انی و لمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اِنّی و لِمّی در حکمت و فلسفه برای متمایز ساختن دو نوع دانش، تبیین یا برهان به کار می‌روند. قضایای اِنّی از معلول به علت می‌رسند (مثلاً یک پزشک از سرفه‌های خشک بیمارش پی می‌برد که بیماری او سل است) و قضایای لِمّی از علت به معلول (مثلاً یک پزشک در یک روستا به پشه مالاریا بر می‌خورد و در می‌یابد که بیماری اهالی آن روستا از پشه مالاریا است).[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «برهان انّی و لمّی در فلسفه». بایگانی‌شده از اصلی در 17 اكتبر 2012. دریافت‌شده در 14 ژوئیه 2012. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)

جستارهای وابسته[ویرایش]