فاضل شربیانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فاضل شربیانی
علامه فاضل شربیانی
Fazel Sharabiani (1829 - 1904) (02).jpg
اطلاعات شخصی
نام کاملشیخ محمد شربیانی
لقبعلامه
زاده۱۲۴۵ ه.ق

سراب، آذربایجان شرقی،، ایران
درگذشته۱۷ رمضان ۱۳۲۲ ه.ق

نجف
مدفنحرم امام علی، نجف
پدرفضل‌علی شربیانی
اطلاعات آموزشی
تألیفاتفی الصلوة

شیخ محمد بن فضلعلی بن عبدالرحمان بن فضلعلی مشهور به فاضل شربیانی از مراجع امامیه بود که مرجعیت را پس از میرزای شیرازی بر عهده داشت. پسوند شربیانی وی را به یک شهر کوچک از توابع شهرستان سراب در استان آذربایجان شرقی به نام شربیان می‌رساند که هم‌اکنون شهر را به نام وی گذاشته‌اند که در محل ورودی شهر مجسمه ای از وی نصب کرده‌اند

زندگی‌نامه[ویرایش]

فاضل شربیانی در صبحگاه روز جمعه ۱۸ رمضان ۱۲۴۸ (و همچنین گفته شده‌است در سال ۱۲۴۸ یا ۱۲۴۵ ه‍. ق) در شربیان از توابع شهرستان سراب در استان آذربایجان شرقی متولد و خواندن قرآن و کتابت و صرف و نحو و منطق و معانی و بیان و مقدمات علوم اسلامی را در زادگاه خود آموخت.

وی سپس برای ادامه تحصیل به تبریز منتقل و فقه و اصول را نزد علمایی چون میرزا مهدی آقا قاری مجتهد وآقا غفار مجتهد مرندی و میرزا باقرآقا مجتهد یادگرفت و سپس در سال ۱۲۷۳ ه‍.ق به نجف اشرف مهاجرت کرد. در آن زمان، ریاست عامه و مرجعیت تامه با علامه شیخ مرتضی انصاری بود.

فاضل شربیانی و شیخ محمدحسن مامقانی از برجسته‌ترین شاگردان سید حسین کوه کمری هستند. فاضل شربیانی بعد از مرگ استادش سید حسین کوه کمره‌ای به کلاس‌های علامه خوانساری رفت و بعد از مرگ علامه خوانساری در بحث و تدریس مستقل شد.

وی بعد از مرگ میرزا محمد شیرازی از برجسته‌ترین مجتهدان زمان خود بود.

برخی از شاگردانش[ویرایش]

از شاگردان فاضل شربیانی می‌توان به این‌ها اشاره کرد:

آثار[ویرایش]

فاضل شربیانی در فقه و اصول چندین کتاب را به رشتهٔ تحریر درآورد از جملهٔ آنها:

مرگ[ویرایش]

شیخ هادی آل کاشف الغطا می‌گوید: فاضل شربیانی در روز جمعه ۱۷ رمضان سال ۱۳۲۲ هـ. ق/ ۱۹۰۴ م (و گفته شده در ۱۳۲۳ هـ. ق) درگذشت. در این سال مرض کولرا در عراق و در شهر نجف منتشر شده بود و به این علت ادارهٔ بهداشت عمومی انتقال جنازه‌ها را به نجف و دفن در صحن علی را منع کرده و شهر نجف و بیرون آن را قرنطینه کرده بودند. اما حاج عطیه ابو گلل یکی از رهبران نجف اصرار کرد تا فاضل شربیانی در صحن به خاک سپرده شود و بدین وسیله وی موفق شد تا فاضل شربیانی را در جوار آرامگاه علی دفن کند.

منابع[ویرایش]