ابن نما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نجم الدین، جعفر بن محمد بن جعفر بن هبة الله بن نما حلی (۵۶۷–۶۴۵ ق)، از فقهای شیعه، در شهر حله، از شهرهای عراق که در کنار رود فرات واقع شده، به دنیا آمد.

شاگردان

علامه حلی از شاگردان اوست.

آثار

ذوب النضار فی شرح أخذ الثار، معروف به شرح الثار از آثار اوست که در پایان جلد ۴۵ بحارالأنوار از صفحه ۳۴۶ به بعد به طور کامل آمده‌است.[۱]

منابع

  1. «al-shia.org تشیع». بایگانی‌شده از اصلی در ۸ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۲.