ملا محمدصالح مازندرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسام الدین ملا محمدصالح بن احمد سروی مازندرانی (سروی=ساروی) معروف به ملّاصالح مازندرانی (زادهٔ روستای تیلک چهاردانگه‌ی ساری[۱][۲] درگذشته ۱۰۸۰ قمری قم)، از فقهای شیعه بود. وی به اصفهان مهاجرت کرده و شاگرد شیخ بهایی و شاگرد و داماد محمدتقی مجلسی و شوهر دختر عالمه او آمنه بیگم مجلسی بود.[۳]

در احوالات وی آورده شده که بسیار تهیدست بود و چون در مجلس درس مجلسی اول حاضر شد؛ از شاگردان برجسته و ممتاز گردید. داستان ازدواج وی با دختر علامه محمدتقی مجلسی مشهور است. علامه محمدباقر وحیدبهبهانی، علامه سید محمدمهدی بحرالعلوم، علامه سید محمدحسین شهرستانی ، سید علی طباطبایی (صاحب ریاض) و آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی از نوادگان دختری آمنه بیگم مجلسی و ملاصالح مازندرانی هستند.[۴]

علامه محمدباقر وحیدبهبهانی در رساله اجتهادالاخبار می‌نویسد:[۵]

جد من ملاصالح مازندرانی حاشیه بر معالم را در صغر سن (خردسالی) نوشته است، هر کس آن حاشیه را ملاحظه کند می‌تواند میزان فضل و دانش او را در آن سن و سال به خوبی حدس بزند.

فرزندران[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. فرزانگان مازندران، گلبرار رئیسی ص ۳۴۸
  2. دانشوران ساری، حسین اسلامی ص ۱۰۱
  3. «ملا صالح مازندرانی». الشیعه. بازبینی‌شده در مرداد ۱۳۹۱. 
  4. مهدی نیلی پور، فرهنگ جوان(۵۶۸نکته در موضوع جوان و جوانی)، چاپ اول تابستان ۱۳۸۶، سلسبیل، صفحهٔ ۴۲۷
  5. همان، صفحهٔ ۴۲۸