ابن ولید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوجعفر محمد بن حسن بن ولید قمی مشهور به ابن ولید (درگذشتهٔ ۳۴۳ ق)؛ فقیه بزرگ، محدث و رجال‌شناس شیعه است.

تولد[ویرایش]

سال تولد وی مشخص نیست ولی آن را حدود 270 ق بیان کرده اند. [۱]

شاگردان[ویرایش]

شیخ صدوق و علی بن حسین بن بابویه از شاگردان وی بودند.

فرزند[ویرایش]

فرزندش، احمد بن محمد استاد شیخ مفید و از مشایخ اجازه اوست.

آثار[ویرایش]

«التفسیر القرآن»، «الجامع» و فهرستی در رجال از آثار اوست.[۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. http://lib.eshia.ir/23022/5/1891
  2. «ابن ولید قمی، ابوجعفر محمد». وبگاه راسون. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۹۰. 
  3. ابوالقاسم لطیف زاده دامغانی. «محمد بن حسن بن ولید (استاد صدوق)». پایگاه اطلاع رسانی حوزه میبد اندیشه، ۱۸ آذر ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در اسفند ۱۳۹۰.