ابن نما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نجم الدین، جعفر بن محمد بن جعفر بن هبة الله بن نما حلی (۵۶۷ ـ ۶۴۵ ق)، از فقهای شیعه، در شهر حله، از شهرهای عراق که در کنار رود فرات واقع شده، به دنیا آمد.

شاگردان[ویرایش]

علامه حلی از شاگردان اوست.

آثار[ویرایش]

ذوب النضار فی شرح أخذ الثار، معروف به شرح الثار از آثار اوست که در پایان جلد ۴۵ بحارالأنوار از صفحه ۳۴۶ به بعد به طور کامل آمده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]