جلال‌الدین آشتیانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جلال‌الدین آشتیانی (۱۳۰۳ — ۳ خرداد ۱۳۹۴ در مونیخنویسنده، اندیشمند و نظریه‌پرداز ایرانی بوده‌است.[۱] وی از اعضای مؤسس نهضت خداپرستان سوسیالیست و نظریه‌پرداز این نهضت بود.[۲][۳] جلال الدین آشتیانی فرزند میرزا مهدی آشتیانی است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

جلال الدین آشتیانی در سال ۱۳۰۳ به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی و متوسطه را در دارالفنون گذراند. در همان زمان به بنیانگذاری نهضت خداپرستان سوسیالیست مشغول بود. با شکل‌گیری کودتای ۲۸ مرداد ناگزیر به ترک ایران شد و به مونیخ رفت. در مونیخ تحصیلات عالی خود را در رشته مهندسی معماری ادامه داد. پس از انقلاب اسلامی و روی کار آمدن دولت مهدی بازرگان به ایران بازگشت. او در طی این مدت آثار و کتابهایی از خود بر جای گذاشت.

ایدئولوژی فکری[ویرایش]

گرایش اعتقادی داشت و در برابر حزب توده تلاش فکری و نظری می‌کرد. دغدغه بهبود وضع زندگی ایرانیان و کاستن درد و رنج آنان.[۱][۲]

آثار[ویرایش]

کتاب‌ها[ویرایش]

  • مدیریت نه حکومت
  • زرتشت، مزدیسنا و حکومت
  • تحقیقی در دین یهود
  • تحقیقی در دین مسیح

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «پیام تسلیت گروهی از شخصیت‌های فعال سیاسی در پی درگذشت مهندس جلال الدین آشتیانی». ندای آزادی. ۱۳۹۴-۰۵-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۲۰.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ کاظمیان، مرتضی (۱۳۹۵-۰۶-۱۸). «نخشب، اندیشه‌های یک خداپرست سوسیالیست». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۲۰.
  3. یزدی، ابراهیم. کتاب شصت سال صبوری و شکوری، خاطرات دکتر ابراهیم یزدی، جلد اول.