نصرالله پورجوادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
از راست: خسرو فرشیدورد، محمد طباطبایی، سعید حمیدیان، نصرالله پورجوادی و محمدرضا شفیعی کدکنی، سمینار نگارش فارسی، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۱

نصرالله پورجوادی (زاده ۲۷ تیرماه ۱۳۲۲) استاد دانشگاه و رئیس سابق مرکز نشر دانشگاهی است.

تحصیلات[ویرایش]

نصرالله پورجوادی فرزند ماشاءالله ـ از خانواده‌ای اصالتاً تهرانی ـ در تهران به دنیا آمد. او پس از اتمام دبیرستان برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و کارشناسی خود را در رشته فلسفه از دانشگاه سانفرانسیسکوِ دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۶ به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران رفت و موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد فلسفه در سال ۱۳۵۱ و سپس دکترای فلسفه در سال ۱۳۵۷ از این دانشگاه شد.

فعالیت‌های شغلی[ویرایش]

پس از انقلاب اسلامی وی مدتی عضو شورای انقلاب فرهنگی بود. مهم‌ترین کار پورجوادی تأسیس مرکز نشر دانشگاهی در سال ۱۳۵۹ بود که خود تا سال ۱۳۸۲ ریاست آن را بر عهده داشت. در مدت فعالیت وی حدود ۱۵۰۰ کتاب تحقیقی در این مرکز به چاپ رسید و چندین مجله پژوهشی از جمله نشر دانش، معارف، زبان‌شناسی، باستان‌شناسی و تاریخ (به زبان فارسی) و لقمان (به زبان فرانسه) انتشار می‌یافت.

وی در اوان وزارت دکتر جعفر توفیقی به سال ۱۳۸۲ به دلیل شکایات طولانی و متعدد سازمان بازرسی کل کشور نسبت به تخلفات صورت گرفته و نیز سوء مدیریت در مرکز نشر دانشگاهی عزل شده و دکتر مر جایگزین ایشان شد که این عزل با مقاومت شدید و عکس العمل تند پورجوادی روبرو شد. دکتر رضا منصوری ـ معاون پژوهشی وقت وزارت علوم ـ شرح ماوقع را در کتاب خاطرات دوران تصدی خود به تفصیل ذکر نموده‌است.[۱]

آثار[ویرایش]

۱. داستان مرغان، رساله الطیر احمد غزّالی، انجمن حکمت و فلسفة ایران، ۱۳۵۵(تصحیح و مقدمه‌های فارسی و انگلیسی).

۲. مکاتبات احمد غزّالی با عین القضات همدانی، خانقاه نعمت‌الهی ۱۳۵۶.(تصحیح).

۳. بحر الحقیقه، احمد غزّالی، انجمن حکمت و فلسفة ایران ۱۳۵۶.(تصحیح و مقدمه).

۴. سلطان طریقت، سوانح زندگی و شرح آثار احمد غزّالی، آگاه ۱۳۵۸.(تألیف).

۵. درآمدی به فلسفة افلوطین، انجمن حکمت و فلسفة ایران، ۱۳۶۴؛ چاپ سوم ۱۳۷۸.(تألیف).

۶. سوانح، احمد غزّالی، بنیاد فرهنگ ایران ۱۳۵۹(تصحیح).

۷. عارفی از الجزایز [ترجمه]، تألیف مارتین لینگز، مؤسسة مطالعة فرهنگها ۱۳۶۰؛ چاپ دوم، انتشارات هرمس ۱۳۷۸.

۸. تاریخ فلسفه در اسلام، به کوشش میان محمّد شریف، گروه مترجمان، ۴ جلد، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۲/۱۳۷۰. [نظارت بر ترجمة فارسی].

۹. زندگی و آثار شیخ ابوالحسن بُستی، مؤسسة مطالعات و تحقیقات فرهنگی ۱۳۶۴.

۱۰. نهج الخاص، (تصحیح و مقدمه)، ابومنصور اصفهانی، در تحقیقات اسلامی، ۱۳۶۷.

۱۱. محموعة آثار ابوعبدالرحمن سلمی، ۲ جلد، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۹/۱۳۷۲.

۱۲. بوی جان، مرکز نشر دانشگاهی ۱۳۷۲.

۱۳. شعر و شرع (بحثی دربارة فلسفة شعر از نظر عطّار)، اساطیر ۱۳۷۴.

۱۴. عین القضاة و استادان او، اساطیر ۱۳۷۴.

۱۵. رؤیت ماه در آسمان، مرکز نشر دانشگاهی ۱۳۷۵.

۱۶. اشراق و عرفان (مقاله‌ها و نقدها)، مرکز نشرد انشگاهی، ۱۳۸۰.

۱۷. مثنوی رحیق التحقیق (به انضمام رباعیّات و اشعار دیگر)، تصنیف مبارکشاه مرورودی، مقدمه و تصحیح، مرکز نشر دانشگاهی. ۲۰۰۲

۱۸. دو مجدّد (پژوهشهایی دربارة محمّد غزّالی و فخر رازی)، مرکز نشر دانشگاهی ۱۳۸۱. (کتاب برگزیدة ۱۳۸۲)

۱۹. ریاض الافکار در توصیف خزان و بهار، تألیف یارعلی تبریزی، مقدمه و تصحیح، مرکز نشر دانشگاهی ۱۳۸۲.

۲۰. بلبل نامة علی گیلانی (تصحیح)، فرهنگستان ۱۳۸۳.

۲۱. ایران مظلوم، مجموعه سرمقاله‌های نشر دانش، مرکز نشرد انشگاهی ۱۳۸۳.

۲۲. اجتماع علامه یا حکیم نامه، اوحدالدین طبیب رازی، مقدمه و تصحیح، انجمن حکمت و فلسفه ۱۳۸۴. (نویسندة برگزیدة حامیان نسخ خطّی ۱۳۸۴)

۲۳. نسیم اُنس (مجموعه مقالات)، اساطیر ۱۳۸۴.

۲۴. مرآت المعانی/ به انضمام گزیدة سیرالعارفین، جمالی دهلوی، (تصحیح)، حقیقت ۱۳۸۴.

۲۵. پژوهشهای عرفانی/ جستجو در منابع کهن، (مجموعه مقالات)، نشر نی، ۱۳۸۵.

۲۶. مثنوی «روز و شب»، (تصحیح)، سرودة حکیم نزاری قهستانی، نشر نی، ۱۳۸۵.

۲۷. گلشن لطافت، (مناظرة عقل و دولت و بخت) (تصحیح)، سرودة قاسم ساغرجی، ۱۳۸۵.

۲۸. زبان حال در عرفان و ادبیات پارسی، هرمس، ۱۳۸۵.

۲۹. لغت موران، شهاب الدین سهروردی، تصحیح، انجمن حکمت و فلسفه ۱۳۸۶.

۳۰. بادة عشق (مجموعه مقالات)، کارنامک ۱۳۸۷.

۳۱. مجموعهٔ آثار ابو عبدالرحمن سلمی، جلد ۳، گرد آوری با همکاری محمد سوری، تهران ۱۳۸۸.

۳۲. دیوان اشعار جلال طبیب شیرازی، (تصحیح)، فرهنگستان زبان و ادب فارسی ۱۳۸۹.

۳۳. علم التصوف، تألیف در حدود سال ۴۰۰ هجری از نویسنده‌ای ناشناخته، به تصحیح و تحقیق نصرالله پورجوادی و محمد سوری، تهران: مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، ۱۳۹۱. ۳۴. عهد الست، مؤسسه فرهنگ معاصر، ۱۳۹۳

منابع[ویرایش]

  1. «چهار سال در وزارت عتف». وبگاه ماهنامه نجوم. بازبینی‌شده در 25 دی 1392.