سید قطب‌الدین محمد نیریزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید قطب‌الدین محمد حسینی نیریزی (زاده ۱۱۰۰ ق، نیریز فارس - درگذشته ۱۱۷۳ ق) از حکما و عرفای نامدار و برجسته دوره صفوی و متأخر از صدرالمتألهین است. وی نخست در وطن خویش به تحصیل پرداخت سپس به شیراز و اصفهان رفت و از اساتید بزرگی همچون مولی شاه محمد دارایی کسب فیض نمود و در زمینه‌های مختلف دینی و خصوصاً عرفان اسلامی آثار ارزشمندی از خویش به جای گذاشت. آقامحمد بیدآبادی برجسته‌ترین شاگرد سلوکی وی بود.

آثار[ویرایش]

حدود ۲۷ اثر از وی نقل شده است:

  • حکمة العارفین: ملقّب به فصل الخطاب، شامل سه هزار بیت عربی در عرفان است.
  • شرح دعاء الصباح
  • ترجمه منظوم دعای صباح
  • «القصیده العلویه النحویه»

اساتید[ویرایش]

  • شیخ علی نقی اصطهباناتی (نیریزی در سلسله عرفانی جانشین او شد)
  • شاه محمد دارابی اصطهباناتی (م ۱۱۳۰ق)
  • سید هاشم بحرانی

منابع[ویرایش]