سید محسن حکیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سید محسن حکیم
شناسنامه
نام کامل سید محسن طباطبائی حکیم
لقب حکیم
زادروز ۱۳۰۶ ه‍. ق
۱۸۸۹ م
زادگاه نجف، عراق
تاریخ مرگ ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه‍. ق
۱۳۴۹ ه‍. ش
۱۹۷۰ م
محل مرگ نجف، عراق
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
اطلاعات سیاسی
پست‌ها رئیس حوزه علمیه نجف
شاگردان سید محمدمهدی بجنوردی
سید محمدهاشم غضنفری خوانساری

سید محسن طباطبائی حکیم (۱۳۰۶ ه‍.ق / ۱۸۸۹ م در نجف۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ ه‍.ق / ۱۳۴۹ ه‍.ش / ۱۹۷۰ م در نجف) فقیه شیعه و رئیس حوزه علمیه نجف بود. وی پس از درگذشت حسین بروجردی در سال ۱۳۴۰ مرجعیت عامه شیعیان را به مدت نزدیک به ۹ سال بر عهده داشت.[۱]

سید محسن حکیم فرزند سید مهدی حکیم مرجع تقلید شیعیان بنت جُبَیْل لبنان بود. خانواده حکیم پس از درگذشت او مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را بنیان نهادند. محمدباقر حکیم و عبدالعزیز حکیم (فرزندان محسن حکیم) رؤسای سابق و عمار حکیم (فرزند عبدالعزیز حکیم) رئیس کنونی مجلس اعلا هستند. وی کتابخانه‌ای در جنب مسجد هندی در ابتدای خیابان شارع الرسول در نجف تأسیس کرده‌است و مزار او نیز در همان‌جا می‌باشد.

مرجعیت[ویرایش]

پس از درگذشت سید حسین بروجردی، محمدرضا پهلوی به عنوان مرجع تقلید به وی تبریک گفت.

شاگردان[ویرایش]

علمای زیادی در محضر وی تلمذ نمودند که از جمله آنها:

تألیفات[ویرایش]

از تألیفات وی، حواشی بر کتاب عروةالوثقی تألیف آقاسید محمدکاظم یزدی است و همچنین کتاب مستمسک العروةالوثقی در دوازده مجلد، از آثار اوست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. آیت‌الله سید محسن حکیم محمدحسن رجبی، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی
  2. [مهرورزیان، محمد رضا شمسا]. خاطرات آیت‌الله علی آل اسحاق. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1385. 53 و 58. شابک ‎۹۶۴-۴۱۹-۰۹۹-۸. 
  3. «علما و بزرگان». حوزه.