ابن ولید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ابوجعفر محمد بن حسن بن ولید قمی مشهور به ابن ولید (درگذشتهٔ ۳۴۳ ق)؛ فقیه بزرگ، محدث و رجال‌شناس شیعه است.

تولد

سال تولد وی مشخص نیست ولی آن را حدود ۲۷۰ ق بیان کرده‌اند.[۱]

شاگردان

شیخ صدوق و علی بن حسین بن بابویه از شاگردان وی بودند.

فرزند

فرزندش، احمد بن محمد استاد شیخ مفید و از مشایخ اجازه اوست. [نیازمند منبع]

آثار

«التفسیر القرآن»، «الجامع» و فهرستی در رجال از آثار اوست.[۲][۳]

منابع

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۶.
  2. «ابن ولید قمی، ابوجعفر محمد». وبگاه راسخون. دریافت‌شده در اسفند ۱۳۹۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  3. ابوالقاسم لطیف زاده دامغانی (۱۸ آذر ۱۳۸۸). «محمد بن حسن بن ولید (استاد صدوق)». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه میبد اندیشه. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در اسفند ۱۳۹۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)