینش اساطیری، نشر اساطیر
  • پنج اقلیم حضور، نشر فرهنگ معاصر
  • در جستجوی فضاهای گمشده، نشر فرزان روز[۲۶]
  • نگاه شکسته، ترجمه علیرضا مناف‌زاده، نشر فرزان روز[۲۷]
  • جنون هشیاری (ترجمه)، نوشته ایو بونفوا، مؤسسه فرهنگی پژوهشی نشر نظر، ۱۳۹۴[۲۸]
  • فانوس جادویی زمان، نشر فرهنگ معاصر، ۱۳۹۶[۲۹]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نشان عالی دولت فرانسه به داریوش شایگان اعطا شد». روزنامه اطلاعات. ۲۳ تیر ۱۳۹۵. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ علی جیحون-منتقد هنری. «داریوش شایگان؛ راز ایرانی بودن و ایرانی نبودن». بی‌بی‌سی فارسی. ۴ فروردین ۱۳۹۷. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «داریوش شایگان متاثر از احمد فردید بوده‌است/ راهکار پیدا کردن برای نجات جامعه، به فاشیسم منجر می‌شود». عصر ايران. ۱۶ فروردين ۱۳۹۷. 
  4. وبگاه خبرگزاری فارس، بازدید ۱۳۹۴
  5. وبگاه روزنامهٔ همشهری، ۱۳۹۵
  6. نصری ع. رویارویی با تجدد. ۱۳۸۶. ص ۳۳۰
  7. نصری ع. رویارویی با تجدد. ۱۳۸۶. ص ۳۳۶
  8. نشر و پژوهش فرزان، چاپ دوم، ۱۳۷۶، ص ۳۹–۳۸
  9. زیر آسمان‌های جهان، ۱۳۷۶. ص ۳۹–۳۸
  10. فرهنگ معاصر، چاپ نخست، ۱۳۹۳
  11. پنج اقلیم حضور، ۱۳۹۳. صفحه‌های ۱۱۳ تا ۱۴۷
  12. «ترنم موزون حزن-داريوش شايگان، نقد ايدئولوژي و گفتگو در فرا تاريخ». وبگاه عبدالکريم سروش. 
  13. Daryush Shayegan. “Qu'est-ce qu'une révolution religieuse?”. JSTOR. Winter - Spring, 1993. 
  14. «ژنو، شهری که شایگان در آن دوباره متولد شد». ایلنا. ۱۳۹۶ بهمن ۲۴. 
  15. «داریوش شایگان:کیارستمی مسائل اساسی اگزیستانسیال انسان را با ظرافت مطرح کرد/کاش پیش از عید عمل نمی شد». خبرگزاری ایسکانیوز. ۱۵ تیر ۱۳۹۵. 
  16. «داريوش‌ شايگان‌». کانون پژوهشگران فلسفه و حکمت. ۱ فروردين ۱۳۸۵. 
  17. سایت رادیو فرانسه، ۱۳۹۳
  18. ««آسیا در برابر غرب» نوشته ی «داریوش شایگان»». خبرگزاری شبستان. ۲۵ بهمن ۱۳۹۵. 
  19. Grand Prix de la Francophonie de l’Académie Française
  20. «داریوش شایگان درگذشت». خبرگزاری مهر. ۲ فروردین ۱۳۹۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲ فروردین ۱۳۹۷. بازبینی‌شده در ۲ فروردین ۱۳۹۷. 
  21. «تشییع پیکر داریوش شایگان»(fa-IR)‎. به کوشش ایسنا. 2018-03-26. بازبینی‌شده در 2018-03-27. 
  22. “M. Rahim Shayegan”. University of California, Los Angeles. 
  23. «پسر شایگان رئیس کرسی ایران‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا شد». عصر ایران، ۲۹ فروردين ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷. 
  24. «Dariush Shayegan books». Goodreads. 
  25. «عنوان خبر». انتشارات امیرکبیر، ۲۸ آبان ۱۳۹۳. 
  26. «رونمایی از کتاب در جستجوی فضاهای گمشده برگزار شد». بخارا، ۱۰ دی ۱۳۹۲. 
  27. «نگاه شکسته». پایگاه اطلاع‌رسانی کتابخانه‌های ایران. بازبینی‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵. 
  28. «جنون هوشیاری منتشر شد». هنرآنلاین، ۶ آبان ۱۳۹۴. 
  29. «فانوس جادویی زمان دربارهٔ زندگی و آثار مارسل پروست منتشر شد»(fa)‎. به کوشش خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. 2017-12-31. بازبینی‌شده در 2018-01-08. 

منابع[ویرایش]

  • مجله دنیای سخن، شماره ۷۷، دی و بهمن ۱۳۷۶ (ص ۱۸)

پیوند به بیرون[ویرایش]