آقامحمد بیدآبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آقامحمد بیدآبادی (درگذشته ۱۱۹۸ ق) حکیم و عارف بزرگ[نیازمند منبع] و از مراجع شیعه قرن دوازدهم قمری در اصفهان است. اوایل عمر بیدآبادی مقارن با پایان صفویه و غائله افغانها است.

وی از شاگردان سید قطب الدین محمد نیریزی شیرازی (صاحب منظومه فصل الخطاب) و آخوند ملا اسماعیل خواجویی (م ۱۱۷۳ ق) بود.

شاگردانش[ویرایش]

ملا علی نوری، مدرّسِ بزرگ حکمت متعالیه و سید صدرالدین کاشف دزفولی ـ عارف مشهور. اکثر فلاسفه متأخر، سلسله اساتیدشان به مولی علی نوری و از وی به مرحوم بیدآبادی منتهی می‌گردد.

عرفای متأخر حوزه علمیه نجف و قم نیز اغلب سلسله اساتید خود را به ملا حسینقلی همدانی و از وی به سید علی شوشتری می‌رسانند؛ و طبق قرائنی سید شوشتری شاگرد کاشف دزفولی بوده که او نیز شاگرد بیدآبادی بوده است. همسانی دستورهای عرفانی این عارفان با دستورهای مرحوم بیدآبادی، اتصال آنان را به مکتب تربیتی وی مسلّم می‌دارد.

آثار[ویرایش]

تاکنون چند نامه عرفانی و یک رساله فلسفی از بیدآبادی منتشر گردیده است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]